Even bijkletsen …

Even zitten en bijkletsen. Laten weten dat ik nog leef (wat je noemt …). Het heeft er momenteel meer van weg dat ik geleefd word en dat ziet er zo nóg een week of twee uit.

In week 2 van dit jaar werd mijn moeder opgenomen in het ziekenhuis. Na drie weken bleek het niet echt realistisch te zijn dat ze nog terug thuis ging wonen en ging ze in “kort verblijf” naar een WZC in afwachting van de oplevering van een gerenoveerde kamer in het WZC waar ze was ingeschreven in case of.

Vorige week maandag zou ze verhuizen naar haar definitieve stek, maar net vóór het weekend bleek ineens bijna de helft van de residenten positief te testen. Waaronder – uiteraard – ook mijn moeder. Gevolg: ze moest daar eerst nog haar quarantaine uitzitten. Teleurstelling van mijn kant, want ik zag ook wel dat ze daar beter ASAP weg kon zijn. Een hoop stress van haar kant, want waar ze haar “voorarrest” uitzat zou je niet graag je laatste jaren slijten. Zelfs na verschillende interventies van de huisartsen en een kwade brief van mij, bleken ze na 3 weken nog steeds niet in staat haar dialyse-dieet te respecteren in de keuken en haar medicatie correct voor te bereiden zoals door de artsen voorgeschreven. Gelukkig scheelt er bij mijn moeder nog niks tussen de oren (al probeerden sommige verplegenden dat wel te insinueren om hun fouten te verdoezelen). Vandaag is dus de échte verhuis. Hoop ik.

In de tussentijd hebben Manlief en ik niet stil gezeten. Het huis heb ik – met wat raad en bijstand van de ERA-verkoper die ons huis in Kruibeke in no time aan een nieuwe eigenaar hielp – in minder dan een week verkocht gekregen. Mijn moeder heb ik direct aan het werk gezet met pen en papier om op te lijsten welke meubels en snuisterijen ze mee wilde nemen. Haar herhaaldelijk moeten herinneren aan het feit dat ze een kàmer aan het stofferen was, geen grote villa … En dat wat nièt op het lijstje staat, onherroepelijk een nieuwe bestemming krijgt en wel zo snel mogelijk. Vorige week ben ik even flink ingestort toen ik thuis kwam in het afgiftemagazijn van een kringloopwinkel. Om bij de frieten in de diepvriezer te kunnen, moest ik de groentenla van de koelkast blokkeren met bakken, tassen en manden vol beeldjes, vaasjes, kandelaartjes, kadertjes, … Ons hele huis stond vol rommel. Die is dus afgelopen week ook al grotendeels weggewerkt. En laat haar gisteren dan naar één van die prulletjes vragen. Volgens Manlief zit het in een bak die nog ginds staat. Fingers crossed!

Bovendien wordt dan nog van ons verwacht dat allerlei snuisterijen die ze niet kan meenemen, in ons huis een plaats krijgen. Alhoewel er een paar dingen zijn die wij zelf graag zien én die in ons interieur passen, kiest zij dan natuurlijk dingen uit waar wij niets mee hebben. Ik heb dus nieuwe schoenen nodig. Voor de schoendoos, wel te verstaan. Daar kan ik die prutsen dan in stoppen en ze alleen in het daglicht halen als ze op bezoek komt. Anders hebben wij er op den duur nog ambras over.

Het is een periode van rennen om alle administratie rond te krijgen, want uiteraard gaat het dan ineens allemaal snoeihard. Naar het WZC om haar definitief als inwoner in te schrijven, naar de afspraak met de koper voor het tekenen van het compromis, naar de notaris om nog wat andere zaken te regelen.

Maar het houdt niet op als ik ’s avonds eenmaal thuis kwam. De zoons namen met graagte de wasmachine en de droogkast van oma over. Die stop je niet in het handschoenbakje van een personenauto, dus: bestelwagen regelen, signalisatieborden regelen (en afhalen en terugbrengen), alles wat mee moet naar haar kamer zoveel mogelijk bijeen zetten in één kamer zodat de verhuizers makkelijk kunnen werken en er geen last minute-fouten kunnen gebeuren. Die firma kan dan pas een week of twee later komen, zodat de signalisatie weer aangevraagd, gehaald en terug gebracht moet worden.

En dan kom je tot de ontdekking dat dat huis van in de kelder tot aan de nok van het dak vol steekt met foto-albums, vakantiefilms (die al jaren niet meer bekeken zijn) en muziekcassettes (die al jaren aan elkaar gekleefd zitten). Elke kast en elke lade die je opentrekt zit er vol mee. Dat moet dus allemààl naar beneden, naar buiten, …

Gelukkig was de koper nogal erg geïnteresseerd in het overblijvend meubilair, dus kasten uitbreken en naar beneden sjouwen hoeft niet. Ook het bed mag blijven staan, mét matras. Dus: kleine container geregeld. Uiteraard mét signalisatieborden die gehaald … Juist, ja. En laat ik je zeggen: dat zijn er met een losse, betonnen voet. Als je die in en uit de auto moet tillen, kan je best een pan spek met eieren nemen als ontbijt!

Manlief gaat vandaag dus nog maar eens een paar tientallen keren met zware bakken rommel van de zolder naar beneden zeulen. Intussen probeer ik mijn moeder geïnstalleerd te krijgen op haar nieuwe stek. Dat wordt ook nog een dingetje, want traditioneel zal al mijn werk van de afgelopen twee weken niet goed genoeg zijn. Dus op mijn meeneemlijstje voor vandaag prijkt bovenaan: kauwgom. Om heel hard op te kauwen als het me teveel wordt. En haar gewassen en gestreken goed, natuurlijk. Onze strijk doe ik al maar binnen bij de strijkdienst …

Volgende week maandag (en dinsdag?) vullen we de container. En dan trek ik de deur achter mij dicht. Die gaat nog enkel ééns in de week open om te kijken of er post achter ligt. En dan kunnen we allebei instorten. Manlief zijn knieprothesen zijn ver versleten, denk ik. En mijn rug kan niet veel meer verslechten. Ik maak vandaag vast een eerste afspraak bij de fysio.

In afwachting van eindelijk weer eens wat tijd om in onze neus te peuteren, kan ik al eens nadenken over en uitkijken naar de invulling van de eerste opgave van Saturn9’s nieuwe fotochallenge. Dat belooft: ik begin al meteen met een achterstand …

28 gedachtes over “Even bijkletsen …

  1. Thomas Pannenkoek 14 maart 2022 / 08:38

    Oef, wat een gedoe, gesleurd en gepieker. De dankbaarheid die je ervoor krijgt zal zeker niet in verhouding zijn… Denk bij dit alles ook aan jullie zelf, of je stort in…

    Like

    • Affodil 14 maart 2022 / 15:40

      Dankbaarheid? Wij zouden moeten “merci” zeggen omdat we dat “mogen” doen! Heb ik al tig keer gezegd dat haar kapstokken niet passen in de kleerkast daar. “Dat kan niet”. Ik heb ze terug mee gekregen, want ze zijn te breed … Het is al zover gekomen dat ik mijn man laat meeluisteren als ze belt, omdat ik dan een getuige heb …

      Like

  2. saturnein 14 maart 2022 / 08:40

    Wat een verhaal, wat een gedoe. Die pijn in knieën en rug en wat nog allemaal begrijp ik helemaal, net een verhuis achter de rug hebbende. En het was allemaal ons eigen toedoen, maar bleek toch wel dat een mens in 30 jaar veel gerief verzamelt. Onze kinderen zullen blij zijn dat het al veel minder is nu 🙂
    Beginnen met achterstand is niet erg. No stress, chill… dat mag gerust als het over de foto challenge gaat 🙂

    Like

      • saturnein 14 maart 2022 / 16:13

        Ik wil er niet aan denken, verschrikkelijk.
        Mijn moeder is constant bezig met opruimen. Ik apprecieer dat 🙂

        Like

        • Affodil 14 maart 2022 / 16:49

          O, maar mijn moeder ook, hoor. Opruimen: de hele dag. Maar eens iets wég doen? Ze bewaart een trui die ze niet meer draagt, omdat ze die op skivakantie van mijn vader gekregen heeft …

          Geliked door 1 persoon

        • saturnein 17 maart 2022 / 06:17

          🙂 Mijn moeder gooit wel weg. Ze heeft daar een zeer klare kijk op.

          Like

        • Affodil 17 maart 2022 / 10:48

          Heb je geluk mee!

          Geliked door 1 persoon

        • saturnein 18 maart 2022 / 10:03

          Ja, ben ik me heel erg bewust van.
          Ik merkte al verschillende keren bij haar dat door het vroege overlijden van mijn vader (40 jaar geleden), ze tot het besef kwam dat het iedereen op het meest onverwachte moment kan overkomen, en ik zag dat ze daardoor haar zaakjes echt wel goed bijhield.

          Like

  3. Menck 14 maart 2022 / 09:52

    Denk aan deze uitdrukking: onder druk wordt alles vloeibaar. 😉
    Succes met alles!

    Like

    • Affodil 14 maart 2022 / 15:42

      Die moet ik onthouden! Die kende ik nog niet. Nou, vloeibaar ben ik er niet van geworden. Eerder op ’t randje van uitgedroogd. Komt goed.

      Geliked door 1 persoon

  4. djaktief 14 maart 2022 / 09:58

    Heel veel succes met het vervolg. Het zal nooit goed genoeg zijn, maar trek de grens voor jezelf om het te overleven. Ik weet uit ervaring hoe lastig dat kan zijn. Zelf ruim ik nu al op zodat mijn kinderen niet met teveel zooi zitten.

    Like

    • Affodil 14 maart 2022 / 15:44

      Efkes van bij de start mijn been stijf gehouden (was niet moeilijk met de krampen die ik had). Bij poging 1 had ze het nog niet door, paar de 2e keer was het rap gedaan. Met dank ook aan de sociaal assistente die net binnenkwam en tweede stem zong in mijn koortje.

      Geliked door 1 persoon

  5. marieclaire 14 maart 2022 / 10:28

    Ik heb hetzelfde meegemaakt met mijn moeder, dus ik weet hoe moeilijk dit allemaal is. Pas goed op jezelf.

    Like

  6. MyriamC 14 maart 2022 / 10:34

    Wat een gedoe, wat een werk.
    Ik besef nu dat dat mijn enig kind ook staat te wachten als wij er niet meer zijn.
    Nog succes met het vervolg.

    Like

    • Affodil 14 maart 2022 / 15:45

      Ontspullen is het toverwoord! Twee jaar niet in het daglicht geweest? Wég!

      Geliked door 1 persoon

      • MyriamC 14 maart 2022 / 16:22

        Ik durf het bijna niet zeggen, maar in de kelder staat nog een ongeopende doos van onze verhuis 28 jaar geleden.

        Like

        • Affodil 14 maart 2022 / 16:50

          Dat zou me ook kunnen overkomen, als ik ze vergeten was. Maar ik heb geen kelder, dat scheelt. 😉

          Geliked door 1 persoon

        • MyriamC 14 maart 2022 / 16:52

          Hadden wij ook beter niet gehad want ik heb een man die alles, maar dan ook alles, wil bijhouden.

          Geliked door 1 persoon

  7. Vief 14 maart 2022 / 10:57

    Wat een werk. Helemaal niet te onderschatten. Ik heb op twee jaar tijd mijn twee kinderen verhuisd (oudste zelfs tweemaal) en mijn eigen verhuis tot een goed einde gebracht. Nooit méér geflipt dan toen de verhuizers kwamen met een vrachtwagen zonder laadbrug. Dat had ik namelijk moeten vragen vooraf.
    Die verkeersborden en zwaar, I know! Mijn dochter zou die wel met de trein halen in de buurgemeente, zei ze. Ik heb haar goed uitgelachen en ben er zelf om gereden.
    Positieve noot is toch wel de snelle verkoop bij jullie. Dat is toch al een zorg minder.
    Hou jullie kloek daar!

    Like

    • Affodil 14 maart 2022 / 15:47

      Daar ben ik blij om. Ik mag er niet aan denken dat we daar lang over gedaan hadden. Dan blijft de miserie duren. Want een gemeubeld huis verkoopt rapper, jaja, maar dan zijn we er eind dit jaar nog niet uit.

      Like

  8. Matroos Beek 14 maart 2022 / 17:51

    Wat een karwei. Ik weet hoe zwaar de zorg voor een ouder is, maar ik sta er niet alleen voor. In jouw geval is dat wel zo en dan komt echt alles op jou en je man af. Echt niet te onderschatten. Pas goed op jezelf.

    Like

    • Affodil 14 maart 2022 / 18:53

      Proberen we. Ik heb mijn mobieltje voor vanavond op “niet storen”. Ze heeft al 2 keer aan de telefoon gehangen voor niets. Het is even “over en sluiten”.

      Like

  9. moois van mie 14 maart 2022 / 19:44

    Wat heftig allemaal :(. Ik hoop dat alles snel op zijn pootjes terecht komt en wens je nog veel moed!

    Like

    • Affodil 15 maart 2022 / 06:56

      Dank je!
      Inmiddels zijn we toch heel sterk aan het aftellen: vandaag waarschijnlijk nog een halve dag rommel klaarzetten voor als de container maandag komt. Dan moten we er zo ver niet meer mee slepen/ Vrijdag de signalisatie ophalen en plaatsen, maandag container vullen en laten ophalen en de borden weer wegbrengen. Voor de opkuis bel ik haar poetsvrouw. ’t Is genoeg geweest.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.