Voer …

… voor (dier)psychologen.

Net als de hondjes vóór hem, is Jeppe een “bijslapertje”. Vooral in de winter kiest hij er voor om zich in ons kleine pack te nestelen om de nacht door te brengen, deeltijds op het voeteneind, deeltijds àchter het voeteneind. Nooit (goddank) – zoals Floor indertijd – tegen mij aangeplakt of – à la Nicky – als oorverwarmer voor de baas. Chino verkoos eveneens het voeteneind en niemand die dat betreurde, vanwege de vele zwaar geparfumeerde stormen die in haar buikje woedden.

Elke week is er één dag dat Jeppe noodgedwongen overdag toegang krijgt tot de bovenverdieping en dat is meestal op vrijdag, of uitzonderlijk eens op donderdag, als ik boodschappen ga doen voor mijn moeder. Mijn urenlange afwezigheid maakt een echte zeurkrent van onze huiswolf. Hij loopt voortdurend piepend achter de baas aan, wil naar buiten, wil naar binnen, wil naar boven, wil naar beneden, … Tot de baas zwicht.

En dan is het niet uitzonderlijk als we ’s avonds een knuffel van de kleinkinderen op ons bed vinden. Die liggen/zitten normaal in de tweede kamer op het divanbed waar de kleintjes slapen als ze bij ons logeren. Nu heeft Jeppe nooit enige belangstelling vertoond voor knuffels of speeltjes (tenzij er snoepjes uit komen, maar dan moet één van ons dat nog realiseren). Vorig jaar nog heb ik een hele doos meegegeven aan onze jongste zoon voor hun hond.

Maar bij de knuffels van de kleintjes is er een wit beestje, waar je met enige fantasie een koetje in kan herkennen. En dat heeft zijn voorkeur. Met een zekere regelmaat ligt dat dan op ons bed, de éne keer aan baasjes kant, de andere keer op mijn hoofdkussen. En hij languit aan het voeteneind. Gisteren was hij wel héél genereus, want de baas had een bruine beer met sjaal gekregen en op mijn plaats lag een veelkleurig schaapje (?) te wachten.

Hij speelt er niet mee. Hij maakt ze niet stuk. Hij haalt ze en legt ze op ons bed. Netjes tegen het hoofdkussen aan. Moeten die knuffels óns voorstellen, als hij op ons bed ligt? Wil hij wat gezelschap? Of zijn het presentjes? Hier zou ik wel eens een paar hondenfluisteraars op willen loslaten …

15 gedachtes over “Voer …

  1. Nina 29 januari 2021 / 11:56

    Wat een mooi, geweldig (en ook lief) relaas; dierengedrag blijft uitermate fascineren. Ik ben een kattenmoeder en ook bij mijn poezels zie ik (nog altijd) van die gedragingen waarover ik graag meer wilde weten. Ik weet inmiddels dat ik mijn poezen gerust stel met o.a. voorspelbaarheid. Afwezigheid ‘aankondigen’ altijd op dezelfde manier is voorspelbaarheid creëren, niettegenstaande er vaak wordt gedacht dat katten daar allemaal geen last van hebben. Een hond is geen kat uiteraard, ik las wel eens dat voor een hond het tegenovergestelde geldt…. maar verder weet ik er niks van 😉
    Maar, katten en bed, ook een geval apart. Eén van mijn katjes gebruikte het bed vaak als communicatiemiddel, er op met knuffels en speeltjes, vooral als ze stress-gerelateerde ‘klachten’ had, errond op de grond bij lichamelijke klachten maar dan met minder aangename attributen. Het eerste was altijd puzzelen om erachter te komen wat er scheelde, het tweede was steevast een DA-bezoek om uit te zoeken of er daar een oorzaak lag.

    Like

    • Affodil 29 januari 2021 / 14:35

      Als hij alleen thuis moet blijven, zeggen we: “Jeppe past op het huis, he?”. Dan volgt er een zucht en wat gemompel en draait hij zich om in zijn zetel.
      Als hij wél mee mag in de auto, maar enkel om mee te rijden (wat ik uiterst zelden doe, want hij doet dat eigenlijk niet graag), is dat de variante: “op de auto passen”.
      “Wandelen” hoeft geen volzinnen, zelfs als er eerst een eindje gereden moet worden.
      En de dag dat ik naar mijn moeder ga, luidt de boodschap “het is díé dag vandaag, jongen”. Wat dan gevolgd wordt door sleepvoetend en zuchtend naar zijn zetel slenteren. 🙂

      Over het algemeen is Jeppe heel sterk in het duidelijk maken wat hij van ons verwacht. Gisteravond kwam hij naast me staan piepen. “Wat is er jongen? Toon het eens”, waarna ik dan rechtsta en hem volg. Naar de woonkamer -> naar de keuken -> naar de bijkeuken -> naar de voorraadkamer. En dan gaat hij naast een ladenkast zitten omhoog kijken en snuffelen, want dààr staan de dentastix …

      Geliked door 1 persoon

  2. marieclaire 29 januari 2021 / 12:25

    Doen! Een hondenfluisteraar inschakelen. Ik ben zeer benieuwd.
    Onze hond was dol op mijn pantoffels. Dat is geen raadsel om op te lossen🤣

    Like

    • Affodil 29 januari 2021 / 14:38

      Daar ga ik dus niet op reageren, he … 😉

      Eigenaardig genoeg hebben we nooit een hond gehad die het op onze schoenen/pantoffels voorzien had. Nicky heeft wél 2 keer een grote handtas “bewerkt” die ik enkel voor mijn werk gebruikte: van die handige grote bags, waar je gemakkelijk een A4-ordner in krijgt en een brooddoos. Eerst mijn favoriete Kipling en daarna de lederen tas die ik in de koopjes ter vervanging gekocht had. Dat was ook duidelijk genoeg.

      Geliked door 2 people

      • marieclaire 29 januari 2021 / 14:45

        Kom ik er nog goed vanaf met enkel een paar pantoffels😁

        Geliked door 2 people

  3. Menck 29 januari 2021 / 13:19

    Dit las ik erover:

    In de hondenwereld is een speeltje eigenlijk het leukst als een andere hond c.q. mens het ook wil hebben. Ze kijken je dan aan en nodigen je daarmee uit om achter ze aan te komen en het af te pakken. Maar dat is spel, want als je naar ze toe gaat en je doet net of je het af wil pakken, hollen ze gauw weg. Hij nodigt jullie met andere woorden uit om te gaan spelen. Honden kunnen namelijk niet, zoals kinderen, voorstellen om een bepaald spelletje te gaan doen. Zij doen dat dus zo.

    Geliked door 1 persoon

    • Affodil 29 januari 2021 / 14:27

      Volgens mij zit je niet eens erg ver naast de waarheid. Als Jeppe zich verveelt, trekt hij heel ostentatief de aandacht en gaat dan iets doen wat niet mag. Daarbij houdt hij goed in de gaten of we op hem letten. En dan gaat hij naast het resultaat van zijn “misdaad” zitten wachten op reactie.

      Afgelopen week gooide hij het over een andere boeg: midden in de nacht “springtij-alarm”. Ik uit bed, badjas aan, sloffen aan en naar de trap. Hij in slenterpas achter mij aan. Ik loop de trap af en kijk om: geen hond te zien. Meneer was prinsheerlijk op mijn plaats gaan liggen. Lapt hij mijn man ook weleens.

      Geliked door 1 persoon

  4. Thomas Pannenkoek 30 januari 2021 / 18:07

    Het dier wil gewoon iets terugdoen voor de baasjes, denk ik dan in al mijn naïviteit.
    Heel mooi gebaar!

    (vreemd dat ik dit mooie stukje vandaag pas in mijn reader krijg…)

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.