2022 – week 2 …

Maandag 10 januari en het familiesecretariaat draait op volle toeren. De meubelzaak heeft bevestigd dat het nieuwe bed voor mijn moeder volgende week maandag geleverd wordt. Dan moeten haar eettafel en stoelen ten laatste zondag de deur uit. De overnemer bevestigt dat dat wel gaat lukken. Maar die gaan met een zware eiken tafel geen 2 straten ver lopen wegens geen parkeerplaats. Ook dat bed gaat geen halve wijk rollen. Verkeersborden aanvragen, dus. Vorige keer moesten we die aanvragen op het stadhuis en afhalen bij de politie. Op de website van de stad kan ik nu online een aanvraag indienen. Als die hun mailbox maar op tijd legen! Maar voor één keer gaat dat ongemeen snel: om halftien heb ik de vergunning, is die betaald en uitgeprint en ontdek ik dat we die borden donderdag moeten afhalen!

Mijn moeder had vorig jaar ook ingetekend op de groeps-energieaankoop van de provincie. En toen ging die leverancier dus failliet. Domiciliëring geblokkeerd zoals geadviseerd in de pers. Krijgt ze vorige week een aanmaning voor het voorschot tot 13 januari. Ah nee, pépé! Jullie hebben geleverd tot 7 december (faillissementsuitspraak), op 8 december heeft Fluvius als noodleverancier overgenomen en dat wordt met terugwerkende kracht gefactureerd door Engie, waar haar nieuwe contract zit. Niet bellen, mailen! Dan heb ik iets dat ik kan afdrukken voor haar en doorsturen naar de ombudsman, in geval van discussie.

We hebben al een week problemen met de verwarming. Van alles geprobeerd, radiatoren ontlucht (geen lucht in), … Dan maar de cv-man gebeld. Die staat hier tegen een uur of 11. Wat we in het verleden niet meegekregen hadden, is hoe we het systeem af en toe eens wat moeten bijvullen. Bij onze ketel in Kruibeke wist ik dat en deed ik dat, maar hier: geen idee. Nu dus wel en dat gaat serieus schelen!

10 januari: een nieuw kabinet, retteketet!!! Zit ik net de bordesscène te kijken, legt een aantal van de nieuwe kabinetsleden in het naar buiten komen hun mondkapje op een dienblad dat wordt opgehouden door een bediende. Voor zover ik kan zien, doen ze dat allemaal netjes zonder het mondkapje zelf aan te raken. En wat doet die bediende? Met de blote hand de mondkapjes plat drukken en tegenhouden zodat ze niet wegvliegen! Die moet mij geen boterhammen smeren, hoor … 🥴

Dinsdag 11 januari. De Hooperstraining gaat niet door, wegens ziekte van onze medecursist. Aansluiten op donderdagavond, dan maar.

Om 6u34 telefoon: de “Gerustlijn”. Mijn moeder heeft haar alarmknop gebruikt, want ze is gevallen. Meteen in de kleren, zonder eten de baan op en Jeppe moet zijn plas maar ophouden tot ..? Een bevriende fysio staat mee op de lijst van contactpersonen en woont dichterbij. Die is ons net voor. De keuken lijkt wel de scène van een horrorfilm: bloed waar je ook kijkt. Gelukkig zit mijn moeder alweer op een stoel. Weliswaar met – voor de tigste keer – een bloedneus van heb ik je daar. Op naar de Spoed, in de hoop dat ze dat bloedvat kunnen dichtschroeien. Omdat Spoed altijd z’n tijd neemt, stuur ik Manlief weer naar huis om de hond uit te laten en te eten. Dan staat er tenminste nog één op zijn benen straks.
Het bloedvat kan niet dicht gelast worden, de wond zit te diep. Neusdruppels dan maar en weer naar huis. Een volgende keer wordt de bloedneus afgekneld met een ballonnetje. De valpartij heeft een buil en verschillende blauwe plekken opgeleverd, maar verder lijkt alles nogal mee te vallen. Tot de volgende keer, denk ik dan. Maar mijn moeder is alweer haar eigen eigenwijze zelf, dus ik hou mijn lippen op elkaar.

Woensdag 12 januari begint rustig (wat heet …). Tijdens het hondenrondje dekt een dikke mist alles af, behalve het oergeluid van de misthoorns die het al sinds gisteren avond druk hebben. Tijdens de koffie een telefoontje naar mijn moeder, om te horen of ze wat geslapen heeft en om haar te overtuigen toch de huisarts te laten komen. Dat doet ze dan uiteindelijk toch maar en die is tegen de middag geweest. Bloedstaal om te zien of er geen onregelmatigheden zijn. De uitslag volgt morgen. Dan zijn we weer bij haar, mét een tuintafeltje en tuinstoeltjes om haar te depanneren tot de meubels komen op maandag (stoeltjes eind februari) én met de verkeersborden om parkeerplaats te reserveren voor de bestelwagens.

Na de middag probeer ik het een beetje rustig te houden. Om 16:30 staat er een online bijeenkomst op het programma, maar die is nog maar net begonnen of de huisarts van mijn moeder hangt aan de telefoon: slechte lab-uitslagen, dus mijn moeder moet terug binnen via spoed voor observatie.
Lang verhaal kort: tegen 23:10 zijn we terug thuis, kunnen we eten en dan gaan we maar naar bed. Bekaf …

Donderdag 13 januari en tegen 4:45 ben ik wakker en beneden. Die verrekte kaasboterham van gisteravond laat ligt nog steeds op mijn maag. Ik verschans me in ons bureau want Manlief zit in de zetel te slapen. Die verteert die commotie ook niet (meer) zo best.
Deze voormiddag moeten we de verkeersborden ophalen om parkeerruimte vrij te houden voor het ophalen van mijn moeder haar eettafel en stoelen en het leveren van haar nieuwe bed. Daarna nog in het ziekenhuis langs om te horen of ze al iets meer weten en om de opname-administratie af te werken. Deze keer gaan ze me niet liggen hebben: ik doe een boterham en een flesje water mee zodat mijn maag terug een beetje regelmaat krijgt. Maar eerst even letterlijk de mist in met Jeppe. Het arme beest snapt niet waarom we hem al een paar dagen alleen thuis laten.

In het ziekenhuis wachten enkele tegenvallers. Praktisch: er mag slechts 1 persoon 3x per week 1 uurtje langs komen. Coronatarief. Ik begrijp dat volkomen, maar op die manier vallen de aflossingsafspraken met Zoon1 ook in het water.
En als ik op de kamer kom, ligt mijn moeder aan de zuurstof en zelfs dan kan ze amper spreken en ziet ze er erg suf uit. Uit een babbel met de verpleging blijkt dat er veel vocht in/rond longen en hart blijft steken. Eten lukt niet, de bloeddruk is zo hardnekkig hoog dat er een hartklep flink aan het lekken is. Allemaal niet erg hoopgevend …

Vrijdag 14 januari. Geslapen als een blok, allebei. Zou vandaag eens een “normale” dag kunnen zijn?

Ik ga eens op de weegschaal. Tenslotte heb ik de afgelopen 3 dagen 3 maaltijden gemist. -1,5kg. Het is niet de meest ideale manier om gewicht te verliezen, maar hé! mag er ook iets positiefs uit voortkomen? Gelukkig blijft het vandaag rustig en kan ik eens op normale uren eten. Wat mijn maag blijkbaar niet meer gewend is, want ik hang de halve nacht met mijn hoofd in de wc-pot. Doe er nog maar een halve kilo af, dan.

Zaterdag 15 januari. Na het ontbijt eerst Jeppe-tijd. Dan een grote pot soep klaarmaken. Ik doe er twee mergpijpen in voor Jeppe. Hij voelt zich een beetje verwaarloosd omdat hij alleen thuis moest blijven en begint zijn frustratie uit te werken op een pakje papieren zakdoekjes. Dan gaat zo’n bot toch wat langer mee. Hoewel …

We eten wat vroeger, want ik moet op tijd in het huis van mijn moeder zijn omdat ze haar eettafel en stoelen komen ophalen. Die moeten plaats ruimen voor een bed en kleiner tafeltje. Op zo’n moment merk je pas hoe ei-vol dat huis staat. Ik ben een half uur bezig met alle tafeltjes, potjes, prullaria etc. opzij te zetten zodat ze niet sneuvelen en de mensen hun nek er niet over breken. Uiteraard moet alles achteraf ook weer op zijn plaats …

De patiënt ziet er een stuk alerter uit. Ze kan al een beetje meepraten en deelt alweer bestellingen uit als vanouds. Gelukkig beseft ze intussen volledig dat ze voor langere tijd zal opgenomen zijn en achteraf waarschijnlijk nog een tijd op revalidatie moet.

Op weg naar huis bij de visboer nog een paar lekkere palingen “gevangen”. Aan mijn versie van paling “Elvira” heb ik niet veel werk: paling in mootjes snijden en in een ovenschaal leggen, besprenkelen met whisky (niet te zuinig zijn!), zoete en pikante paprika, curry (niet te veel), peper en zout erover. Room tot de vis onder staat en 30 minuten in een voorverwarmde oven op 200°. Net de tijd om in een zetel te ploffen met een (volgens mij verdiend) aperitiefje. De laatste 10 minuutjes gaan er wat toefjes aardappelpuree mee in de oven (die verkopen ze ook bij de visboer, dus geen werk voor mij).

Zondag 16 januari. Als het aan mij ligt, doe ik niets anders dan een paar wasjes draaien en voor eten zorgen. Nog een portie soep van gisteren, home made hamburgers en kersenvlaai als toetje. Voor morgen heb ik al tomatensoep-groenten en balletjes in huis en (op vraag van de huisbaas 😉 ) voor dinsdag een pizzadeeg om zelf te beleggen.

11 gedachtes over “2022 – week 2 …

    • Affodil 16 januari 2022 / 12:49

      Normaal gezien wordt het de volgende weken wel wat rustiger. Er mag maar 1 vaste bezoeker 3x/week 1 uur bij haar. Dus zonder onvoorziene omstandigheden kunnen we de rest van de week wel wat kalmer aan doen.

      Geliked door 1 persoon

    • Affodil 16 januari 2022 / 15:27

      Dat is goed voor een week of zo, maar dan moet er toch een pauze in vallen, hoor! Wij zijn ook geen 3×7 meer. Binnen enkele weken wordt ik 68 en Manlief 70. Dan weegt een kilo pluimen de éne dag ook al eens wat zwaarder dan de andere.

      Geliked door 1 persoon

  1. Vief 16 januari 2022 / 17:34

    Laat de volgende weken dan maar wat rustiger zijn. Een mens zou door minder onder de voet geraken.

    Like

    • Affodil 17 januari 2022 / 11:08

      Het begin is altijd moeilijk wegens teveel onbekenden. Eens er een regelmaat in te brengen is, komt de rust vanzelf (denk/hoop ik).

      Geliked door 1 persoon

  2. Matroos Beek 16 januari 2022 / 17:37

    Het is niet alles hé… die crisismomenten hebben we hier ook al meegemaakt. Neem nu maar je rust want bijtrekken is toch heel belangrijk. Ik hoop op beterschap voor je moeder.

    Like

    • Affodil 17 januari 2022 / 11:07

      De kunst voor de volgende dagen/weken wordt het goed verdelen van de beschikbare ustmomenten. En hopelijk hebben we intussen ook veel dagen als vandaag, met zon een redelijke temperatuur voor de tijd van het jaar, met wat tuingerief en een rug die meewerkt. Dan komt dat allemaal goed.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.