En toen (bis) …

… vond ik vanmorgen dít verhaaltje op de site van Omroep Zeeland. Ik heb al een mailtje gestuurd naar de Mikke en ook de vraag gesteld bij waarnemingen.nl of de kadavertjes ingezameld worden voor onderzoek, zoals ook gebeurde bij de merels, een paar jaar geleden.

Waar ik me nu toch ook even zorgen over maak, is de eventuele overdraagbaarheid naar honden en (vals beschuldigde) katten. Dierenarts bellen.

Wat ik er zeker uit onthoud is dat ik nu nog maar eens extra grondig dat hok moet schoonmaken. Maar kan ik het strooisel dan in de kliko gooien? Hoe lang blijft dat virus zonder gastheer leven?

Een uurke of 3 later was er al antwoord:

“Beste meneer, (nou ja …)

Nee er worden geen dode dieren in gezameld.
Er is niets bekend over overdragen op andere dieren.
Als u uw kast schoonmaakt en nieuw strooisel erin doet is dat voldoende.
Zodra er meer bekend wordt over het virus komt dat ook weer in de publiciteit.

Met vriendelijke groet,
Coby Louwerse.”

Open kleuterschooldag …

Onze tuin is sinds eergisteren een echte kleuterschool. Zeker zo’n stuk of 4 nesten vol klein grut zijn uitgekieperd tussen onze planten, in de struiken, op de tegels en in/aan de vijver.

Het is aandoenlijk om te zien hoe spreeuwen-, merel- en mussenouders hun kinderen voor het eerst naar “school” brengen en effectief aanwijzen waar alles te vinden is en hoe je het moet gebruiken.

En dan kan het in de tuin zelfs tijdens het siësta-uurtje drukker worden dan op Schiphol:


“Kijk, kroost. Hier boven jullie kopjes hangt zo’n lang, rond ding met zitjes aan. Daar kan je op klauteren om bij het eten te komen. Gedraag jullie als het kan, vecht voor je hap als het moet.”

“En hier is het zwembad. Pas op dat je niet in het diepe valt! Blijf netjes in de speelrand om te plonsen en te drinken.”

“Je moet maar op één ding letten: als wij roepen dat jullie je moeten verstoppen, dan is die rotsperwer er weer. Dan moeten jullie diep in de haag gaan zitten en stilletjes zijn!”

“Oef! De klein mannen zijn naar school. Eindelijk een momentje me-time. Buuf, is er toevallig koffie met gebak vandaag?” 

Nog even een rondje tuin maken en eindigen bij de dienst Security. Jeppe vindt dat de nieuwe wijnrank “Vitis vinifera ‘Solaris’ ” maar beter bewaakt kan worden. Over de goudiep maak ik me een beetje zorgen. Misschien heeft ie gewoon een extra voetbadje nodig, zo af en toe. Ik moet er niet aan denken dat hij olmenziekte zou hebben!

Dagje natuur …

Dit weekend was voor ons het laatste Sovon-telweekend van dit seizoen. Omdat we eigenlijk – op een paar soepganzen na – niets of toch weinig verwachtten, besloten we gewoon alles te noteren wat we tegenkwamen. Alleen de ganzen, zwanen, wulpen (0) en kievitten (1) worden gemeld aan Sovon. De rest is voor waarnemingen.nl. En voor onszelf. Want aan de beestjes leer je je streek kennen.

Jammer genoeg geen foto’s, maar de volgende dagen gaan we met de camera’s op pad i.p.v. potlood en registreerkaarten. Intussen probeer ik é.e.a. te illustreren met bijpassende links.

Buitenbeentje nummer 1 was een Engelse kwikstaart. Manlief dacht eerst aan een citroenkwikstaart, maar bij nader inzien houden we het op eerstgenoemde, wegens een stuk waarschijnlijker dat we die  hier gaan tegenkomen. Je moet niet té excentriek willen zijn.

Zoals verwacht waren er weinig ganzen, maar toch heb ik er nog wel een aantal kunnen noteren. Nog 4 soorten zelfs: grauwe gans, Egyptische of Nijlgans (een exoot, maar tegenwoordig op sommige plaatsen een echte plaag en bovendien behoorlijk agressief),  grote Canadese gans, en zelfs nog een brandgans (een nonnetje, zoals ze ook genoemd worden en als je de afbeelding bekijkt, snap je wel waarom).

Vlakbij de Vlaamse Kreek keek ik even omhoog en wat ik zag was zéker geen buizerd, ook geen kiekendief, iets wat heel even de rillingen over mijn rug joeg (in de loop van de week werd op verschillende plaatsen in Nederland een steppearend gemeld) maar wat uiteindelijk een rode wouw bleek. Een kraai was niet gediend van dit blitzbezoek en ging vol in de clinch met de veel grotere roofvogel. En het was dié die de aftocht blies.

Terwijl we aan de lunch zaten, waren we getuige van een drama. Dhr. en mevr. Merel hebben al veel energie gestoken in een tweede legsel, nadat ze hun eerste jongen eindelijk aan het verstand gebreid hebben dat ze beter niet in onze veranda kunnen gaan zitten. Van deze tweede editie waren er blijkbaar al eieren uitgekomen. Dat wisten de kauwen uit de buurt beter dan wij. Met z’n tweetjes kwamen ze “gezellig” buurten. De éne leidde pa Merel af, en intussen kon zijn compagnon zijn slag slaan. Op het schuurtje van buurman werd de buit goed vastgepakt en meteen naar “huis” gevlogen. Ook jonge kauwen moeten eten …

Na de middag moesten nog een paar boodschappen gedaan worden. Op weg naar huis passeerden we Luntershoek waar ik andermaal de rode wouw meende te zien. Verder weg, maar onmiskenbaar dezelfde zweefvlucht. Deze keer géén aanval van een kraai. Maar deze keer ook een te grote afstand om zeker te zijn en dus werd dit niet ingevoerd op waarnemingen.

Nadat wij het avondeten verorberd hadden, was het de beurt aan de tuin om gesoigneerd te worden. Ik stond net met mijn rug naar de vijver om een hangkorf te gieten, toen Manlief bijna ademloos “sperwer, sperwer” stotterde. Ik vond de afgelopen dagen al dat er opeens zoveel kleine witte pluimpjes op het water dreven. Blijkbaar heeft deze supersonische jager ontdekt dat hier voor zijn jongen wat te halen valt. Hij was in scheervlucht tussen ons huis en het tuinhuis over het hek gevlogen, duikend naar de vijver waar op dat moment nét geen vogeltjes zaten, opzwiepend langs de feeder waar iedereen al in volle paniek weggespat was. Heel even ging hij op de haag zitten, maar toen kreeg hij ons in de gaten en koos eieren voor zijn geld. Zéker op te volgen de komende dagen!

Bijna af …

Als we nog lang in ons kot moeten blijven raakt de tuin helemaal af. Als een tuin ooit helemaal af geraakt, tenminste.

(Eer)gisteren goed doorgewerkt (té volgens mijn rug) en nu kan het groeien. Ik wacht nog op een paar struikjes die ik besteld heb en dan is het welletjes geweest voor dit jaar. Ik had de hand gelegd op de vurig oranje Incalelie voor in de grote kuip aan de lounge. Pas thuis ontdekte ik dat die eigenlijk de juiste afmeting zou moeten krijgen voor het plaatsje dat ik haar nu heb toegewezen. Er zijn nog variëteiten te krijgen die er van kleur bij passen en dus heb ik er nog 2 besteld. Als die in de grond zitten rest enkel het reguliere onderhoudswerk.

 

We hebben al trouwe tooghangers (mede dankzij het restant van de meelwormen, moet ik eerlijk toegeven).

 

 

Intussen in de tuin …

“Blijf in uw kot! Ik méén het, hé!”

Maar aan dat kot … zitten een voortuin en een achtertuin. En daar is nu zo toch al het één en ander te beleven. Na een hele familie stormen die elk om beurt een weekend om zeep bliezen, zijn we nu in rustiger wateren gekomen. Een niet echt koude, maar wél natte winter = serieus wat wiedwerk om te starten. En het dient gezegd: het wachten op de eerste lentetekenen duurde niet eens zo lang.
Het verplichte huisarrest resulteert dus in onderhoudsklusjes en creatieve aanpassingen.

Zoals daar is: een uitbouw voor het egelhuis.
Vraag me niet of daar nu een egel in overwinterd heeft, want ik weet zoveel als jullie. Er was regelmatig beweging in de tuin. O.a. van een egel. Als we Jeppe zijn neus moeten geloven liep het spoor ook van vlak bij de veranda tot aan het egelhuis. Maar omdat we vóór de winter de hele egelslaapkamer vol dode bladeren gestouwd hebben, is nu niet te zien of de B&B ook dienst gedaan heeft. Als je het dak oplicht zit de kamer nog steeds vol bladeren. Nu is het best mogelijk dat onderin een knus holletje gemaakt is, maar het is nog wat vroeg om een indringend onderzoek in te stellen. Ik maak alvast de cameraval klaar. Als wíj méér weten, dan jullie ook, beloofd!

Nu hadden we vóór de winter al een voorlopige beschutte eetplaats geproduceerd ook, maar de nadruk lag hierbij vooral op “voorlopig”. Intussen is het restaurantje omgevormd tot een heuse blokhut. Ik weet niet of egels soms auto rijden of haardhout stapelen, maar aan de andere kant is er zelfs nog een soort carport gemaakt. 🙂 Daarvoor werd een deel van de stam gebruikt van de naaldboom die we hebben moeten omhakken.

IMG_20200402_134245

IMG_20200402_134317

Bezetting onbekend, interesse des te meer, want een merelman staat regelmatig ’s morgens op het dak van jetje te geven. Misschien worden ze wel goede buren …

De Drentse krentenboompjes en peperboompjes waren al een tijdje ongeduldig om zich te tonen.

Van de dwergappeltjes zal ik eens een betere foto moeten maken. De glansmispel staat te vlammen in de achtergrond. We zijn vertrokken!

Een eerste keer: mijn laurierstruikje staat in bloem. Nooit eerder gezien!

IMG_20200402_134648

En intussen is de berenjacht een hele hindernissenkoers geworden. Op de FB-pagina van het initiatief vond ik gisteren een opdrachtenlijst. Uitprinten en het klokje gebruiken als statief. Nog geen halfuur na “publicatie” hadden reeds 2 moeders een foto op hun gsm staan. Wel zo handig als je met je kroost op jacht bent. Anders kom je nooit verder dan die éne straat …

IMG_20200401_165509

 

 

 

Op heterdaad, the sequel …

Een tijdje geleden kondigde ik hier zowel de aanschaf van een prachtige egelvilla aan, als de practische problemen bij het verschaffen en veilig stellen van de ontbijtservice voor de toekomstige huurders. Er kwamen spionagepraktijken aan te pas om te ontdekken wie onze plannen dwarsboomde(n).

Eénmaal de snode daders betrapt, moest er een oplossing gezocht worden. Op verschillende – al dan niet – gespecialiseerde fora werd raad gevraagd en verkregen en we waren rather pleased met onze constructie. Al is the proof of the pudding … Juist.

 

En even later bleek er zelfs interne sabotage te zijn.

 

Misschien moeten we de luxevilla maar op de immobiliënmarkt gooien, nu de leningen nog goedkoop zijn en het aanbod niet kan volgen …

Zó simpel kan het zijn …

En toen kwam de goede tip:

XYZ_7440 (2)

Op diverse fora (over tuinen en over natuur in die tuinen) zette ik een oproep voor tips om wél de egel, maar niet de buurtkatten te kunnen voeren. En kijk: dit is het geworden. De openingen laten met gemak een egel door, maar de kat krijgt hier haar kop niet door en dankzij het feit dat de omgekeerde plantenruif nét tussen het egelhuis en de boordsteen past, is de toegang tot de tuin voor de kat helemaal afgesloten. Aan die kant, tenminste. Maar dat is al één vluchtweg minder en met het gevecht van onlangs in haar geheugen gaat ze toch wel eens een keertje nadenken vóór ze nog langs komt. Ik heb in elk geval al twee nachten geen blaffende hond meer in huis ook.

Op heterdaad …

Volledig stoppen met bloggen gaat niet lukken. Dat heb ik al in de gaten. Daarvoor kom ik te vaak iets tegen dat het vertellen waard is. Of het ook het lezen waard is, laat ik aan jullie over.

Een tijdje geleden hebben we toch een egelvilla’tje geplaatst. Met een gespreid bedje erin en al. Egeleten gekocht en opgediend op het terras van de woning. En elke morgen is dat op.

Omdat we geen rattenplaag willen veroorzaken in onze buurt, is het wél van belang te weten of het echt een egel is die zich tegoed doet aan het feestmaal. Ik had al een paar keer onze camera trap geplaatst, maar omdat het al zolang geleden was dat ik die gebruikt had, was er een verkeerde instelling of zoiets, want ik had nooit buit. Tot nu.

Ik zag vanmorgen dat het eten op was. Ik zag ook dat er beelden op de camera stonden. En ik zag dat het niet goed was:

 

Hebben we nu een kat in een zak gekocht? Zijn we in ’t zak gezet? Welnee, we moeten op zoek naar een manier waarop de speldenkussens wél bij het eten kunnen en Jeppe’s aartsvijand niet. Kat in ’n bakkie!

Edelman, bedelman …

Van spreeuwen is het bekend dat ze in de lente te vrijen gaan in een afgetrapt kostuum. Als een stelletje schooiers.

Maar om deze tijd van het jaar zitten ze stijf in het pak. Pas geruid, fris opgedaan. Echte sinjeurs. Al gedragen ze zich niet echt als dusdanig bij de feeders. Een stelletje boeven is het, aflappers, vechtersbazen. Niet verwonderlijk dat ze er binnen een paar maand weer armtierig bij zitten als de voorjaarskriebels beginnen …

spreeuwen op feeders (3)spreeuwen op feeders (4)