Golden oldies …

Ik zit in mijn archief te zoeken naar oude vakantieverslagen om ze eindelijk eens aan mijn blog toe te voegen. Ik heb ze nog op papier, maar íets zegt me dat ik al eens eerder begonnen was ze in te typen in Word. Misschien bespaar ik me dagen dubbel werk en hoef ik enkel foto’s in te voegen ..?

Er zitten ook losse teksten in de map “eigen tekst”. Eén ervan wil ik vast hier neerzetten. Een overdenking die ik in 2014 aan de pc toevertrouwde en ze is – afgaande op de gebruikte jaartallen en leeftijden – zelfs nog 8 jaar ouder en bestond al in één of ander schriftje en ze is nog altijd actueel. Tel dus overal al maar 16 jaar bij.

Globalisme

“Als pitte Roos zou terugkomen, dat mens zou nogal verschieten!” Het is de eeuwige afstopper van mijn schoonmoeder als we over de koffie weer eens hebben zitten filosoferen over hoe de wereld toch veranderd is in korte tijd. Ik heb pitte Roos nooit gekend, maar zij was een generatiegenote van pitte Leonie, mijn overgrootmoeder, en dat mens is bijna 40 jaar geleden op 93-jarige leeftijd overleden, een paar maanden voor ik 13 werd.

Pitte Leonie was nauw betrokken bij het opengooien van de grenzen van de wereld, want ze was overwegbewaakster bij de Belgische Spoorwegen. Telkens er een trein van ergens naar elders voorbijkwam, moest zij ervoor zorgen dat niks die reis bemoeilijkte. Er was nog geen sprake van TGV’s, maar de toenmalige tchoeketchoekevaart was al een hele vooruitgang. In die tijd gingen de meeste verplaatsingen nog met de benenwagen. Maar hoewel pitte Leonie de vooruitgang van dichtbij meemaakte, was haar grootste avontuur toch toen ze van Nieuwkerken naar Sint-Niklaas verhuisde om bij haar jongste dochter te gaan wonen. Haar wereld was een dorp groot…

Mijn grootmoeder (ze zou bij leven en welzijn nu 105 geworden zijn) was ook haar tijd behoorlijk vooruit. Eind jaren 50, begin van de woelige sixties van vorige eeuw waren er nog niet zoveel mensen die het land uitgingen op vakantie. Ik was dan ook de trotse bezitster van een glazen kast vol klederdrachtpoppen, afkomstig uit alle landen die mijn grootouders bezocht hadden. Meestal per “autocar”, maar een paar keer ook “met de vlieger”.

Niet alleen tijdens de vakanties verruimden mijn grootmoeder en grootvader hun grenzen. Ik herinner me nog heel goed die eerste zwart-wit tv. Een vierkante glimmend zwarte bak, met een bibberend scherm waar de eerste generatie BV’s hun opwachting maakten. Het was de tijd van “Jan Pijp” en “Tienerklanken” en de periode dat “Sportweekend” nog werd afgesloten door Polleke Jacquemijns met de uitslagen van de duivensport…

Mijn ouders (mama “mocht” voor haar 76ste verjaardag afgelopen zondag gaan stemmen) kochten een goeie 40 jaar geleden hun eerste auto, waardoor de wereld weer wat kleiner werd. Voor de jaarlijkse vakanties waren we nu niet meer afhankelijk van het aanbod van de toenmalige reisbureaus, we konden onze eigen wegen ontdekken. De televisiebeelden kleurden (jammer genoeg meestal bloederig rood) en kwamen nu van overal in de wereld. Maar het bleef toch nog altijd een ver-van-mijn-bedshow.

En nu? Ik kijk via google earth op een satellietfoto waar ik best de nieuwe bloembollen in de tuin kan planten, zie op het dak van de buren hun windhaan in de vorm van een vliegtuig en zit –samen met nog een paar gelijkgezinden- kamerbreed en wereldwijd op het net te navelstaren.

De wereld? De wereld is nu een groot dorp. Met de bijpassende dorpsmentaliteit. Nu roddelen we over de buren aan de andere kant van de aardbol, want die naast de deur kennen we niet meer…

13 gedachtes over “Golden oldies …

  1. djaktief 21 mei 2022 / 09:12

    Je kon toen dus ook al erg goed schrijven. Ik hoop op meer zulke teksten. Gelukkig woon ik zelf in een hele fijne straat waar ik alle bewoners van de 18 huizen ken van naam en gezicht. Met een aantal zijn we meer betrokken en zeker als er lastige dingen in het leven zijn.

    Like

    • Affodil 21 mei 2022 / 09:18

      Dank je.

      Intussen wonen wij ook ergens waar (de meeste) mensen nog de tijd nemen voor een “goeie morgen” of een “hoe is’t?”, waar postpakjes voor de buren worden aangenomen en de sneeuw (of de afgewaaide bladeren/bomnaalden) van de stoep van oudjes geveegd wordt. Maar je hebt natuurlijk tussen alle koren kaf. Een buurman/brandweerman loopt nog altijd te bokken omdat er 2 dagen na de verhuis nog geen potje met collectegeld klaar stond en we niets kleiner dan € 50,- klaar hadden toen hij met de brandweerkalender rond ging. Dat was wel even een beetje te duur. Hij probeert met name mijn man nog altijd in de fik te steken met zijn blik …

      Like

      • djaktief 21 mei 2022 / 09:24

        Herkenbaar de vergelijking.. Niet alleen voor buren. Soms vraag ik me dan af wat er in zo iemand om gaat maar steeds vaker lukt het me geen aandacht te schenken aan mensen dingen die me geen goed doen.

        Like

        • Affodil 21 mei 2022 / 09:32

          Meestal krijgen ze van mij 3 kansen. Als ze dan nog niet terug groeten, stopt de trein. Al is er af en toe eens eentje bij die het slechtste/beste in mij naar boven haalt. Zo woont er een oudere vrouw op de hoek van de straat van wie je het vermoeden krijgt dat ze nog nooit zelfs maar geglimlacht heeft. Groeten? Pfff! Dwars door je heen kijken, dàt wel. En dan is er dat duiveltje dat mij elke keer in het passeren vrolijk “goeie dag” laat roepen. Een paar weken geleden viel ik bijna over mijn eigen voeten toen ze aan de overkant passeerde en haar hand opstak. Ik had de indruk dat ze zélf nog harder schrok!

          Geliked door 1 persoon

  2. MyriamC 21 mei 2022 / 11:07

    Sterk artikel, ook 16 jaar na datum nog.
    Wij kennen inderdaad alleen onze naaste buren, maar wie er verderop in de straat woont??? En dat ligt niet aan ons, of aan hen. Het is gewoon de tijdsgeest die dat meebrengt. Werken van 8 tot 5, huishouden, kinderen brengen en halen naar/van sport- en andere clubs, zelf gaan sporten, TV, avondje uit, … Er is geen tijd meer over om op een stoeltje aan de voordeur met de buren te zitten kletsen zoals in de tijd van pitte Leonie.

    Like

  3. Matroos Beek 21 mei 2022 / 15:45

    Wat een mooi geschreven logje! Wat een vooruitstrevende grootouders had je. Dat zag ik mijn opa’s niet doen… mijn oma’s heb ik nooit gekend – vroeg overleden, op 50 en 60 – voor mijn geboorte .
    Mijn ouders waren wereldser, maar dat kwam ook door de tv. Die hadden we als eersten van het dorp. En nu is de wereld een dorp geworden door de snelle media. Het heeft zo zijn voor- maar ook zijn nadelen.

    Like

  4. saturnein 23 mei 2022 / 07:48

    Het is de job waar ik van droom, overwegbewaakster.
    Zo ergens in the middle of nowhere ergens in Frankrijk, tussen groen begroeide bergen. Waar om de 2 uur eens een boemel passeert. Ik zou dat wel zien zitten. Huisje ernaast, lekker gezellig maken, tuin met groentjes en al… ah.
    En zo zijn er heel veel jobs verdwenen hè.

    Like

    • Affodil 23 mei 2022 / 08:24

      En dan in dat groentetuintje een rij bonenstruiken in de bloei en een kleindochter (mijn moeder!) die stralend binnenkomt met een boeketje: “Kijk pitteke! Ik heb bloemetjes geplukt voor jou” …

      Geliked door 1 persoon

      • saturnein 23 mei 2022 / 08:32

        Heerlijk toch 🙂
        (geen verheerlijking van het verleden, want toen waren veel dingen slechter, maar dit zou ik echt wel kunnen hebben)

        Like

        • Affodil 23 mei 2022 / 09:37

          “Peteren” was minder verguld met haar actie. Ze heeft toen een flink pak voor de broek gekregen! Zo ging dat toen ook.

          Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.