Uit de oude doos

Naar aanleiding van het blogje van gisteren én omdat ik op de diverse hardware-aanhangsels van mijn pc eens wat orde aan het scheppen ben, kreeg ik het idee om hier zo af en toe eens iets uit de oude doos neer te zetten. Teksten van verdwenen blogstekken, maar die vandaag nog altijd relevant zijn, of die ik gewoon via deze weg wil bewaren omdat ze ook tot die herinneringen behoren die hier een plaatsje mogen krijgen.

Om nog even terug te komen op het afscheid van Terschelling, deze tekst uit 2006:

Waddenlicht, waddendonker…

27 maart, 2006

Waddenlicht, waddendonker

Er is daglicht, kunstlicht, kaarslicht, zonlicht, maanlicht en er is … waddenlicht. Natuurlijk geeft het wad zélf geen licht. Maar soms doet het zo’n kunstzinnige dingen met wat de zon erover uitstrooit, dat het wel zo lijkt.

Er zitten wel wat schilders op het eiland. En er komen er vaak met vakantie. Aquarelisten, olieverfkunstenaars, pentekenaars en wat er allemaal nog bestaat aan technieken om de natuurlijke en andere schoonheden van dit leven vast te leggen. Maar tot dusver is er bij mijn weten nog nooit iemand in geslaagd om het waddenlicht te vatten.

Alle fotografen falen in hun pogingen om het feeërieke schouwspel mee naar huis te nemen. Altijd is het beeld te scherp, te flou, te licht, te donker, te helder, te mistig, …
Ook in woorden kan je het waddenlicht niet gevangen zetten. Je kan het proberen omschrijven. “Zilverachtig, koud, fragiel, …” Het klopt allemaal wel een beetje, maar al voeg je er nog duizend woorden aan toe, de som is steeds ontoereikend. Dus ook deze poging is tot mislukken gedoemd…

Hoewel, er is toch één manier om het mee naar huis te nemen en ervan na te genieten: als je het waddenlicht éénmaal gezien hebt, kan je het nooit meer vergeten. Je draagt het mee als een kostbaar kleinood in je herinnering, waar je ook gaat, hoelang je ook wegblijft.
Maar als er waddenlicht is, is er ook waddendonker. En ook daar bijt iedereen zijn tanden op stuk. Het is het donkerste donker dat ik ooit gezien heb. Zelfs in een godvergeten gat in Spanje of in de outback van de Franse Cévennes -waar de lichtpolutie nog niet is uitgevonden- heb ik nooit zo’n donker donker gezien. Het lijkt wel een afbeelding van het heelal vóór de oerknal, vóór het scheppingsverhaal, voordat er iets was.

Zou een zwart gat in de ruimte er zo uitzien?

16 gedachtes over “Uit de oude doos

    • Affodil 5 november 2020 / 06:55

      Ik vond het wel passend om dat hoofdstuk hiermee af te sluiten.

      Like

  1. Matroos Beek 4 november 2020 / 08:38

    Je weet me te boeien met dit mooie schrijfsel over het licht en het donker op de wadden.

    Like

  2. marieclaire 4 november 2020 / 09:41

    De producten van je vlotte pen kunnen mij wel bekoren.

    Like

    • Affodil 5 november 2020 / 06:57

      Fijn om te horen, dank je.

      Like

  3. djaktief 4 november 2020 / 11:14

    Die donkerte hadden we ook bij de Lauwersmeer. Super ervaring. Mooi wat je schrijft.

    Like

    • MyriamC 4 november 2020 / 11:21

      Ik heb die donkerte twee maal mogen ervaren: in de Wadi Rum woestijn in Jordanië en in de Wahiba Sands woestijn in Oman.

      Geliked door 1 persoon

      • Affodil 5 november 2020 / 07:02

        We hebben ooit een nacht in een bedoeïnentent geslapen in de Atlas in Marokko. Inderdaad ook zo’n zwartfluwelen donkerte. En dan die zonsopgang! De rest van de groep lag nog op één oor, maar wij zaten al op een heuveltje aan de rand van het kamp naar al die pastels in de lucht te kijken. En te luisteren naar het wakker worden van de natuur rondom. ook betoverend!

        Geliked door 1 persoon

        • MyriamC 5 november 2020 / 08:08

          Hebben wij ook gedaan. Een van de mooiste ervaringen tijdens onze reizen.

          Like

    • Affodil 5 november 2020 / 06:58

      Dat belooft! Lauwersmeer is één van de to do’s op ons lijstje. Met mogelijk een 24 -48 uur oversteek naar Schiermonnikoog.

      Like

  4. Menck 4 november 2020 / 18:27

    Als ik je poëtische relaas lees, denk ik aan een werk van Tiny Hoving-Brands die het ‘Wad licht’ – tevens de naam van haar werk – erg treffend wist te vereeuwigen:

    Like

    • Affodil 5 november 2020 / 07:03

      Dat komt inderdaad héél dicht in de buurt! Schitterend!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.