Interludium…

Zijn er hier lezers die zich dat woord op het tv-scherm nog herinneren? En dan was er altijd zo een zeemzoet muziekske bij. Véél meer klasse dan “Even geduld, de filmlas is gebroken… Even geduld, er is weer Frans gesproken…” * Dat laatste heb ik trouwens nooit goed begrepen (maar dat zal mijn jonge leeftijd geweest zijn): een programma werd door een technisch probleem even onderbroken en dan kwam dat omdat er iemand Frans gesproken had (waarschijnlijk een vloek dan nog omdat hij over een kabel gestruikeld was). 🙂

Wel, ik moet tijdens een wandeling nogal eens aan dat woord “interludium” denken. Want heel vaak wordt het staptempo opeens onderbroken om naar de overweldigende wolkenluchten te kijken. Zoveel tinten grijs (méér dan vijftig), zo’n vormen en afmetingen, zo indrukwekkend. Ik kan het iedereen aanraden: sta eens vaker stil om naar de lucht te kijken. Al was het maar om op tijd droog thuis te geraken …

IMG_20170918_173516

 

“Even geduld”, van Jef Burm

Advertenties

Een wolkje aan de lucht …

Wat ons hier elke dag opnieuw opvalt zijn de fantastische luchten. Die hingen er ongetwijfeld op onze oude stek ook, maar omdat er in alle richtingen wel vanalles in de weg stond om het totaalplaatje te kunnen zien, heeft het ons nooit zulke fascinerende beelden opgeleverd. Ik zou best wel een hele dag in het straatje achter “onze” dijk kunnen zitten met een camera om wolk voor wolk vast te leggen. Maar dan zou ik al die andere dingen missen die in onze buurt – en in onze tuin – te vinden zijn. Stemmige plaatjes, intieme beelden, en af en toe een wat schokkerige video want je kan van een hond niet verwachten dat hij de hele tijd mee naar de lucht staat te kijken. Die ziet in de verte een vriendje en wil daar naartoe. Een selectie van vandaag.

Bij de ochtendwandeling vertrokken we langs de kerkhofdreef. Het licht, de lucht en de lindendreef zorgden voor de perfecte sfeer:

IMG_20170724_080956

 

Waar men gaat langs Zeeuwse wegen, komt men soms heggerank tegen:

IMG_20170724_082412

 

Niet helemaal wat mensen verstaan onder een rouwmaal, maar in de natuur gaat zelden iets verloren:

IMG_20170724_090924

 

Raamsex:

 

Een prachtig beeld om de dag mee af te sluiten. Het geluid is afkomstig van een elke avond aangroeiende groep ganzen die zich tegoed komen doen aan de achtergebleven graankorrels op pasgeoogste akkers. Het zijn er inmiddels wel een paar honderd. Overwegend grauwtjes, maar de canadaganzen hebben het El Dorado ook ontdekt en komen zo laag over onze tuin ingevlogen, dat je de lucht in hun vleugels hoort suizen.

Oogsten in het voorjaar (1) …

Zaterdagnamiddag en de zon is van de partij. Een schril windje ook, maar we zijn ten slotte geen kasplantjes. Kijkers: check. Camera: check. Vogelgids: check. Notitieboekje: check.

We zijn de straat nog niet uit. Aan de vijver zit een aalscholver uit te rusten in één van de geknotte bomen:

De Putting.

Een weidevogel die het al een paar jaar moeilijk heeft en waar her en der hulpprogramma’s voor opgezet zijn: de tureluur. Onmiskenbaar door de knalrode poten en de donker uitlopende snavel:

Altijd een tractatie: de pijlstaarteend. Een grote, maar elegante grondeleend:

Een leuke verrassing: een groep van een tiental groenpootruiters is op zoek naar eten.

Bij het begin van ons rondje Putting hadden we zo al een vermoeden dat hij hier aan het werk geweest was. Een eind verder maakte hij zijn opwachting, zij het niet ongestoord. Dankzij de kraai die hem bij zijn maaltijd lastigviel, kregen we deze slechtvalk in de gaten. Nadat hij de pestkop had verjaagd, ging hij verder met eten:

Luntershoek

Een supernerveus vogeltje, dat zich niet zo vaak laat zien en àls, dan vaak heel vluchtig: de braamsluiper.

De morgenstond …

Menck vroeg kleur bij de tekst. Ziehier: kleur. Gisteren vroeg uit de veren om nog één en ander gedaan te krijgen vóór de verhuizers kwamen. Eén was de hond uitlaten zodat hij wat rustig zou zijn in de opvang. En ander was proberen een foto te nemen met mijn gsm terwijl diezelfde hond alle kanten opsprong en voortdurend aan mijn arm trok.

 

img_20170301_073921

Via bentenge kwam ik terecht op het blog van Matroos Beek. Die moet ik maar eens volgen. Misschien ontdek ik zo een paar verborgen plekjes in de buurt. Ook zij heeft duidelijk een zwak voor de Zeeuwse luchten. En zeg nu zelf: wie kan dit vroege goud weerstaan?

Knipperlichtjes …

Ik heb al een hele tijd geen knipperlichtjes meer aangestoken. Dat komt voor een deel omdat het weer steevast roet in het eten kwam gooien.

Toch wil ik het nog eens proberen. Wie weet lukt het deze keer wél.

  1. Het is eind volgende week weer de moeite om omhoog te kijken. Als het een wolkenloze nacht is, tenminste. Volle maan, maar met een onderbreking, want er is een totale maansverduistering te zien. Misschien.
  2. Voor wie BBC kan ontvangen: op 3, 4 en 5 november gaan we weer autumn watchen!