1 september …

Bijna 3 weken geleden dat ik nog een blogje postte! En intussen heeft WordPress de nieuwe editor ingevoerd. Benieuwd of die echt zoveel beter is als zij willen doen geloven. Het heeft weinig zin om het te proberen ontlopen, denk ik. Al kan je (voorlopig) nog terug naar de vorige editor, één of andere dag is die opeens spoorloos en moet je toch door de zure appel heen. Als jullie hier een totaal onontwarbaar allegaartje aantreffen: schiet niet op de pianist maar op de pianobouwer…

Het was echter niet de angst voor een nieuwe werkwijze die me weg hield van mijn pc’tje. Na de hittegolf-quarantaine volgde een reeks van in te halen activiteiten en werkzaamheden. Bovendien is een naderende 1 september altijd goed voor opgeschaalde voorbereidingen. Niet alleen scholen schieten weer in gang, ook het verenigingsleven probeert weer op snelheid te komen, voor zover corona-maatregelen dat toelaten. Zo ook onze dorpsraad, waar we de handen ruimschoots vol hebben aan de oprichting van een jeugdsoos. Was 4 september de oorspronkelijke richtdatum, om voor de hand liggende redenen wordt het nu – bij leven en welzijn – 2 oktober.

Na het verplichte binnen zitten (lock down) kwam het verstandige binnen zitten (hittegolf cum ozon-overmaat), dus nu zijn we ook niet meer binnen te houden. De afgelopen dagen hebben we al behoorlijk wat uurtjes gespendeerd aan het begluren van de visarend die bij Luntershoek zijn vaste post gemaakt heeft. Is het dezelfde als de vorige jaren? Heel waarschijnlijk, maar niet noodzakelijk. Feit is, dat we al het 3de jaar op rij bij het begin van de herfst een visarend hebben op die locatie. Donderdag en vrijdag hebben we enkel gelezen over zijn aanwezigheid. Zaterdag merkten we hem voor het eerst zelf op. Typisch visarend: helemaal op het topje van een dorre boom. Tedju, te weinig geslepen glas bij!

Zondag nieuwe poging, mét extra lenzengeweld. Géén visarend. Toch niet op dàt moment. Even de waarnemingen checken en wat bleek? Meneer (of mevrouw) zat op een paar honderd meter van ons huis te vissen in het haventje van Walsoorden! Dan maar een rondje maken en straks nog eens terug komen en ja, toen was ie weer op post. Een andere post, verder van de weg af. En van onze camera …

Gisteren dus maar terug, mét de 300 mm, het statief en op hoop van zege. Deze keer klauterden we met onze hele kluts op de uitkijktoren. Als hij weer op zijn plekje van zondag ging zitten, konden we hem aaien … Maar zo gek krijg je die beesten niet, natuurlijk. Omdat we op weg naar onze uitkijkpost nogal dicht bij die van hem moesten komen, was de vogel gevlogen. Maar we hadden een grote zak geduld meegenomen en trokken de wacht op.

’t Is nu niet dat je dan helemaal niets te zien krijgt: bijna onder de poten van de toren door kwamen twee jonge reeën gewandeld. Altijd goed voor een reeks foto’s met groot OOOOhhhh-gehalte. We werden trouwens al gauw omsingeld door niet minder dan 11 grote zilverreigers. Ook niet te versmaden! Een jonge putter en een pimpelmees kwamen in een dichtbij staande struik zitten om ons in de gaten te houden, terwijl wij de meegebrachte vogelgids om en terug doorbladerden, om uit te maken of die roofvogel in die andere dode boom nu een havik of een sperwer was. Of misschien wel de wespendief, die de vorige dag in Terneuzen gezien was? We zijn er nog niet uit. De waarneming is – inclusief wazige foto – doorgestuurd. Laat de experten het maar uitzoeken.

Daar is ‘m! Daar is ‘m! Maar dat markeert ook het einde van de zomer …
Aan de linkse kont was niet goed te zien of het een hij of een zij was. Maar rechts zie ik tussen de oren toch al het reeachtige equivalent van een puberaal donsbaardje.
Vier vóór ons in het water, vijf achter onze rug op de wei en twee in de lucht. We konden niet ongezien wegkomen.
De maat klopt, de strepen op de staart ook, de kleur past zowel bij een volwassen sperwer als bij een jonge havik. Zoek het maar uit!
“Zullen we eens op die twee hun handen gaan zitten kijken? Zouden we ook in dat boekske staan, trouwens?”
Overvliegende grote Canadese ganzen. Niet noodzakelijk trekkers, want ze blijven hier steeds vaker als zomergans.

Kijk, dat was niet eens zo moeilijk, die nieuwe editor. Er valt nog veel uit te zoeken, maar dat is voor een andere keer.

14 gedachtes over “1 september …

  1. MyriamC 1 september 2020 / 16:20

    Wow, de foto van de ganzen is machtig mooi!
    En wat een dosis geduld heb je om het juiste moment voor visarend en ander schoons af te wachten.

    Like

    • Affodil 1 september 2020 / 16:53

      Danke. Die kwamen dan ook parmantig vlak boven ons hoofd over. Laag, zoals het deze soort betaamt en met zachte, volle geluidjes. Helemaal anders dan grauwtjes: die linken als een opgewonden meute jachthonden. Gelukkig vliegen die meestal een stuk hoger, want horen en zien vergaan!

      En dat geduld, dat leer je in ruim 40 jaar wel.

      Geliked door 1 persoon

    • Affodil 1 september 2020 / 16:53

      Echt. Klinkt exotisch, maar is dat steeds minder.

      Like

  2. djaktief 1 september 2020 / 17:17

    Ik ben al een tijdje gewend aan de nieuwe editor. Als je er niet uit komt, vraag gerust. Ik zou bij jou in de leer willen voor natuurfotografie.

    Like

    • Affodil 1 september 2020 / 17:37

      Bedankt voor het aanbod. En wat de natuurfotografie betreft: daar wil ik wel eens een blogje aan wijden. Verwacht je niet aan heel technische trucjes, want daar moet ik me nog altijd (opnieuw) in verdiepen en dat schuif ik voor me uit als een hete aardappel. Het gaat vooral om je onderwerp kennen en achteraf vooral je buikgevoel laten spreken bij het kiezen van de afwerking. Ik zet me er aan!

      Geliked door 2 people

      • djaktief 1 september 2020 / 18:07

        Ik ben heel benieuwd en kan iedere tip gebruiken. Ik heb in de vakantie weer eens een wandeling gemaakt met de spiegelreflex en veel gefotografeerd maar ik ben echt niet goed. Ik wil ze nog wel in een blog plaatsen omdat het me zo goed deed.

        Like

      • MyriamC 1 september 2020 / 20:16

        Deze ga ik ook volgen. Mijn camera ligt in de kast te liggen omdat ik er geen weg mee weet.

        Like

  3. Matroos Beek 1 september 2020 / 19:43

    Een visarend in Walsoorden. Wauw! Die zou ik ook graag eens zien.
    En lopen die reetjes daar ook in de buurt?

    Like

    • Affodil 1 september 2020 / 20:17

      De reeën die ik gefotografeerd heb, zaten aan het Groot Eiland/Luntershoek. Daar hebben we ook de visarend getrokken. Maar voor zo’n vliegmachien is de afstand tot Walsoorden twee keer niets, dus die gaat daar wel vissen.

      Wat niet wil zeggen dat we op onze wandelingen met (of zonder) Jeppe nergens anders leuke dingen zien. Zondag flitste er een wezel over de weg en zo af en toe kruist er een vos op ons pad. Hazen, daar struikel je hier bijna over. Het één heeft uiteraard wel iets met het andere te maken. En ook in de polder achter ons huis, richting Walsoorden, krijg je nog wel eens een ree te zien.

      Geliked door 1 persoon

  4. Menck 1 september 2020 / 23:20

    Jij houdt de natuur écht wel in de kijker. Behalve de sperwer die ik vorig jaar op foto wist vast te leggen in eigen tuin, komt al dat andere moois hier niet voor. Daarentegen kan ik je wel haarscherpe beelden leveren van meeuwen, meeuwen en, eh, meeuwen.

    Ik wilde een nieuw blog beginnen op WordPress (aangaande Katriens keramiek), maar daar slaag ik zelfs niet meer in. Ik kan het geen vorm geven, ik kan geen thema’s aanpassen,… Moest ik op vandaag beginnen te bloggen, het zou me niet meer lukken.
    Verandering is heus niet steeds verbetering. Awoert, WordPress.

    Like

    • Affodil 1 september 2020 / 23:30

      Ze komen ook niet allemaal in onze tuin, natuurlijk. Maar we hoeven maar een paar kilometer te gaan/rijden om veel te zien. Walsoorden is 5 km. Dat doe ik te voet, maar dan niet met dat zwaar fotomateriaal rond mijn nek, natuurlijk. Luntershoek is ietske verder, maar daar kan je met de auto toch ook in een minuut of 5 – 10 zijn, afhankelijk langs waar je rijdt. Als ik hier achter het dorp ga wandelen met Jeppe, vinden we regelmatig sporen van vos. En dat gaat nu zeker weer volop beginnen, want de rekels beginnen op zoek te gaan naar een gezellin. Ik heb zo goed als geen reukzin meer, maar als er ene zijn visitekaartje geplaceerd heeft, dan riek ik het ook!

      En je zou eens moeten weten hoeveel video’s en foto’s van meeuwen wij hebben! Volgende week donderdag ga ik via youtube een workshop volgen om die beesten eindelijk eens van elkaar te leren onderscheiden. Want er zijn niet alleen veel soorten, voor de tellingen is het ook van belang de jaargangen van de jongen te onderscheiden. Dan geraken we niet meer thuis …

      Tot hier toe vind ik mijn weg in de nieuwe editor, maar ik volg je wel dat een beginnende blogger hier de moed bij kan verliezen. Nu hebben ze ook “gliders” ingevoerd. Zal ik één van de volgende blogjes eens gebruiken.

      Geliked door 1 persoon

    • Affodil 2 september 2020 / 09:47

      Bedankt.

      Echt wel! Jammer dat ze hun commerciële poten er ook alweer niet vanaf kunnen houden.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.