Snoeien …

Zullen we het eens hebben over “snoeien”?

Zo ongeveer een week geleden kwam ik via een omweg op het spoor van ene Marianne Zwagermans. Volgens haar cv een zakenvrouw die ook columns schrijft en daarbij vooral oog blijkt te hebben voor wat aan haar mediageilheid kan tegemoet komen. Vandaar dat ze dan ook alle registers pleegt open te trekken om zoveel mogelijk mensen te shockeren, kwestie van de schijnwerpers haar kant op te laten draaien.

Ook deze keer slaagde ze er weer in om tegen ontelbare zere benen te schoppen met een uitspraak die  wel eens als een boemerang tegen haar arrogante kop zou kunnen terechtkomen.

Het ging over corona – what else? – waarbij ze zich bediende van de woorden “dor hout”. Die gebruikte ze expliciet als verzamelnaam voor ouderen, zwakkeren, zieken, … Volgens haar moeten we onze welvaart niet op het spel zetten om een paar duizend kwetsbare ouderen te redden van de coronadood. Als corona hen er nú niet onder krijgt, dan leggen ze over één of twee jaar wel door iets anders het loodje, redeneerde ze.

Naast krantenkoppen haalde Zwagermans o.a. zelfs de kamerdebatten, alwaar haar grove uitspraken het nodige kwaad bloed genereerden. Radio- en tv-zenders verdrongen zich voor haar deur om haar te confronteren, en ze ging daar graag op in, al was ze dan weer weinig consequent, want ze wilde liever niet laten weten waar die deur was. “Ik krijg nogal eens bedreigingen”. Tja, wat had je verwacht, schat? Als je per sé omelet wil bakken, moet je de kapotte schalen er voor lief bij nemen. Anders hou je het maar bij oud brood en water.

‘We gaan door met verse twijgjes.’ Groot gelijk! Al zou iedere rechtgeaarde tuinspecialist aanraden om meteen ook al de wilde scheuten er uit te halen, omdat die niks voortbrengen dat deugt en alleen maar vegeteren op kosten van de struik …

Sommige mensen zullen zeker niet dood gaan aan teveel verstand. Voor deze zelfverklaarde schrijfster wordt het dus ook wachten op verdorren of corona …

Drukke weken voor de boeg …

Vakantie, maar toch: drukke weken voor de boeg ten onzent.

Straks mijn moeder ophalen voor een etentje, vóór de boel weer dicht gaat vanwege corona II. Want mijn eksteroog jeukt. Dat wil zeggen dat er wat op komst is. En gooien ze de boel niet dicht, dan ga je in deze omstandigheden niet uit met iemand van 90, zelf ook in de risicogroep zetelend.

De komende drie dagen moeten er nog wat afspraken nagekomen worden en voorbereidingen getroffen, want … Donderdag voormiddag komen M&M tot en met zondag. Schatten van kinderen en het vorige weekend verliep schitterend. Deze keer “vààààrt de bóóóót” wél, gaan we mee om zeehonden te spotten en mogen de kleine matroosjes zélf de kajuit in en even schipper spelen. ’s Avonds gaan ze weer naar huis, dus als de jongste geen oog dicht doet van opwinding, lig ik er niet wakker van. 🙂

De week erna ongeveer hetzelfde scenario, minus de boottocht, maar dan heb ik al andere plannen voor het kleine grut. En dan zal ik helemaal blij zijn als ze op tijd naar de papa kunnen, want de volgende ochtend wordt ik al om 8u op het OK verwacht voor mijn catheterisatie. En dan hoop ik wél dat de volgende dagen aan een iets lager tempo verlopen.

Dat alles in de veronderstelling dat de planning niet doorkruist wordt door virussen en dergelijke.
Dus bij enige radiostilte hier: tot in augustus! Lezen bij mijn favoriete blogjes komt er allicht wel van, maar zelf productief zijn waarschijnlijk ietsje minder.

 

Nooit gedacht …

Ik had het nooit gedacht. Tenslotte zijn wij niet van het vlaggen. Zelfs niet voor de Rode Duivels. En ook niet voor nationale, regionale, gewestelijke, koninklijke of andere feestdagen.

WIJ ZIJN NIET VAN HET VLAGGEN!!!

En nu hangt er een vlag(JE) aan onze gevel. Een bescheiden doekje. Iets van ca. 40 x 60 cm. Geen driekleur, maar een Zeeuws leeuwtje-op-zee. 

Vanwaar de ommekeer? Vandaag zwaaien de leerlingen van groep 8 af. Hier in de school ’t getij . Normaal doen ze dat met een feestje op  school. Maar corona gooide ook daar roet in het eten. Dus vorige week stak er een flyer in de brievenbus met een oproep aan de wijkbewoners om vanmiddag te vlaggen en de huisgevel te versieren. En – als het kan – ook te applaudiseren voor de afzwaaiers.

't getij

Daar kan je toch niet tegenop? Dus hebben we een vlag besteld. Manlief was tegen driekleuren, dus viel de keuze op Zeeuws-Vlaanderen. En is Manlief nu nog naar de winkel om extra versiering te zoeken. In de buurt was niets te vinden in deze tijd van het jaar, dus is hij helemaal naar Hulst. Voor ballons (liefst niet eigenlijk vanwege plastic), of papieren slingers. Of zo’n herbruikbare stoffen slinger met vlagjes. Komt vast nog wel eens van pas.
(Ik heb de indruk dat wij nu toch wel heel goed aan het integreren zijn.)

Nog veel succes aan de nu ex-groep8-ers!!!

IMG_20200709_103625

 

 

En toen …

waren ze weg. De toekomst tegemoet. Een beetje verlegen, toch best wel blij met de aandacht en zelfs een beetje trots. Maar vooral: een beetje verlegen. Schutterig, met de handen in de zakken en tersluikse blikken naar de mensen die hen stonden toe te juichen.  

Cowboy’s en Apachen …

Op Texel waren ze vorige week al niet erg verguld door het ondoordachte optreden van AVROTROS en Defensie boven de broedkolonies en dan nog in volle broedseizoen. Ondoordacht, onnodig en volslagen van de pot gerukt.

Vandaag gingen we eens op verkenning naar (voorlopig nog) onbekend gebied: Tiendgorzen, de vaste oever tegenover Tiengemeten, in de Haringvliet. En wat zagen mijn lodderig oog en mijn camera? Dezelfde klucht nog eens dunnetjes over. Tweemaal twee doortochten laag bij de grond, het water en de nesten. Een paar minuten daarvóór stond ik op de parking nagenoeg oog in oog met een ree die in het hoge gras liep.

 

Ga met zo’n idioten naar de oorlog, verdomme! (en dan bedoel ik in eerste instantie de programmamakers aan de éne kant en de verantwoordelijke(n) van Defensie, die hiervoor de toestemming gaven.)

Heimwee …

Ik heb net een wandeling gemaakt met hond Jeppe, aan Perkpolder / Walsoorden. Omdat ik daar toch was, en omdat ik intussen al weet wat ik mag verwachten bij dit weer, heb ik ook altijd pedaalemmerzakken (grote maat) en wegwerphandschoenen bij (dat laatste sowieso in deze coronatijden).
 
En de oogst was weer indrukwekkend! Blikjes, bekertjes, hamburgerdoosjes, snoepwikkels, flessen van sterke drank, …

Dat laatste baart mij steeds meer zorgen, want het worden er allengs méér en met grotere inhoud. Waren het vroeger (1-2 jaar geleden) heupflesjes, nu zijn het overwegend grote flessen. Moet je niet raar opkijken dat er een zonder onderbroek naar huis is …
 
 
IMG_20200601_080756
 
 
 
Aan de havenparking hadden ze tenminste ook een tasje achtergelaten. Kon ik dat vullen met de troep die ze gemaakt hadden. Weeral kosten gespaard. 
 
 
IMG_20200601_081430
 
 
 
Ik werd tijdens mijn “werk” ingehaald door een auto van de gemeentediensten. “Bent u afval aan het oprapen? Als u wil kan u het in onze achterbak gooien!”
Het kwam me handig uit, want ze hadden ook nog schop en bezem bij. Konden ze gelijk de stukgegooide flessen opvegen op het fietspad en de havenparking.
De fietsers die ik op mijn terugweg naar de auto tegenkwam heb ik maar even verwittigd dat ze de bocht best konden nemen met de fiets in de nek …
 
 
Zeeuws-Vlaanderen is blij dat het opnieuw zijn gasten kan ontvangen. Maar sommige gasten krijg je toch liever maar één keer over de vloer.
 
 
De afgelopen 10 weken heb ik nauwelijks een snoepwikkel zien liggen (wél papieren zakdoekjes, maar in deze tijden heb ik die toch maar gelaten voor wat ze waren).
“De massa” wordt weer – een beetje – losgelaten en meteen zit je omhoog op een berg afval.
 
 
Je zou bijna heimwee krijgen naar de “goede oude tijd” van de lockdown …

Een vorm van noodzakelijkheid …

Sinds vandaag mogen we de grens over om familie te bezoeken in de buurlanden. Ook om te winkelen mogen we naar de buurlanden, staat te lezen in een ministerieel besluit. “Maar het moet met een vorm van noodzakelijkheid zijn”, aldus minister van Binnenlandse Zaken Pieter De Crem (CD&V). “
Zo staat het op de nieuwssite van de vrt.

Dus als de mosterd van De Kroon die ze in Nederland verkopen beter smaakt dan die ze bij De Kroon zélf verkopen …

Who pays the ferryman …?

Hoe gaan we de coronacrisis betalen? En vooral: wie gaat dat doen? “Hef een coronataks op de oudere generatie”

Ik vind dat niet uit, he. Dat was het eerste wat ik las op de website van VRT NWS. How is that for breakfast?

Ouderen zijn de eerste slachtoffers van de gezondheidscrisis die nog altijd aan de gang is. Maar economisch? Nee, die last komt op de jongere generatie terecht. Dat zegt gezondheidseconoom Jan-Emmanuel De Neve, een Belg die les geeft aan de Universiteit van Oxford en de Britse regering adviseert.

Ik moest toch even slikken toen ik dat las vanmorgen. Niet omdat het ook over mij gaat. Maar omdat er in dezelfde split second in mijn hoofd op volgde: “en de zieken, de gehandicapten, de homo’s, de Joden, …  En als ze geen geld (meer) hebben, maken we er zeep van …” Waar heb ik dat nog gehoord?