Speciale specialiteiten …

Wij maken er een erezaak van om tijdens vakanties en uitstapjes de lokale keuken aan een grondig onderzoek te onderwerpen, of dat nu inheemse specialiteiten of exotische lekkernijen zijn. Zo ook bij binnenlandse verplaatsingen naar regio’s die met heel eigen recepten hun bezoekers willen verrassen. Meestal leidt dit tot interessante en zelfs heerlijke ontdekkingen. Heel af en toe kijken we elkaar onderzoekend aan, schieten in de lach of rennen om ter snelste naar de dichtstbijzijnde afvalemmer om kokhalzend de inhoud van onze mond verticaal te klasseren.
Zo was het een evidentie dat we bij ons recentste bezoek aan Texel twee nieuw aangeboden streekrecepten afrekenden bij de bakker en een sterrenkeuring uitvoerden.

Kleikoek

Op het etiket stond volgende uitleg: “Texelse specialiteit naar oud familierecept, met honing en sucade. Een beetje “klef” maar vol van smaak.”

XYZ_5662 (2)

Zo op het eerste gezicht zou je vermoeden dat er een laag amandelspijs onder de mooie bruine korst schuil gaat. Ook het gewicht leek in die richting te wijzen, want drie van deze schijven haalden algauw een respectabele uitwijking op de weegschaal. Omdat we het vermoeden hadden dat deze streeklekkernij wel eens veel, zo niet alle, eetlust zou kunnen doen verdwijnen, besloten we half werk te leveren en de afgebeelde schijf ( pakweg 4cm hoog, 15cm lang en 2cm dik) te verdelen.

De koffie geurde heerlijk en we namen allebei een flinke hap van onze kleikoek. Met een volledig uitdrukkingloos gezicht, verkrampte kaken en ingehouden adem keken we elkaar over de tafel aan … Van de hele beschrijving op de wikkel bleef alleen “klef” overeind. De hap woog in onze mond zo mogelijk nog zwaarder dan in de hand, de consistentie had nog het meeste weg van rauw deeg dat noch gerezen, noch gebakken was en ofwel moest de smaak nog rijpen in de verpakking (zoals in: stop het een jaar of honderd in een kelder), óf ze waren hem vergeten inpakken. Ten tijde van het ontstaan van dit recept moet er hier echt héle grote hongersnood geweest zijn…

Gemberkorstjes

“Zachte koek van roggebloem met stukjes gember”

XYZ_5665 (2)

Omdat we nog altijd die dampende kop koffie staan hadden (het voorgaande experiment had nauwelijks tijd in beslag genomen), werd snel overgegaan tot een staalname van de gemberkorstjes. We lusten allebei wel een stukje gember op zijn tijd en het deeg zag er tenminste uit alsof het moeite gedaan had om te rijzen.

Er zitten zo’n 10 aanéén gebakken “korstjes” in een pakje dus als dit lekker was, konden we voor een tijdje verder met zondigen. Bij het uitpakken had ik al wat twijfels over de term “korstje”. Daarbij denk ik dan altijd aan iets krokant, goed doorbakken. Iets dat “krak” zegt als je je tanden erin zet. In het beste geval had dit korstje de krakende eigenschappen van een sandwich (een “zacht puntje” voor de Nederlandse lezers).

We wensten elkaar goede moed en zetten onze tanden in de lokale lekkernij. Qua veerkracht hadden we geen klachten. Wat het gehalte aan gember betrof ook niet. Verder was er niets dat onze smaakpapillen beroerde. Het beste kan ik de ervaring nog omschrijven als “een hap beschimmelde spons”. Wat mij betreft hoort een spons in een emmer en daar kan ze dan schimmelen zoveel ze wil, maar dit was voor mij de druppel die de emmer deed overlopen.

Die (inmiddels niet meer dampende) koffie smaakte ook zonder “lekkers” erbij …

 

 

 

 

8 gedachtes over “Speciale specialiteiten …

    • Affodil 1 mei 2019 / 21:16

      Dàt net niét. Dat eerste was gewoon een klomp smakeloos rauw deeg, of zo smaakte het toch. We durfden het niet eens inslikken uit angst om onze magen er aan te verknoeien. Het tweede was goed van structuur, maar de gember was op zijn slechtste. Ik gebruik vaak gember in gerechten, ik maak er ook vaak thee van. Maar in die gevallen steeds met mate zodat de pittige smaak tot zijn recht komt. Hier smaakte de gember echt als schimmel. Trek een zak beschimmeld brood open en dezelfde lucht komt je aangewaaid.

      Nee, dan de aardbeien en asperges…

      Like

      • silvia 29 januari 2021 / 15:20

        Geloof me, als je kilo’s en kilo’s had gesjouwd op de boerderij en je kon eindelijk om de koffie dan ging zo’n kleikoek er graag in. Zware kost na zwaar werk. Heerlijk. Je leert het ook eten, net als die vieze olijven. Vies kan ook lekker worden. Als je maar even doorzet.
        Bij je opa, oma, oudtante en al dat soort oude mensen van heel vroeger kreeg je ook altijd al kleikoek. Dan zit die herinnering er ook nog aan vast. Het is traditioneel voer eigenlijk.

        Geliked door 1 persoon

        • Affodil 29 januari 2021 / 16:08

          Daar kan ik me dan ook weer wat bij voorstellen. Met zo’n stuk kleikoek achter de kiezen, mocht er al een beetje wind zitten vóór je uit je klompen woei. En dan kan je zoiets ook verstouwen. Het is natuurlijk ook een beoordeling vanuit een luxe situatie. Als het dàt was of niks, dan kies je wat het zwaarste weegt. Honger is de beste saus. Maar puur uit nieuwsgierigheid en met een maagbreuk bij de hand, zag ik het niet zitten om het te leren eten. Dan maar een beschuit van Bolletje … 😉

          Like

    • Affodil 1 mei 2019 / 21:23

      Dat is inderdaad lange tijd zo geweest en vermits dit “oude traditionele” recepten zijn, horen ze helemaal bij die traditie. Tegenwoordig zijn er (toch in Zeeuws-Vlaanderen) wel restaurants die naast de Belgische kunnen staan. Ook op Texel en Terschelling hebben we zo onze adresjes. En er zijn er zeker in de rest van Nederland ook. Ook de Engelse keuken had tot voor kort een slechte reputatie, maar ook daar zijn ze aan een grote inhaalbeweging begonnen. Weliswaar gaan die verbeteringen bijna altijd op basis van de Franse keuken, maar uiteindelijk is dat ook het fundament van de Belgische keuken. Voor zover die geen vertaling van Spaanse recepten is, want waar komen onze rijstpap, onze rundsstoverij en gestoofd konijn vandaan? Juist. Van onze vroegere bezetters. (Gelukkig duurden de 2 wereldoorlogen niet lang genoeg … )

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.