Baardmannetjes (bis) …

Het is alweer een paar jaar geleden dat ik kennis maakte met de Baardmannetjes . De afgelopen weken werden de vorige reeksen opnieuw uitgezonden als apetizer voor het nieuwe seizoen.

Het concept is – zo heb ik ergens opgevangen – lichtelijk gewijzigd, want Hans en Nico vertrekken vanuit één of andere Nederlandse stad om ook het stedelijke natuurleven te laten zien. Maar op een gegeven moment belanden ze toch weer buiten de stadsmuren.

Voor wie het ook wil volgen: vanaf vrijdag 21 juli stuurt Omroep MAX het kibbelende duo weer op pad.

Spring …!

… en watch, vanaf maandag 29 mei, om 21:00 op BBC2. Gedurende 3 weken (van maandag t.e.m. donderdag) helpen Chris Packham, Michaela Strachan, Martin Hughes-Games en Gillian Burkeons ons weer in nesten, onder de grond, in het water en in de lucht naar de lente speuren en dat in hartje Cotswolds.

 

Tellen, tellen, tellen, …

De Vlaamse natuur heeft haar nieuwjaarsbrief afgeleverd in mijn mailbox: Het grote vogelweekend. Omdat ik me intussen toch al wel een aantal jaren engageer om mee te tellen, heb ik het direct aangestipt in mijn agenda.

Vond ik deze week op Twitter ook nog: De Nationale Tuinvogeltelling 2017. En omdat we binnen niet al te lange tijd toch ook een tuin in Zeeland te beheren hebben, dacht ik “waarom ook niet?”.Tot ik de data in het oog kreeg. Dat wordt een spreidstand waar ik op mijn leeftijd moeite mee ga hebben, vrees ik.

Zaterdag “thuis” in Vlaanderen, zondag “thuis” in Zeeland? Als weer en wegen het enigszins toelaten: waarom niet. Ik heb in elk geval deze week al de voederplanken in onze Zeeuwse tuin gevuld om aan de pluimballen ginds te laten weten dat er weer voor hen gaat gezorgd worden. Aan het aantal voederplaatsen en nestkasten te oordelen hebben onze voorgangers op dat adres zich ook ingespannen op dat vlak.

Afgelopen donderdag trouwens de eerste serieuze wandeling gedaan met Jeppe. Wat een stilte! Op het gakken van de honderden ganzen na, was er eigenlijk geen geluid te horen. In de verte duikt soms iets op wat lijkt op een groot wit flatgebouw midden in het akkerland. Bij nader toezien is het een boot die boven de dijk uitsteekt en langzaam wegschuift. Uit de graskant vloog een dozijn kramsvogels op, aan het eind van de wandeling vonden we in de wegkant een dode haas. Verkeersslachtoffer. Nét geveld, want het bloed was nog mooi rood.

Op de terugweg zijn we langs het Groot Eiland gereden, aan Luntershoek. Het is – ook voor mij – op fietsafstand van ons Zeeuwse huis. Er staan 2 kijkwanden (één heb ik al vanaf de weg ontdekt: het is een stelling op hoogte, zodat je de plas goed kan overzien), er is een wandeling uitgezet die ongetwijfeld veel doorkijkjes biedt op de waterpartijen. Iets zegt mij dat we hier veel tijd gaan zoekbrengen. Er zaten in elk geval al futen, zilverreigers en ander raar gevogelte te wachten om gemeld te worden op waarnemingen.nl. Wat we dan ook gedaan hebben. Mogen er nog veel volgen!

Winterwatch, watte watch …?

Traditioneel kondig ik hier elke keer de BBC live seizoensuitzendingen aan. Ik ben deze keer een beetje laat omdat ik me heb laten verrassen door de snelheid waarmee de tijd vliegt. En misschien ben ik ook wel wat misleid door de chaos in het weer: vorige week winter, gisteren en vooral eergisteren lente en nu weer herfst. Deze onwaarschijnlijke winter is dan ook het hoofdthema van deze serie: wat doet een uitzonderlijk wispelturige en zachte winter met een natuur die op een heel andere periode is afgestemd?

Gisteren werd reeds de eerste van 4 afleveringen uitgezonden. Vandaag, morgen en vrijdag volgen de andere drie, op BBC2 om 21:00 onze tijd. Zoals gewoonlijk kan je ook bijkomende informatie en evt. webcambeelden vinden op hun site). De aflevringen herbekijken kan dan weer niet omwille van auteursrechten. Jammer!

Knipperlichtjes …

Ik heb al een hele tijd geen knipperlichtjes meer aangestoken. Dat komt voor een deel omdat het weer steevast roet in het eten kwam gooien.

Toch wil ik het nog eens proberen. Wie weet lukt het deze keer wél.

  1. Het is eind volgende week weer de moeite om omhoog te kijken. Als het een wolkenloze nacht is, tenminste. Volle maan, maar met een onderbreking, want er is een totale maansverduistering te zien. Misschien.
  2. Voor wie BBC kan ontvangen: op 3, 4 en 5 november gaan we weer autumn watchen!

Uitgeteld …

Er werd gisteren en vandaag dus geteld ten huize van. Vlinders, om precies te zijn. En hoewel we elk fladderend juweeltje uitermate bewonderen en er van genieten, was het best wel teleurstellend.

Ergens hoop ik dat dat overal een beetje zo geweest is, al is dat dan in eerste instantie alarmerend te noemen. OK, het weer van de 12 maanden die volgden op de vorige telling zal ook zijn invloed gehad hebben. Of dat normaal gezien in positieve of in negatieve zin moest zijn, laat ik aan de experts over. Ik hoor/lees graag hun conclusies de volgende dagen.

Als het géén algemeen verschijnsel is, ben ik helemaal teleurgesteld. Ook al had ik al gepland om in het najaar en volgende lente nóg meer vlinder/bijenplanten te zetten om geen onderbrekingen in de bloei en dus in de nectarbevoorrading te hebben. Maar het is lang geleden dat we zo weinig vlinders in de tuin hadden. En dat niet alleen in het telweekend, want dat is een kunstmatig gekozen tijdstip waarop je veel geluk of dikke malchance kan hebben. We hadden ook (onbedoeld, door familiale omstandigheden, zeg maar) voor het eerst een strook ongemaaid grasveld naast onze tuin, maar daar heb ik vooral de hond in zien lopen. Misschien moet die spontane ruigte nog even een jaartje langer “maturiseren”. Ik hou het in elk geval in de gaten. Als de vlinders er niet rondvliegen kunnen de rupsen er al wel zitten.

Nee, het is al een heel seizoen dat Manlief en ik ons er over verwonderen dat we zo weinig van die vliegende kunstwerkjes in de tuin hebben. Nochtans zijn er speciaal voor hen struiken en vaste kruidachtigen aangeplant en dat werd de voorgaande jaren ook heel erg geapprecieerd. Als de klimop (voor de allerlaatste vlinders, maar vooral voor hommels en wilde bijen) uitgebloeid is en de brem en eerste voorjaarsbloemen hun beurt gehad hebben, worden ze afgelost door sieruien, kogeldistels, heide, lavendel, tuinkruiden, kievietseitjes, seringen, vlinderstruiken, venkel (in de hoop dat we op termijn meer dan alleen die éne eenzame koninginnepage van vorig jaar kunnen verwelkomen) en het meer dan overrijpe fruit aan die paar fruitbomen die nog overeind staan. Tegen die tijd wordt de klimop weer wakker en is de cirkel rond.
Er is nog altijd waterdrieblad in de vijver (al moet ik dringend wat andere waterplanten korten om verdrukking te voorkomen), maar op één shlemmielig pubertje na hebben we nog geen olifantsrupsen gezien. Al denk ik dat het nog wat vroeg is om daar conclusies uit te trekken, want we zijn pas begin augustus. Meestal zie je die kanjers van rupsen pas na moederdag.
In de insectentuin is een nieuwe vuilboom aangeplant, want ik heb de indruk dat de exemplaren in de haag door het snoeien niet goed genoeg functioneren als waardplant voor de citroentjes. Naast de achterdeur hebben we seringen en toverhazelaar aangeplant om na de volgende winter meteen een ferme start te maken.

We zijn m.a.w. een beetje op onze honger blijven zitten, dit jaar. Desondanks gaan de plantplannen door in herfst en lente, zodat onze tuin desnoods als een laatste toevluchtsoord kan dienen om bepaalde soorten te helpen overleven.

Een evolutie die ik opmerk in mijn onmiddellijke omgeving (een hond zorgt niet alleen voor meer beweging, maar je bekijkt je leefomgeving opeens vanuit een ander perspectief en vooral aan een veel lager tempo): er zijn sinds vorig jaar een aantal maïsakkers omgevormd tot hooiland/weiland. Ik kan alleen maar hopen dat dat een omslag ten goede is. In het veld achter ons huis worden vrijkomende akkers opgekocht door een veeboer die er weiland van maakt en er hooit. Een blok verder zijn er ook met zekerheid al twee nieuwe hooilanden bij gekomen. Dat moet op termijn toch iéts geven? Iemand?

Onze tellijst van afgelopen weekend:

2 kleine koolwitjes, 1 groot koolwitje, 2 bonte zandoogjes, 2 oranje zandoogjes, 1 dagpauwoog, 1 atalanta en (waarschijnlijk, en dus niet doorgegeven) 1 gehakkelde aurelia.

De agelopen weken zagen we ook nog atalanta, kleine vos, dikkopje en een niet nader genoemd blauwtje, maar die vallen buiten deze telling.

DSC01064 DSC01065