Wie is Affodil?

Ik heb mezelf eerder al zo’n 5 jaar lang doorheen de virtuele wereld van Affodil geschreven, maar zag het op een gegeven moment niet echt meer zitten. De inspiratie raakte wat op. Het werd een onoverzichtelijk allegaartje van onderwerpen. Plus en vooral: ik zat krap in de tijd en daardoor raakte de lol ook zoek.

Ik overtuigde mezelf ervan dat ik echt geen tijd meer had om te bloggen om het afscheid wat te verzachten. Want – geloof het of niet – “de wereld volgens Affodil” was stilaan een vast ritueel geworden en ik wist bij voorbaat dat de blogger in mij in een zwart gat zou terecht komen. Tenslotte is zo’n blog -naast een open raam op de wereld- ook een geheugensteuntje voor jezelf. Een dagboek waarin je af en toe kan terugbladeren om iets nog eens opnieuw te beleven. Een geschreven fotoalbum dus.

Om er zeker van te zijn dat ik nooit om stof verlegen hoef te zitten heb ik even later een vaste leidraad gekozen voor mijn nieuwe blogje. Een onuitputtelijke bron van ideeën en inspiratie: de natuur. In ruime zin, in enge zin, mét en tegen de zin en af en toe ook met de vraag naar de zin van het één of ander. Alleen: ik  had onderschat hoeveel tijd méér je nodig hebt om dat up to date te houden, want daarvoor moet je niet alleen schrijftijd vrijmaken, maar ook regelmatig naar buiten kunnen om waar te nemen en als het even kan ook nog foto’s te maken. Maar ik kon in “buiten-arme” tijden ook mijn andere eieren daar niet kwijt, dus maakte Affodil haar rentree. Dat werd een heen en weer geloop met als gevolg twee blogs die bij tussenpozen stil vielen. En nu is hier de fusie. Een beetje terug naar “AF”, maar met een tikje meer inzicht in hoe ik de onderwerpen kan groeperen en uiteen houden. Op hoop van zege.

Ik ben 63 en met pensioen. Ik ben getrouwd met Manlief, heb 2 zoons, 1 schoondochter, 5 kleindochters en een kleinzoon. En tot voor een paar jaar nog 2 schatten van hondjes, maar die hebben met een tussenperiode van 9 maanden de reis naar de eeuwige jachtvelden aangevat. Hun plaats werd ingenomen door de hond van Zoon2, wegens niet toegelaten op zijn nieuwe adres. Maar bij het begin van de volgende lente moesten we ook haar laten gaan. Sinds 22 juni 2015 bewaakt Jeppe hier de zaak. Hij werd geboren in de straten van één of ander Spaans dorp, kwam via een razia on dead row in een asiel aldaar en werd in extremis naar België versast waar zijn nieuwe baas hem een naam gaf waar ik ook van zou gaan lopen. Zijn stijve karaktertje hielp hem opnieuw in een asiel, waar hij ons verleidde met zijn hazelnootbruine ogen. “Jeppe” bevalt hem wel, want hij loopt niet meer weg, al kan dat ook te maken hebben met de 24/7 aandacht, kost en inwoon.

Na ruim 40 jaar wonen met zicht op de dagelijkse file aan de Kennedytunnel hebben we er voor gekozen te verkassen naar Zeeuws Vlaanderen, met zicht op de polder, in de nabijheid van de ons sinds jaren bekende vogelgebieden, interessante kreken en stilte, oorverdovende stilte. Met kilometers rustige wandel- en fietspaden. Voor de verandering IN een dorp, op pakweg 200m van de kerktoren, maar toch ook maar evenver van de wijdse vlakten van het polderlandschap. Het beste van twee werelden dus…

Advertenties

2 gedachten over “Wie is Affodil?

    • Leuk om te zien. Mijn man en ik hebben in de jaren 90 een aantal kampeervakanties in Spanje doorgebracht. Maar Almerìa hebben we nooit aangedaan. Het zat wel in de planning, maar is er nooit van gekomen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s