2017

Een rubriek die elk jaar weer op een gegeven moment wat vergeten geraakt. Niet omdat ik dan opeens met de ogen dicht en stopjes in de oren leef, maar omdat ik intussen zo gewend ben om mijn waarnemingen snel-snel in te voeren op waarnemingen.be (nu vooral op .nl, uiteraard). Ik zal eens een retrobeweging moeten maken voor dit jaar en hier eens terug wat leven in dit hoofdstukje brengen. Op waarnemingen.nl en .be is het vooral een droge statistische bedoening. Heel nuttig, maar je wordt er niet echt vrolijk van. Hier kan ik er wat meer persoonlijk op ingaan.

Bij deze begin ik vast met de maand mei. Die terugblik vul ik achteraf wel aan.

10 mei

We zijn door de zon naar buiten gelokt en rijden met Jeppe naar Perkpolderhaven voor een wandeling. Net buiten onze wijk is het mannetje bruine kiekendief weer aan het jagen. Ik heb intussen een vrij goed idee van zijn terrein. Hij moet vlak bij ons huis op die akkers wonen, want hij is bijna uitsluitend daar te zien. ’s Morgens aan de oostkant van zijn ariaal, ’s avonds rond 20:00-20:30 vliegt hij links (dus westelijk) van mij. Mooi laag over de akkers, zodat ik heel goed zijn lichte onderzijde met de donkere vlekken kan zien. Een zwakke V-vorm en wiegelende vlucht op een meter of 2-3 boven zijn mogelijke prooien. Heel vroeg in het voorjaar heb ik op die plaats een koppeltje zien vliegen. Is zijn madam nog altijd bij een stel eieren/jongen? Of is het huwelijk spaak gelopen en is hij weer single?

In het haventje staat het water superlaag (volle maan, dus extreme getijden) en zijn de modderplaten heel groot. Een beetje jammer dat we vooral tegenlicht kijken, want dat bemoeilijkt de waarnemingen, maar een lepelaar, een grote  zilverreiger en een blauwe reiger herken je zó. Moeilijker is het om sterns en meeuwen te onderscheiden van op een grote afstand. Maar de 2 visdiefjes die  over ons heen vliegen zijn genoteerd. Twee dagen geleden waren er hier ook al 2 (dezelfden?) en toen had er één een flink visje bij.

Hazen. Hazen en fazanten groeien hier als kool. Om op één akker 4-5 hazen te zien zitten, is geen moeite. OK, de akkers zijn hier een veelvoud van in het Waasland, maar toch. En over de fazanten val je zowat. Om deze tijd van het jaar vooral de hanen, wiens prachtkleed een beetje sleets begint te worden. Kapot gepronkt, zeg maar. De hennen blijven nog wat in dekking met hun jongen. Pas als je er bijna op trapt, gaan ze de lucht in met veel misbaar, jou met een hartverzakking achterlatend. Ach ja, ik gun ze hun zoete wraak voor de angsten die ze tijdens het jachtseizoen doorstaan …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s