Gevlinderd weekend …

Zoals ik hier al aangekondigd had, werd er afgelopen weekend gevlinderd. ’t Is te zeggen, er werd overal in Vlaanderen op vlinders gejaagd in tuinen en parken, op balkons en langs (bebloemde) straten en pleinen. Met een telblad, wel te verstaan!

In onze tuin waren vooral het leverkruid, de vlinderstruiken en de halfrotte vruchten van een bijna ter ziele gegane pruimelaar in trek. Vreemd genoeg werden de -overigens rijkbloeiende – rudbeckia’s overgeslagen. En – toeval of niet – we hadden ook maar welgeteld één (1) koolwitje, dat niet eens de tijd nam om even te gaan zitten en zijn verhaal te doen.

Kwamen wel uitgebreid op visite:

het distelvlindertje (Vanessa cardui)

de atalanta (Vanessa atalanta) (die ook bekend is onder de namen nummervlinder en admiraalsvlinder)

het bont zandoogje (Pararge aegeria)

en de kleine vos (Aglais urticae), die het met vlag en wimpel haalde in de tellingen

 

Maar er was nog ander schoon volk op ’t feest. Met name de (half)rotte pruimen werden erg gewaardeerd. Manlief was deze voormiddag net aan het zeggen dat hij het bont zandoogje nog nooit had zien eten, toen er eentje aan de fruitdis ging. Van timing gesproken! Míjn timing was net ietsje minder, want ik had mijn camera te laat in de aanslag om het vast te leggen. Nu is het niet zo verwonderlijk dat zandoogjes weinig etend te zien zijn. Ze zijn bijzonder territoriaal en onverdraagzaam en verdoen hun tijd nagenoeg volledig met grensconflicten. Het lijkt het journaal wel …

Veel beschaafder gaat het er aan toe als vliegen aanzitten aan tafel:

Een hoornaar zat ook te watertanden (als dat al kan) maar werd door een niet nader te noemen buitenwipper verjaagd. Schoorvoetend zocht hij hogere sferen op…

Ook de schorsvliegen lieten het zich smaken:

De hommels vonden het leverkruid aanlokkelijker:

Iets waarin een beetje grijzige wilde bijtjes hen volmondig gelijk gaven:

 

De volgende weken hoop ik nog meer beeldmateriaal te kunnen tonen. Dit zijn de allereerste opnames (op een paar familieshots na) met mijn allernieuwste speeltje, een Sony FDR-AX100E 4K. Die 4K is voorlopig nog ietsje te hoog gegrepen voor mijn pc en tv om ze weer te geven, maar aangezien de technologie reeds beschikbaar is bij de camera’s, zal de weergave-apparatuur snel volgen, denk ik. Ik wil in elk geval voorbereid zijn.

Er moet nog veel geoefend worden, het merendeel van de knopjes verbergt nog donkere en andere geheimen, er is ook een microfoon bij die voor betere klankopnamen moet zorgen (wat vooral bij vogelopnames leuk is – omdat de fluiters zich minder zullen generen aangezien de pluchen muts van de microfoon naar verluid een “dode kat” genoemd wordt).

Advertenties

VerTEL het voort … !

augustus 006Op 2 en 3 augustus (volgend weekend dus) mag er weer geteld worden tijdens het vlinderweekend. Op Vlinderweekend vind je alle nodige info. Hoe tellen? Wat vliegt daar? Hoe breng ik mijn gegevens in? Wat kan ik doen om (nog meer) vlinders naar mijn tuin te lokken?

Als je toch niets omhanden hebt, doe dan zeker mee. Als je bezoekers krijgt, zorg dan dat iedereen een print van de zoekkaart heeft en een potlood. Het is weer eens iets anders en wie weet hoe leuk je gasten het vinden. En hoe ze achteraf plannen maken om hun tuin helemaal om te gooien omdat ze stikjaloers zijn op al die juweeltjes in jouw tuin. Gespreksstof plenty bij de bbq achteraf en jij bent natuurlijk de te raadplegen expert vanwege de hoge aantallen die er in jouw paradijsje rondvliegen. Zelf hebben we op dat moment 4 kleindochters op bezoek. De kleinste (10 maanden) zal liever zelf nog wat fladderen, maar haar zusje van bijna 5 en de twee groten (10 en 12) gaan zeker de uitdaging aan.

Wie nog meer informatie wil over deze vliegende kunstwerkjes kan ook even gaan kijken op Vlindernet . OK, het is een Nederlandse site en er zullen misschien een paar vooral noordelijke soorten op voorkomen die we hier zelden zien. En enkele soorten die bij ons hun noordgrens hebben zullen daar ook niet of nauwelijks besproken worden. Maar tegenwoordig loopt (en vliegt) het allemaal een beetje door elkaar. Zo zagen we een goeie week geleden in onze tuin een koninginnepage. Moesten we enkele jaren geleden voor naar het zuiden van het land. Maar nu rukken ze opvallend gestaag op naar onze contreien. Tijdens Springwatch werd de opmars van deze soort ook uitgebreid besproken, want het VK had tot voor kort een heel eigen versie van deze vlinders vanwege de isolatie van het vasteland. Nu draaien vertegenwoordigers van de continentale versie hun vleugel er niet meer voor om om het Kanaal over te steken. The climate change, you know. Zou het dan toch waar zijn?

En nu maar hopen dat de server en de software het niet begeven zoals bij de mussentelling.

iavondrood

Vreetmachines in de tuin …

Voor het vierde jaar op rij hebben we onderstaande vreetmachines in onze tuin. Het zijn de rupsen van het groot avondrood, een prachtige nachtvlinder.

Bij ons in de tuin hebben we tot hier toe enkel de rupsen waargenomen (wat uiteraard bewijst dat de vlinders in de buurt zijn, ik denk niet dat de ooievaar die kindjes bij ons brengt). Nachtvlinder,  dus zullen we volgend jaar onze toevlucht moeten nemen tot de opstelling van een wit laken met een lamp om eens een inventaris van nachtvlinders in onze tuin te kunnen maken.

De rupsen zijn niet minder spectaculair dan het imago. Ze komen steevast op ons waterdrieblad voor, iets wat we nergens als waardplant terugvinden in de literatuur. Maar blijkbaar voldoet de plant perfect aan hun behoeften, want ze zijn er erg fanatiek mee in de weer. Manlief heeft ooit vastgesteld dat zo één blad (dat toch aanzienlijke afmetingen heeft t.o.v. zijn belager) binnen 15 minuten verdwijnt tussen de kaken van de rups. De bruine versie geeft trouwens even een demonstratie van hoe efficiënt ze te werk kunnen gaan.

Groot avondrood (Deilephila elpenor L.):  groene rups

Groot avondrood (Deilephila elpenor L.):  bruine rups

Kenmerkend zijn de yinyang-achtige tekens naast de kop. Afhankelijk van de houding kan je ook soms zien dat de kop dikker is dan het achterliggende deel van het bovenlichaam.