Vóór de regen …

We zijn intussen – op nog een paar plekjes na – eigenlijk wel blij met onze tuin. Vooral in deze tijd van het jaar zijn er een boel kleuren en tinten die elkaar aanvullen en ondersteunen.

Anders dan vorig jaar waren we dit jaar ook op tijd met de nodige hulpstukken om lange stengels te ondersteunen. Vooral de margrieten kunnen dat wel gebruiken. Het zag er dus allemaal nogal keurig en fleurig uit toen ik vorige week het laatste zonlicht van de dag gebruikte om één en ander vast te leggen voor het tuinfotoboek.

XYZ_1252 (2)

Het wit van de margrieten is eenvoudigweg oogverblindend. Witter-dan-wit.

XYZ_1258 (2)

Tussen de lelie’s, bellenboom en lavendel staan 3 pioenen. Nog klein en zonder bloemen. Dat zal mogelijk ook nog volgend jaar het geval zijn. Ik hoop dat het de zacht zalmkleurige zijn. Dan staan ook de lichtroze op hun plaats tussen het katten kruid, de kogeldistels en de bergtijm.

Dahlia’s. Die wil ik nog. Winterharde dahlia’s. Als die bestaan. Daar moet ik nog eens naar kijken. En om er elk jaar opnieuw plezier van te hebben moet ik de bollen hebben, denk ik. Iets om me in te verdiepen.

Deze week wordt het weer tuinwerk. Nu de tuin zijn portie regen gehad heeft bij nog redelijk groeizame temperaturen, is er wel het één en ander dat zich zonder uitnodiging tussen de aanplant gewrongen heeft. En hier en daar moet wat voedsel gestrooid worden aan de voet van nieuwe aanplant.

 

Elluk nadeel …

OK. Wij zijn deze hele rotzooi omtrent corvid-19 ook kotsbeu. Wij willen er ook weer eens op uit, zonder ons voortdurend “verantwoordelijk” te moeten gedragen. Toch niet wat afstand houden betreft en zo. Maar zoals de heilige J.C. al zoveel jaren geleden aangaf: “elluk nadeel hep se foordeel”!

Zoals ik in vorig stukje al beschreef, zijn we alvast begonnen met werkzaamheden die normaal later in het seizoen gepland waren. Zodat we later in het seizoen al volop kunnen genieten van het resultaat. Dat is alweer een seizoen uitgespaard.
Het weer werkte een beetje mee, want net op het moment dat we 1,5m³ fijne kiezel moesten openwerken in voor- en achtertuin, kregen we een paar dagen retro-herfst. Mooi meegenomen, want we hebben ons wél in het zweet gewerkt!

IMG_20200415_125555

Bij de aanleg van de voortuin vorig jaar had de aannemer een beetje karig gerekend wat de benodigde hoeveelheid grind betrof. Daar moest dus een hoeveelheid voor bijbesteld worden. Langsheen de oprit naar het hek staan ook nog plantjes en omdat we toch voldoende besteld hadden, heb ik daar ook kiezel tussen gestrooid. Om een beetje een éénvormig aspect te krijgen.

IMG_20200415_125538

Onder de droogparasol had ik als beplanting kruipend zenegroen gekozen en dat ging 3 jaar goed. Maar vorig voorjaar werd uitgerekend deze plant overspoeld door knollenbladwespen. Is dàt de oorzaak of komt het ergens anders door, maar er zijn nu amper 2-3 plantjes uitgekomen. Het zenegroen liet sporadische betreding toe, maar nu sta je dus mogelijk wel in de modder te trappen om de was op te hangen. Ik bedacht toen dat we wel een piepkleine “pebble beach” konden aanleggen. Op de grote(re) keien en wat rotsplantjes is het nog even wachten, maar het kiezelstrandje is er al.

IMG_20200415_125419

 

De vijver lijkt – ondanks overvloedig spoelen van het grind – voorlopig nog even gevuld met magere melk. Maar je ziet het met het uur helderder worden. Tegen dat volgende maandag de hoop uitgegraven grond in een container gereden is, zal het water wel voldoende geklaard zijn om te beginnen denken aan de beplanting.

IMG_20200415_125429

Schoonzus is in elk geval al meteen in actie gekomen om voor de uitloop van de – nog aan te schaffen – vijverpomp de geschikte camouflage te produceren. “Nu drogen en dan afbakken”, appte ze gisteren:

vijverstuk

Langsheen de omheining zijn er fleurige beloftes van de clematis:

IMG_20200415_125504

Ik kon me niet inhouden vorige week en heb toch al twee kuipen beplant. Links heb ik drie stokrozen (tot 90cm) geplant om ze langs de pyramide van stokjes te leiden. De spriet die er nog naast staat zal binnenkort wel gekortwiekt worden. Dat is nog een overblijfsel van de bollenaanplant.
Rechts een wolfsmelkachtige en wat aubriëta.
De kuip in het midden stelt me voor vraagtekens. Is die nu aan het kapot gaan of moet ik die gewoon eens naar de kapper sturen? Het spijtige is, dat ik niet meer weet hoe die heet, dus ik kan het ook niet opzoeken.

 

IMG_20200415_125455