Terug op het vertrouwde nest …

We zijn weer thuis van Texel sinds donderdag avond, maar ik had nog niet eerder tijd om aan de pc te gaan zitten. We hadden een heerlijk huisje: alles erop en eraan en met een wijds uitzicht. Een super-de-luxe vogelkijkhut, zeg maar, verwarmd, koffie of thee met koekje bij de hand, comfortabele bank. Maar in 2 weken hadden we zegge en schrijve 3 uur aan één gesloten mooi weer. Afgelopen donderdag ochtend. De eerste week wisselden regen en buien elkaar af. In week 2 kon de steeds aanwezige mist niet goed besluiten of hij ging uitmiezeren of optrekken. Meestal het eerste, dus keken we uit op 100 tinten grijs. Alleen het tussenliggende weekend bracht afwisseling met 7 Bft. De golven sloegen stuk tegen de voet van het duin. Wég strand.

Gelukkig was mijn wandeling met gids van dinsdag naar donderdag verplaatst, heb ik dàt toch nog mooi meegepikt. Veel gezien, lekker wandelen van 9 tot 12. Om 8u30 trok de mist plots op en hij was terug tegen 13u. Toen kwam het berichtje van ons favo restaurantje dat de reservering voor ’s avonds werd geannuleerd wegens ziekte van de gastvrouw en de kok.

We hebben heel even naar elkaar gekeken en zijn gelijk als gekken beginnen pakken en opruimen (moesten we toch die namiddag doen) en zijn naar de boot gereden. Anders moesten we die avond nog op zoek naar iets te eten, waren we veroordeeld tot tv-kijken wegens boeken en laptop ingepakt en dan weet ik hoe dat eindigt: mekaar gek zeuren tot het tijd is om te gaan slapen (wat niet lukt) en de volgende ochtend met hoofdpijn op de terugweg.

We waren net te laat voor de boot van 15u. Nog even tot bij de Petten gereden (natuurreservaatje) en eindelijk – na 2 weken vergeefs zoeken – de zwarte ibis gezien die daar al een maand rondspookt. Manlief kreeg bijna een rolberoerte, want we konden niet bij de fototoestellen … Om 20u30 waren we thuis.

Gisteren de boodschappen voor mijn moeder gedaan i.p.v. vandaag. Onze boodschappen laat ik tegenwoordig thuis brengen (behalve van slager en bakker). Hoef ik niet meer naar Hulst (hier in het dorp kom ik niet meer in de super, tenzij het écht niet anders kan), blijf ik tussen het volk uit en hoef ik er ook niet meer mee te sleuren.
Blijft nog wat wasgoed weg te werken en we zijn weer terug bij “normaal”.

De volgende dagen komen er vast nog wel wat foto’s (schone wolken zijn ook niet mis) en een iets uitgebreider vakantieverslagje. Nu eerst de laatste getuigen van de vakantie wegwerken en de geleverde boodschappen wegschikken, was opvouwen, strijk in de mand voor de strijkdienst, achterstallige blogjes lezen (we hadden daar geen wifi en om zoveel op de tablet te lezen is te vermoeiend voor de ogen).

Ik wist het, he …

Speciaal voor week 26 van DÉ challenge had ik mijn best gedaan om de allerlaatste zomerblinkers in onze tuin voor de lens te halen. En toen ik aan vorige blogje begon vond ik ze niet meer. Weer eens de schijf van mijn camera gewist zonder de foto’s naar de pc te kopiëren? Gelukkig niet. Maar wél in de verkeerde map gezet. Zo kan je lang zoeken.

En omdat ik al een tijdje gewrongen zat met de layout van mijn fotoblog, heb ik me daar ineens ook eens op gegooid. Ik vind dat altijd zó moeilijk kiezen, vooral omdat je het effect wel even op voorhand kan testen, maar de gebruiksvriendelijkheid niet. En dus staan de laatste kleuren van deze zomer voor de verandering eens op dat blog. Zo komen jullie daar ook eens. Met deze link komen jullie natuurlijk meteen bij de juiste beelden, maar vanuit de home-pagina kan je gewoon een foto aanklikken en je komt in de reeks die daar achter schuil gaat.

Trouwens, daar gaat binnenkort nog wel é.e.a. veranderen en bij komen. Ik heb een Photoshop cursus gekocht. En Manlief deed mij een lesproject aan de hand: Terschelling. Een bloemlezing uit al het beeldmateriaal dat we in de loop der jaren daar verzameld hebben. Maar niet elke dag gaan kijken vanaf nu, hé. Het zijn veel foto’s, een dikke cursus en een klein geduld …

Achterlopen, inhalen, …

Ik ben tegenwoordig best wel “afwezig” op tinternet. Af en toe een bewuste keuze, en indien niét is daar ineens gebrek aan tijd of inspiratie. Of een teveel aan goesting om eerst dat boek uit te lezen waar ik in begonnen ben.
Resultaat: de beide wekelijkse challenges (1000 vragen en de fotochallenge van Saturn9) liggen al sinds half juli op apengapen en het is nu bijna eind augustus.

Aan de éne kant zot om dat allemaal in te willen halen. Aan de andere kant een extra uitdaging om weer “mee” te geraken of op z’n minst iets af te werken waar ik aan begonnen ben. Zoals met dat boek.

Van “heel stillekes” gaat het hier de e.v. dagen misschien wel “heel druk” worden, alvorens weer op een min of meer normaal tempo terug te vallen.

Niemand moet zich verplicht voelen om nu ook als een razende te gaan reageren. Al is dat natuurlijk wel altijd welkom …

Het getal: 40 …

Het is het seizoen van de records, al valt dat tot nog toe redelijk tegen op de O.S.

Zelf heb ik er blijkbaar wel een gescoord. In het mailmapje voor de meldingen van mijn blogmaatjes zitten momenteel 40 titels. Dat zijn 40 blogjes die ik nog moet lezen om weer “bij” te zijn. Sinds 4 juli. En dit is van hieruit het eerste in evenveel tijd dat vertrekt. “Als het af geraakt vóór er weer eentje bij komt”, denk ik onder het typen (met opmerkelijk veel fouten).

Het Groote Smoelenboek staat al net ietsje langer op (bijna) non actief. Als ik dat niet nodig had voor de meldingen van/over de gemeente (i.f.v. de nieuwsbrief en website van de dorpsraad) en de hondenclub, ging het helemaal toe. Want dààr heb ik het helemaal mee gehad. Posten doe ik er niets meer. Moet je soms eens zien wat voor reacties er dan tussen terechtkomen!

Dat is in blogland vooralsnog niet het geval voor mij. Maar die paar dagen zomer die we onlangs hadden, de topdrukte in en om het huis (vooral óm), onverwachte maar zeer gesmaakte logeerpartijtjes van de kleinkinderen en de plots grotere aandrang om wat meer mijn benen en wat minder mijn kont te gebruiken nu de pijn in mijn rug en heup weer dragelijk is, zorgen er voor dat de pc op sommige dagen enkel gebruikt wordt voor huishoudelijke administratie of om iets op te zoeken.

Ik leef dus nog, gezond en wel zelfs, en aangezien het komende weekend er weer behoorlijk nat uit ziet denk ik dat het aantal items in de map “nog te lezen” wel zal slinken. Of er ook inhaalbewegingen komen voor de onderbroken challenges? Ik durf het te hopen, maar ik geef er geen garantiebriefje bij. Tenzij er van de zomer echt niets meer te maken valt.

Bij deze …

1 juni 2021:
De veelbesproken tennisster Naomi Osaka trekt zich terug uit het tornooi van Roland Garos na tumult omtrent haar weigering om met de pers te praten. Ze werd door de organisatoren van de vier Grand Slams bedreigd met volledige uitsluiting. Na haar beslissing kreeg ze massaal steun van haar collega’s, die haar statement over de soms onmenselijke druk zo kort na een wedstrijd bevestigen.

14 juni 2021:
CR7 (want zo’n zelfverklaarde godheid noem je niet bij de volle naam, natuurlijk) heeft geen zin in de frisdrank van de hoofdsponsor en zet ostentatief de twee aangeleverde flesjes uit het zicht. Hij vindt water gezonder (heeft hij overigens wel gelijk in). Dat gebeurt met zoveel dédain, dat ik prompt een cola uit het koelvak genomen heb. Suikervrij, dat dan weer wel.

15 juni 2021:
Pogba wil origineel zijn en zet niet de colaflesjes, maar het flesje alcoholvrije(!) Heineken (ook sponsor, by the way) op de grond. “Uit religieuze overwegingen”. Alcoholvrij, dude!

16 juni 2021:
Eindelijk iemand met een gezonde dosis zelfspot. Radja Nainggolan vult de bar weer aan.

18 juni 2021:
Ik zet de vuilbak buiten …

Bijna …

Bijna had ik de stekker uit het zusterblogje getrokken. Maar toen ik vanmorgen een video wilde opladen op Youtube om bij mijn waarnemingen.nl te voegen, heb ik me zó kwaad gemaakt over het kwaliteitsverlies, dat ik op zoek ging naar andere mogelijkheden. Waardoor “Natuur in beeld” meteen een doorstart kreeg. Eén nadeel: mijn camera kan niet rechtstreeks in MPEG (4) opnemen, dus moet ik de beelden eerst nog converteren, maar het verlies is toch niet zo groot als bij “joetjoep”.

Meteen een paar flirterige beesten betrapt en vastgelegd. Het is tenslotte eindelijk lente!