Toch even binnenwippen …

Ik was helemaal niet van plan om vandaag te bloggen. Maar bij het ontbijt zagen we ineens nieuwe gasten op de feeders. Nieuw voor deze tuin, want in Kruibeke waren het vertrouwde eters.

Terwijl ik met de koffiekopjes uit de keuken kwam hoorde ik een weinig melodieuze kreet. Type rotzak ofte gaai. Maar die was het niet. Een volwassen grote bonte specht vloog over de tuin en prompt schoven zijn/haar (dat was zo gauw niet te zien in de vlucht en op dat vroege uur) jongen aan. In de loop van de voormiddag hebben we ze meerdere keren gezien en af en toe kwam pa (of ma) even checken of ze zich goed vol propten met pinda’s.

Ik werd er zo vrolijk van dat ik zin kreeg in een nieuwe layout, waar de foto’s groter op komen en die van de mozaïeks kunnen aangeklikt worden om te vergroten. Er ontbreekt wel nog één en ander, en de standaardfoto moet nog vervangen worden door eigen fabrikaat, maar dat komt wel in orde. Even zoeken waar ik alle tools vind om dat aan te passen.

Twéé spechten!

Advertenties

De antwoorden …

En zo kwamen de gedachten al een beetje vroeger thuis dan wij. Hoe zou het met de tuin zijn? Er wacht ons toch geen onweerschade? Wat is het programma voor volgende week? O ja, misschien wordt eindelijk de keukensoap afgesloten. En vanaf volgende vrijdag leven we op zonne-energie. Alhoewel, voor de eerste 2 weken staan er alleen maar donkergrijze wolken op de weersvoorspelling …

Eerlijk ..? Blij dat we thuis zijn.

Zo besloot ik mijn vakantierelaas.
Sinds gisteren zou de keukensoap dus verleden tijd moeten zijn. Met dien verstande dat ik volgende week wel nog wat schilder- en decoratiewerk heb, maar dat heb ik zelf in de hand.

De onweerswolken zijn ons huis voorbij gevlogen en de voorspelde donkergrijze wolken blijken ook sterk overdreven, want – al begint de dag telkens met een grijze lucht – tegen de middag moeten de zonneweringen toch naar beneden.

Rest de vraag hoe het met de tuin was bij onze thuiskomst.
Wel, het was duidelijk groeizaam weer geweest. En gewoonlijk wordt dat nogal cynisch bedoeld, maar niet zo in dit geval. Het onkruid was heel beperkt aanwezig en de aanplant was flink gegroeid. Er zat al kleur in de tuin en uiteindelijk hebben we maar 2 lavendelplantjes moeten vervangen. Al de rest is “vertrokken”.

OK, we hebben maandag – op ’t gemakske en met z’n tweetjes – wat moeten opkuisen, maar héél beperkt. Het was leuk, het was gezellig en we zien al helemaal vóór ons hoe het zal worden als de planten volgroeid en de bodem ertussen dus grotendeels afgedekt zal zijn: een half dagje onderhoud en dan genieten voor de rest van de week.

In het verhoogde bed heb ik dan toch maar wat plantjes gezet, want Jeppe gebruikt alleen de achterkant van zijn “zandbak”.

XYZ_3225

XYZ_3224

Ook de rabarber doet het goed, dus de toekomst voor de home made confituur is verzekerd.

XYZ_3213

Het enige waar we tot dinsdag op moesten wachten was de levering van Vivara: een statief met bijbehoren om de feeders op te hangen. Vermits er toch een tegel gesneuveld is in het middenvak en we de zaadverspilling liever niet in de borders zien opschieten, hebben we de opstelling in de verharding geïnstalleerd. Makkelijk bereikbaar, de zaadresten en pelletjes kunnen makkelijk bijeen geveegd worden en er is nog plaats voor een drinkschaal/plonsbad ook.

Tijdens de constructie zaten de vogels maar bedenkelijk over de schutting te loeren. Toen alles op zijn plaats stond en hing, duurde het amper 2-3 minuten voor een overmoedig mezenjong op de pindapâté afkwam. Een groenling bleef op de grond, in de beschutting van de planten en de mussen gingen liever achteraan in het zand stuiven. Maar na een halfuur had iedereen al wel eens een zaadje meegepikt en vanmorgen hingen met name de groenlingen en mezenjongen collectief aan de feeder:

6 groenlingen_

’t Komt goed!

 

’t Kan groeien …

Vanmorgen was daar opeens het begin van wat zonder enige twijfel een mooie tuin kan worden. Nog vóór de ontbijttafel afgeruimd was, ging het hek open en werd er een aanhangwagen vol beloften binnen gereden. De hoofdtuinkabouter had een tuinelf meegebracht. Nog even bespreken waar de luxe nestkast en het insectenhotel moeten komen en ze staken van wal.

Eerst werd de grond weer losgemaakt, want ja, klei en nog maar een beetje water geeft algauw een stugge plaat. Samen bestudeerden ze het plantplan (probeer dàt woord maar eens zo snel mogelijk 10x achter elkaar te zeggen!). Dan werd bak na bak uitgeladen, de potjes en potten werden verdeeld over de zandvlakte en zelfs dàt gaf al een vrolijk uitzicht. Tegen de middag stond het meeste al met de voeten in de grond. Enkel de lavendel- en heidestroken moesten er na de middag nog aan geloven. Terwijl mijn noeste werkers aan de lunch zaten, kon ik me toch niet meer inhouden, zeker. Ik moést er wat fotokes van maken:

XYZ_0999

XYZ_1000

Tegen 15u was alles pico bello in orde. Nog even samen een kop koffie drinken en het zat er op. Aan ons nu om elke dag te gieten, zodat het allemaal goed kan “aanslaan”.

’s Avonds toch nog een geutje water gegeven. De nieuwe aanwinsten knapten er helemaal van op. Ook al omdat de zon stilaan achter de omheining verdween.

XYZ_1011

En nu hopen op mooi weer op Texel en géén hittegolf maar wél af en toe een mals groeizaam regentje ’s nachts op het thuisfront.

Bedankt, toffe tuinkabouters. Jullie zijn reuzen in het vak!

 

De tribune staat klaar …

Wachten duurt lang,  he? Daarom zijn we zelf al maar begonnen met een aantal voorbereidingen voor het zomerfeest. De opbouw van de tribune, bijvoorbeeld. Er stond al een basis, maar die vroeg nog om wat extra aankleding.

Manlief kwam met het eerste idee: als hij nu eens met het overschot van de vloerplanken een kastje maakte om wat glazen e.d. in te zetten? Dan hadden we die alvast bij de hand als we dorst krijgen. Er is bovendien voldoende ruimte om een koeltas met drank in te zetten. Zo gezegd, zo gedaan. Ik moet zeggen: het maakt het tuinsalonnetje helemaal àf. Gisteren was het klaar en werd het plechtig in gebruik genomen:

 

Nu de vijver weg is, was er toch een alternatief nodig en dat vond ik vorige week in het tuincentrum. Een zachtjes kabelend geluidje, geen waterval die op de blaas werkt. Strak van lijn, zodat de planten ernaast de hoofdrol krijgen. En ondiep genoeg voor vogels om er – vooral als wij uit de buurt zijn, neem ik aan – een plonsje te wagen zonder er in te verdrinken:

XYZ_0741

Nog wat extra attributen zorgen voor de aankleding en geven er een lodge-gevoel aan. Zelfs een jachttrofee ontbreekt niet, al is de dader vermoedelijk een vos.

 

En dan is het zover. Licht uit, spot aan. We zijn klaar voor het eerste avondconcert.

XYZ_0753

Uitgesteld, maar niet verloren …

Vrijdagavond viel de langverwachte plantenlijst met bijbehorende offerte in de bus. Tegen die tijd was de bus zelf bijna versleten van het voortdurende kijken of er al iets in zat. Geduld siert de mens. Ik zal dus maar uit de buurt van de spiegel blijven.

Zaterdagochtend hing ik aan de telefoon om via een ingesproken berichtje te laten weten dat we het helemaal zagen zitten.

Zondag was ik zo enthousiast, dat ik al bijna de koffie ging klaarzetten voor als “mijn tuinkabouters” de volgende dag zouden komen. Enthousiast, en vooral heel naïef en onlogisch. Want eerst moest dat berichtje nog beluisterd worden, dan moest de planning van de tuinkabouters bekeken worden om een (plant)gat te vinden en dan moesten de planten nog besteld worden.

Bovendien bleek uit een telefoontje maandag, dat het berichtje nog niet eens beluisterd was. Toemetoch, he. Het had er maandag trouwens volop de schijn van dat we misschien beter voor vijverplanten konden gaan. Met al dat water dat al gevallen was en nog gaat vallen …

Zo te zien op de plantenlijst komen er vooral koele bloeivariaties van roze en paars/lila, gaande van bijna wit tot diepe tinten. De warmere gele en oranje toetsen komen van bladeren, naalden en – later in het seizoen – vruchten.
Sommige planten zullen niet enkel de insecten vervoeren met hun zoete geuren, maar ook ons. Boerenjasmijn ‘Dame Blanche’, salie ‘Ost Friesland’, lavendel en steentijm heb ik al op de lijst zien staan.
Anderen zullen het vooral van hun vorm moeten hebben: het ijle van de Fuchsia magellanica ‘Riccartonii’ , de robuste witte vuisten van de sneeuwbal ‘Roseum’, het strakke van de kogeldistels en de pruiken van dwergbergden en schijncipres. In totaal 24 soorten, de kruidachtigen in grote groepen, zodat kleuren en vormen duidelijk tegen elkaar afsteken.

I can hardly wait, maar ik zal wel moeten. Nog bijna 2 weken. Tegen die tijd is er hopelijk terug wat zon, zodat het er allemaal heel geslaagd uitziet in plaats van verpieterd.

Intussen hou ik mezelf onledig met het tempeesten van de keukenfirma. Desnoods bel ik ze vier keer per dag, tot ze van puur miserie zo rap mogelijk hun stommiteiten herstellen om van mij vanaf te zijn. Het systeem van de krassende plaat, noemen ze dat. En krassen kàn ik. Als geen (andere) kraai …

 

Lap …!

We hebben het aanplantingsschema voor de achtertuin al even gezien, wachten nu op de offerte, maar we weten nù al dat in de voortuin de haagjes niet hoeven geschoren te worden:

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/04/24/buxus-mot–aangeschoten-wild-/

Omdat we niet van het spuiten zijn tegen een kwaal die niet meer te stoppen is, hebben we liever dat onze tuinkabouters zo snel mogelijk met die hele fauna en flora weg zijn. Is ook al besproken, maar zij vonden het toch raadzaam intussen de voortgang te stoppen met gericht spuiten (lees: op/in/onder de haagjes).

Wat we nu in de voortuin gaan doen, weet ik nog niet. Voorlopig alleen zorgen dat die kiezel niet allemaal de goot in glijdt, zeker. Ik zou het liefst strak houden, maar het mag wel ietsje helderder dan nu met dat grijs. Perkjes met lavendel? Ik heb in de wijk al andere mooie, onderhoudsvriendelijke oplossingen gezien. Ik ga met Manlief maar eens de straten langs fietsen om ideeën te schooien.

En toen …

… begon het warempel een beetje op een tuin te gelijken:

XYZ_0560 (2)

De “hoge berg”. Hier zie je goed hoeveel grond er weggehaald is.

XYZ_0558 (2)

De ruif en de hangmandjes zijn gevuld. Laat de petunia’s nu maar groeien!

XYZ_0559 (2)

De kuipen vóór het tuinhuis hebben ook weer kleur gekregen.

XYZ_0553 (2)

Op nadrukkelijke vraag van Jeppe wordt het verhoogde bed niet volgeplant. Het is en blijft zijn zandbak, waar hij lekkers en speelgoed kan verstoppen.

Tweede helft van de week zien we het plantschema. En vooral: wat dat gaat kosten. Benieuwd naar beide.

Nu nog wachten tot het stukwerk goed droog is en ik mag met verf gaan smossen. We korten af. Woensdag leveren ze de keuken, donderdag om 7u staan de installateurs hier al. Dus: tegen ’s avonds kan ik weer een koelkast vol laden! 🙂