Mag het ietsje méér zijn ..?

In Saturn9’s fotochallenge is het nu de beurt aan de rubriek “huisdier – knuffelbeest”. Ik zou er hier graag een homage van maken aan (bijna) alle beestjes die deel uitmaakten van ons “pack”.

Nu was ons “pack” in het begin een “pride”, want zo noem je een kattengezin. Verder kan ik fotogewijs niet terug, want de grasparkieten die we eerst hadden werden door de poes in vrijheid gesteld vóór ze door de camera gevangen werden. Eén was een vondeling, de ander was een aankoop omdat grasparkieten wegkwijnen in hun eentje.
Als ik hun kooi moest schoonmaken, zette ik die in het gazon en haalde er dan de bodemplaat uit. Plezier alom want dan konden ze in het gras “spelen”. Tot onze huistijger de kooi omstootte. Ze mochten nog van geluk spreken. Ze had het handiger kunnen aanpakken …

Witteke. Het spijt me, maar origineler dan dat wordt het niet. Ik werkte nog bij de diergeneeskunde in Antwerpen en één van de assistenten had thuis ook nog een praktijk. Én drie kleine mannen, twee honden, vier katten, een papegaai en een stel ratten. Deze vondeling kon er dus niet meer bij en E. zocht een adoptiegezin. Witteke kwam bij ons vlak vóór Kerstmis en zorgde er bij aankomst meteen voor dat we tot vér na Pasen nog stukken van kapotte kerstballen vonden.
Ze kreeg vier jonkies, waarvan ze er al meteen twee afdankte. De overige hebben een hopelijk goede thuis gevonden. Moeder leefde nog lang en ik denk ook gelukkig, tot ze op hoge leeftijd (18 jaar) in haar slaap overleed op haar favoriete plekje in de avondzon.
Nicky. Een echte “hell’s angel”. Zij adopteerde óns door op een zomeravond onze garage binnen te sluipen en de volgende ochtend duidelijk te maken dat ze na dagenlange omzwervingen liever werd doodgeslagen dan weer de baan opgestuurd. We beloofden haar een goede thuis te zoeken, maar na 15 jaar hadden we die nog altijd niet gevonden …
Rebels, eigenzinnig, superslim en onmetelijk lief.
Floor. Ze kwam als 7 maanden oude pup uit het asiel om Nicky gezelschap te houden. Recht van de moeder (bij een broodfokker) vandaan. Ah ja, want met die éne bruine sproet op haar poot kon ze geen stamboek krijgen en dus moest ze maar naar het asiel. Ik heb er 7 jaar over gedaan om haar ’s nachts zindelijk te krijgen. Uiteindelijk was het Nicky die het aan haar verstand breide dat ze moest blaffen vóór ze plaste.
Lief, meegaand, speels, een loopmachine. En een klép! Ooit heeft ze non stop in de auto geblaft van Kruibeke tot Harlingen. Opgewonden standje.
Chino. De red nose pitbull van Jongste. Als pup woonde ze enkele weken bij ons. In een ogenblik van onoplettendheid (van mij) proefde ze aan een emmer Dettolsop. Ze bleef er bijna in. Manlief lag een hele nacht op een kussen op de grond naast haar om te waken. Op hoge leeftijd kwam ze weer bij ons wonen. Jongste trok in bij zijn vriendin. Klein flatje, twee volwassenen, één kleuter, een konijn en twee honden die elkaar niet konden luchten … We hebben haar denkelijk nog een mooie oude dag mogen bezorgen in een huis met een grote tuin en 24/7 gezelschap. De laatste nacht heb ik op het kussen op de grond gelegen. Pootje vasthouden, dekens wassen. Een stuk of zeven denk ik. Beestje kon het ook niet helpen dat het er aan twee kanten uit spoot.
Het typische levende bewijs dat niet het ras bepaalt of een hond kwaadaardig is. Een softy, een slof.
Jeppe. Ons Spanjaardje. Volgens onze inschatting de slimste van het stel. Moet ook wel als je als straathondje moet overleven tussen andere “wilde” honden. Tijdens een razzia opgeraapt, dankzij een Belgische die daar woonde ontsnapt aan een asiel dat later werd gesloten wegens onaanvaardbare toestanden. Naar België gekomen (bij die dame haar neef), maar nog niet gewend aan het leven van een “huis”dier. Houdini achterna, dus hij eindigde in het asiel van Sint-Niklaas. Daar ontsnapte hij voor de laatste keer, uit onze auto. Sindsdien loopt hij de achterkanten van onze sloffen.
Lief, aanhankelijk, héél slim, maar ergens in de achtergrond nog altijd die achterdocht, die alertheid die hem hielp overleven. Sommige dingen slijten, maar verdwijnen niet.

21 gedachtes over “Mag het ietsje méér zijn ..?

  1. Thomas Pannenkoek 26 februari 2021 / 07:40

    Mensen die zo van dieren houden, houden ook van mensen (niet altijd omgekeerd).
    Het lastige van die beestjes is dat je ze in een relatief korte periode moet ‘afgeven’. Is één van de redenen dat wij er geen in huis nemen.

    Like

  2. Affodil 26 februari 2021 / 08:11

    Dat is het nadeel ervan. We hebben Floor, Nicky en Chino binnen een goeie 2,5 jaar verloren en dat was heel zwaar. Witteke is op een fijne manier gegaan: gewoon rustig ingeslapen op haar favoriete plekje. Floor en Chino waren heel ziek de laatste dagen en dat was zowel voor hen als voor ons traumatisch. Nicky zagen we na het verlies van haar vriendinnetje achteruit gaan: dementeren, af en toe een absence. maar op het ultieme moment was onze dierenarts in minuten bij ons om haar rustig te laten inslapen.

    Jeppe wordt dit jaar 9 jaar. Hopelijk kunnen we nog lang van elkaar genieten. Of er achteraf nog eentje komt? We worden ook ouder. Daar moeten we stilaan ook rekening mee houden.

    Geliked door 1 persoon

  3. Vief 26 februari 2021 / 09:17

    Hier komt zoveel warmte voor jullie dieren uit. Mooi!

    Like

    • Affodil 26 februari 2021 / 19:20

      Die beestjes hebben ons ook door een boel ellende heen geholpen. Ze geven ook zoveel liefde en warmte terug!

      Geliked door 1 persoon

    • Affodil 26 februari 2021 / 19:25

      Dat is eigenlijk wonderwel goed verlopen. Hij is wél ineens een heel stuk veranderd. Wat hij tot nog toe nooit deed: geheel ontspannen op zijn rug gaan liggen slapen of liggen wachten tot we zijn buikje wrijven. Die alertheid is er nu bij ons echt uit. Hij geeft zich helemaal over, nu hij weet dat wij – als dat nodig is – tot het uiterste gaan om hem te beschermen.

      Hij is ook terug rustig naar andere honden en afgelopen week was hij zelfs aan het spelen met een pup (hij had altijd een probleem met drukke pups, dat intimideerde hem).

      Fysiek is er niets overgebleven, al zal ik toch blij zijn dat hij volgende week eens naar zijn orthomanueel therapeut kan, want hij staat af en toe wat onzeker op zijn LI voorpoot. Maar het kan ook zijn dat dat komt omdat hij een paar coronakilootjes kwijt moet … 😉

      Geliked door 2 people

  4. saturnein 26 februari 2021 / 10:02

    Mooi, en zo leuk geschreven ook. Met een hart dat overloopt van liefde. Het wordt moeilijk een foto te kiezen 🙂

    Like

    • Affodil 26 februari 2021 / 19:26

      Vandaar dat ik ze er allemaal in gezet heb. Ik kon ook niet kiezen.

      Geliked door 2 people

  5. Menck 26 februari 2021 / 10:20

    Dieren zijn zulke prettige vrienden: zij stellen geen vragen, ze geven geen kritiek. Mooie invulling, Affodil.

    Like

  6. Nina 26 februari 2021 / 11:34

    Zó schoon ! Ik kan dit niet lezen zonder volgeschoten gemoed. Uit wat je schrijft blijkt wel dat ze bij jullie stuk voor stuk een mooi ‘2e’ leven hebben gehad en Jeppe nog heeft. En idd. sommigen dingen slijten maar verdwijnen niet. Merk ik ook bij de katjes (kattenhuishouden hier, tot begin 2020 nog 3 (ex-asielpoezen), nu nog 2 bejaarde dames van 16 en beiden op palliatieve zorgen maar stabiel en content).

    Like

    • Affodil 26 februari 2021 / 19:33

      Wat ze leren uit slechte ervaringen houden ze natuurlijk bij. Dat moét ook als ze willen overleven. Jeppe is nu helemaal “thuis” (heeft lang geduurd!), maar hij zal altijd blijven onthouden dat hij voor bepaalde dingen moet opletten. Al is dat nu voorzichtigheid geworden, waar het in het begin paniek was.
      olang ze niet afzien, is het fijn als ze nog een oude dag hebben in een bescherm(en)de omgeving. Maar Floor verviel in ùren aan Lyme en Chino had darmkanker. Na de labo-uitslag, hebben we Jongste gebeld. Het was uiteindelijk nog altijd zijn hond en daar moest hij over beslissen. Hij was het met ons eens dat rekken geen zin had. We hebben tot ’s avonds gewacht, dan kon hij na zijn werk nog afscheid komen nemen. Chino lag tussen ons in toen ze insliep.
      Wat wél opviel: Nicky en Floor zijn rustig gegaan. Maar een pit vecht tot het laatste tegen de roes, hoor!

      Geliked door 1 persoon

    • Affodil 26 februari 2021 / 19:36

      Na Nicky en Floor zeiden we allebei: nu komt er geen meer, want het doet veel teveel pijn. Dat hebben we welgeteld 8 maanden vol gehouden. En na Chino herhaalde zich dat scenario. Maar toen we met vakantie waren op Terschelling, waar Nicky en Floor de tijd van hun leven hadden, was Manlief’s afsluiter: “De volgende keer hebben we terug een maatje mee”. Als je éénmaal zo’n knuffel in huis gehad hebt, kan je niet meer zonder.

      Geliked door 2 people

      • MyriamC 26 februari 2021 / 19:50

        Wij hebben onze katten ook wel gemist, maar als je vaak weg bent is huisdieren niet ideaal.

        Geliked door 1 persoon

        • Affodil 26 februari 2021 / 19:55

          Daarin moet je inderdaad keuzes maken. Uiteindelijk viel het ons zwaarder om géén huisdieren te hebben dan om niet meer op reis te gaan waar ze niet mee kunnen. Wij hebben verschillende vakanties met een tentje door het binnenland van Spanje getrokken. Maar toen Nicky kwam, was het kamperen gedaan. Vanaf toen huurden we huisjes en in het begin moest je daar in Spanje en Frankrijk ver naar zoeken. Ik weet niet hoe het tegenwoordig is, maar nu zijn die verre autoritten toch niet meer voor ons.

          Geliked door 2 people

    • Affodil 26 februari 2021 / 19:38

      Ik vond dit de uitgelezen gelegenheid om ze eens allemaal op een rijtje te zetten. Al bij al overspant dit een periode van 40 jaar!

      Geliked door 2 people

    • Affodil 28 februari 2021 / 20:00

      Dat heb je goed geproefd. Komt hier dagelijks op tafel. In overvloed😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.