2015

Zou het dit jaar lukken om deze waarnemingenlijst tot eind december aan te vullen? Dit jaar zou eindelijk rustiger en meer à la pensionada moeten worden. Ik ga me in elk geval inspannen.

21 januari 2015

Wij geven een zo divers mogelijk voederaanbod, waaronder ook gedroogde meelwormen. Wat me al een paar dagen opvalt is, dat de merelmannen nog altijd heel fanatiek op de appels af gaan. De dames zijn sinds kort echter bijna exclusief meelwormen aan het bunkeren. Ik kan dat zien omdat ik die een apart hoekje van de voederplank geef, een eindje van het gemengde zaad weg. Ik weet niet of het ook voor andere soorten geldt, maar mijn vermoeden is dat Ma Merel zich dieetmatig al volop voorbereidt op het legseizoen. Ik moet dat eens navragen bij de specialisten.

De enige tekenen van ontwakend lentegevoel bij het mannenvolk is het feit dat er al af en toe wat merelzang te horen is en dat de heren met de dag minder verdraagzaam worden. Opvallend is de net iets minder fanatieke concurrentie tussen onze oudste resident met zijn wit tonsuurke en een andere (een zoon?) met twee witte staartpennen. Ze houden gewoon een respectvolle afstand aan en raken niet zo in dispuut. Ze komen ook bij verschillende voederplanken eten zodat ze elkaar niet in de weg zitten. Die hun verstandhouding is opvallend goed.

2 maart 2015

De metereologische lente is gisteren begonnen. De vinken hebben het ook gehoord op de radio of gezien op tv, want ze zijn er sinds gisteren massaal. Allemaal trekken ze terug naar hun zomerverblijven waar ze aan een nieuwe generatie gaan werken. De mannetjes zijn opvallend roder op de borst. Ze zien er allemaal uit om te zoenen.

Deze ochtend de eerste bloempjes van het klein hoefblad gezien. OK, het was tijdens een bezoekje aan de Zoo, maar het waren wel wilde exemplaren en ze stonden buiten, dus dat telt toch?

17 maart 2015

Het seizoen vordert nu met rasse schreden: vorige week een grote gele kwik gezien (de eerste in jaren), gisteren meldde een grauwe vliegenvanger present, vandaag arriveerden fitis en witte kwik in onze tuin. De tuinhuismerel heeft sinds gisteren nog een ei gelegd. Dat maakt een totaal van 3, dus nog één en het broeden kan beginnen. Uiteraard ligt dat nest weer op een onhandige plaats (op de sproeier) zodat we dit jaar zeker heel ecologisch moeten tuinieren. 🙄

Het gonst van de hommels, er vloog al een dagpauwoog door de tuin (hij verraste mij zo dat ik vergat te kijken wat het was, maar we zijn met twee om de stand van zaken bij te houden) en er zit al een vlieg in huis (iets wat minder geapprecieerd wordt).

3 april 2015

De Egyptische ganzen aan de Biesput hebben 6 stevige kuikens. Vanmorgen kon ik ze mooi op een rijtje onder moeder’s vleugels uit zien komen. Om ze allemaal nog goed warm te kunnen houden tegen haar boezem moet ze nu in een houding staan waar ik rugpijn van krijg als ik ernaar kijk.

We gaan het voederen in de feeders aan de garage stopzetten. Alleen de cilinders aan de paal naast de haag en de voederplank in de vlindertuin blijven behouden in de zomer. Als klantenbinding, zeg maar. Ik bracht dus de plastic emmers naar het tuinhuisje en stelde vast dat Ma Merel even een break genomen had. Met een snelle beweging even gevoeld en ja: de eitjes zijn kuikens geworden!

Voor de tweede dag op rij waren man en vrouw kanarie van de partij. Ze zijn verzot op de zaadpluisjes van het kruiskruid. Of misschien is dat voorlopig het enige wat ze ter beschikking hebben? Benieuwd hoe lang ze gaan blijven.

We hebben allebei het gevoel dat de bomen traag in blad komen dit jaar.

5 april 2015

De mereljongen groeien voorspoedig.

Vandaag mijn eerste witje gezien. Het fladderde in de lage avondzon.

7 april 2015

En we gaan door met “eersten” van het jaar: citroentje.

9 april 2015

Wat met het meubilair geschoven, zodat telescoop en camera aan het raam in de zithoek kunnen staan.

Vlak in het zicht is een stel kraaien een nest aan het bouwen in de voorste canadapopulier. Het valt op dat er voortdurend gewisseld wordt door beide vogels om aangesleepte takken te integreren. Dit gebeurt telkens vanuit het nest zelf en dat wordt met de nodige omzichtigheid betreden.

Het is ook bijna nooit verlaten en gebeurt dat toch, dan slechts voor korte tijd. Eieren? Een beetje te snel geweest, vóór het nest helemaal af was? Er wordt te veel aangesleept om enkel over aanpassingen te gaan. Het lijkt er ook sterk op dat een nabij (slaap/speel)nest wordt gesloopt om dat materiaal te recycleren.

Vanochtend ook een erg belangstellende zilvermeeuw rondjes boven de vijver zien draaien. Terwijl haar medereiziger doorvloog, kwam ze wel 5-6 keer opnieuw over de vijver hangen. Zijn dit de nieuwe reigers?

9 april 2015

De primeurs stapelen zich op: de eerste wilde bijen, de eerste zwartkop (in de tuin!), de eerste bloempjes aan de bremstruik, de perelaar heeft ook al een paar bloempjes, … Maar ook de eerste wespen. Ik weet het, ze hebben ook hun nut, maar in een huishouden met allergieën voor deze beesten zijn ze nu eenmaal minder welkom.

De zilvermeeuw van gisteren had dan misschien wel belangstelling, de échte reiger kwam vandaag gewoon zijn hap halen. Zomaar. En ik wist helemaal niet dat er zulke grote vissen in onze vijver zaten. Het beest was ongeveer zo groot als een flinke haring, maar dan ronder van lijf. Ben er nog niet helemaal klaar mee dat er zulke maxen in zitten…

15 april

Met de fiets even tot aan het nieuwe natuurgebiedje aan het veer gereden en wat dingen genoteerd: een zestal kluten waren met veel getater aan het uitzoeken wie nu bij wie hoorde, zo’n twintig wintertalinkjes hielden het rustig in het zonnetje, tureluurtjes (2), visdiefje (1), veel kwakende kikkers, een meerkoetje op minimum 3 eieren (derand van het nestje zat net ietsje te hoog om te kunnen kijken of er nog een 4de in lag), een fitis gehoord (en later thuis ook een), 5-6 aalscholvers in de bomen, kuifeendjes, …

 

En later thuis in de tuin zat ik met mijn rug naar die eerste zwaluw waar ik zo op zat te wachten (en die Manlief dus wél gezien heeft)

6 juni 

Alweer een tijdje geleden dat ik de waarnemingen aanvulde.
Vanaf eind april werd de schaal met zaden die op de grond staat gefrequenteerd door groenlingen. Eerst kwam het mannetje alleen, maar algauw werd hij vergezeld door een vrouwtje. We vermoedden dat ze in de buurt woonden, maar hadden geen idee waar juist. Na de Texelvakantie waren ze opeens met 3: ze brachten een jong mee, dat zich eveneens de lekkernijen liet smaken. En nog altijd komen ze meefeesten als ik het schaaltje aanvul.
Gisterenmorgen zagen we opeens het mannetje uit de taxussen tegen de voorgevel van het huis vliegen. Dat zou meteen het mij niet zo vertrouwde zingen verklaren dat ik sinds hun verschijnen af en toe hoorde dicht bij het slaapkamerraam.
Straks moet ik in dat plantsoentje wat wieden. Als ik zonder verstoren even kan “langslopen” om te proberen een nest te zien …

Tijdens het gras afrijden gisteren zag ik een vlindertje op de grond. Het was niet echt vliegvlug (nog niet of niet meer?). De achtervleugels leken sterk op die van de kleine vos, maar de voorvleugels waren effen donkerbruin met een witte zoom. Opzoekwerk, want ik heb dat nog nooit gezien. Het hoeft ook niet direct een voor mij nieuwe soort te zijn. Ik ga er van uit dat melanisme evengoed bij vlinders kan voorkomen, maar op zo’n specifieke manier is wel raar. ’t Was in elk geval wel mooi. Jammer genoeg geen foto kunnen maken.

Afgelopen week een omheining van 0.5m rond de vijver gezet om onvoorziene plonspartijen van de kleindochters en binnenkort ook van een nieuwe hond te voorkomen. Wie daar helemaal niet zo gelukkig mee is, is de reiger die regelmatig aan onze vijver komt zitten. Nu had Manlief vorig jaar al een “dode” tak uit de perelaar gezaagd en in de grond gestoken aan de rand van de vijver. De tak hangt zodanig over dat we hopen eens een ijsvogel te kunnen verleiden hier te komen zitten. Ze vliegen soms over, maar dat zijn echt maar fracties van seconden. Het zou best leuk zijn als er eentje wat langer bleef uitrusten. Maar wie zat er dus deze week op die tak (die nog lang niet zo dood was, want hij staat volop in de bloesem)? Juist, Lange Jaap!

21 juni

Het wordt zo stilaan tijd eens een balans op te maken van het broedseizoen in de tuin. Dat gebeurt deels op basis van de nesten die we met zekerheid weten zitten (of toch ongeveer, een halve meter meer of minder maakt niet uit), deels op basis van de uitgevlogen jongen die – al dan niet samen met pa en ma – aan het voederstation worden gezien. Er zaten dit jaar een paar aangename verrassingen tussen!

Ons perceel is ietsje groter dan 800m². Trek daar pakweg 200m² af voor huis, garage en verharde gedeelten (oprit, terrasjes, …) dan houden we een mooi plekje over, maar niet echt een park. Toch is dat voldoende gebleken voor volgende “huurders”:

– minstens 3 koppels merels
– 1 stel lijsters
– 1x ringmus
– 1x winterkoning
– 1x roodborst
– 1x heggemus
– 1x groenling
– 1x roodstaart
– ?x koolmees
– ?x pimpelmees

Bovendien verdenk ik ook nog een vink ervan dat ze ergens een plekje gekraakt heeft, maar dat kan ik niet echt staven. Ze waren er gewoon net ietsje te vaak om toeval te zijn, maar dat is niet erg wetenschappelijk, he?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s