Oignies-en-Thièrache mei 2013

De Viroinvallei heeft altijd een speciale betekenis gehad voor ons. Daarom zijn we ook elk jaar trouw van de partij zo heel vooraan de maand mei. Ook dit jaar konden we niet wegblijven. De extra lange winter had gedaan wat we verwachtten: de hele flora een dikke maand achteruit gesteld. Maar de inhaalbeweging is ingezet en zo krijgen we de kalkstreek eens te zien in een ander kleedje.

Vrijdag, 3 mei 2013

Ik moet nog een halve dag werken, dus komt Manlief me daar ophalen kort na de middag. Aan een rustig tempo, op een niet te drukke baan, rijden we via Namen naar Oignies. Dat er ook onder de taalgrens een serieuze achterstand in het wegenonderhoud bestaat ondervinden we zodra de snelweg verlaten wordt. Het gevreesde “omleiding” wordt hier “deviation”, maar de gehate oranje pijlen zijn ook hier goed gelukt in aantal. Het ene dorp is er al wat functioneler mee omgesprongen dan het andere, dus hier en daar is het wat zoeken. Al een geluk dat we hier de sluipwegen een beetje beginnen te kennen na 30 jaar.

In tegenstelling met vorig jaar zit het vakantiedorp vrij vol. Bovendien logeren we in een blokhut aan het begin van  de hoofdweg, dus iedereen moet vroeg en/of laat voorbij. Het wordt dus bijlange niet zo rustig als vorig jaar, maar vermits we van plan zijn het aantal  uren in het huisje tot een minimum te beperken denk ik dat het al met al zal meevallen.

Uitpakken, het foto- en filmmateriaal in de tassen steken en weg voor een eerste korte wandeling. Manlief heeft intussen zijn knie al goed geoefend thuis, maar het heuvelachtige terrein met oneffen paadjes zal toch een extra training worden. Vroeg of laat moet je die toch door, dus we plannen de volgende dagen steeds korte tochten met interessante rustplekken binnen bereik. We hoeven hier in eerste instantie geen kilometers te vreten. We zijn hier om te genieten van de natuur.

Opvallend is de felgele kleur van het landschap. Normaal is die afkomstig van het reeds bloeiende koolzaad. Dat staat nu amper boven de grond. Paardenbloemen (miljoenen!!!) en niet veel minder slanke sleutelbloemen zorgen nu voor een stralend uitzicht. Met een genadig zonnetje erboven ziet het er helemaal feestelijk uit. En de vooruitzichten voor de volgende dagen zijn veelbelovend.

We rijden naar Nismes voor een lekker etentje en vallen vrij vroeg in bed. Op een huilende baby na is het stil in het vakantiedorp. We zijn dan ook snel onder zeil.

Zaterdag, 4 mei 2013

We zijn vroeg op en gaan meteen aan het ontbijt. Als we dat achter de kiezen hebben, stappen we in de auto en rijden naar de Fondrie des Chiens. Als we de auto daar parkeren, kunnen we op het plateau rondlopen zoveel we willen wat “het knietje” toelaat rond te struinen zonder dat we de steile klim moeten doen vanuit het dorp. De zon is weer van de partij en zelfs met het zachte frisse briesje nodigt dit uit tot het spreiden van de plaid en het zalig genieten op ons vaste plekje. Af en toe maken we een tochtje in de omgeving om bloemen en insecten te zoeken en voor de lens te nemen. De stilte wordt enkel onderbroken door vinken en nachtegalen die elkaar de loef willen afsteken. Met hier en daar een deuntje tuinfluiter of een riedeltje zwartkop ertussen een aangenaam concert. Op een paar passanten na hebben we de hele kalkvlakte voor ons, de hele dag.

Het uitzicht vanaf ons favoriete plekje aan de Fondrie des Chiens:

Doorgaans één van de vele soorten, maar nu eenzaam wachtend op de anderen: mannetjesorchis.

Zondag, 5 mei 2013

Ik heb goed geslapen, maar naar gedroomd: op mijn rit naar de bakker vind ik een aangereden vos die dringend hulp nodig heeft. Met de nodige omzichtigheid wikkel ik het gekwetste dier in mijn fleece, deponeer hem in de koffer en ga op zoek naar een dierenarts. De koffiekoeken moeten maar wachten. Als het ook nog om een zogend moedertje gaat, wordt een zoektocht naar de jongen georganiseerd.

De realiteit is minder poëtisch: op weg naar de bakker vind ik een aangereden vosje. Maar ze is dood. Bij nader toezien heeft ze blijkbaar nog geen jongen gehad en is ze ook niet zwanger. Ik leg haar een beetje verder in de kant, want zelfs van een dood dier kan ik niet verdragen dat er automobilisten (vaak met opzet) nog eens over het lijkje rijden.

We willen de Tienne Breumont bezoeken, maar stuiten overal op prikkeldraad. Wijziging van de plannen dan maar.

We kunnen Vierves niet zomaar voorbijrijden. Daarvoor is het een te mooi dorpje. We huurden er ooit een huisje vlakbij het water. De auto konden we rustig laten staan. Van hieruit zijn er tal van wandelingen die je kan doen.

Het kasteel van Vierves wordt nog steeds bewoond, waardoor het in een zeer goede staat verkeert. Als je de setting in het prachtige landschap ziet, begrijp je waarom de hoge heren destijds hun nederige stulpje hier neerpootten:

De oude watermolen

We rijden naar een platteau waar we eerder wandelden in de buurt van een vliegveldje. Doorgaans ziet het er om deze tijd helemaal geel van het koolzaad, maar dat is nu nog niet het geval. Aan alles is te zien dat ook hier de natuur een maand vertraging heeft opgelopen. Een beetje per ongeluk vinden we de toegang tot een ons onbekende tienne, mikken de auto in de kant en gaan ons vergapen aan wat anders al uitgebloemd is. En lach nu niet als je in de beelden ook duizenden paardebloemen herkent. Ik vind dat schoon, zo en masse. En wacht tot die allemaal tegelijk in de pluis schieten! Met de juiste lichtinval is dat superspectaculair!

Slanke sleutelbloem

Een solitaire wesp heeft een onderkomen gevonden. Aan de zijkant van de holte is al een (oud?) papieren nest te zien:

Pas twee uur oud en al doodmoe. Een merrie staat zorgzaam te wachten bij haar pasgeboren veulen. De haartjes waren nog vochtig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s