Een uurtje natuur …

De dagen beginnen vroeger en vroeger. Tenminste, het daglicht is elke dag een beetje vroeger van de partij. Een paar weken geleden had de kerkklok al acht slagen laten horen en dan was de lucht nog behoorlijk donker. Vanmorgen haalde ik de rolluiken op iets na halfacht en de straatlantaarns hadden allang het monopolie niet meer. Leuk!

De voormiddag was nog voornamelijk gevuld met taken allerlei, plus (en dat vind ik geen taak, maar een heerlijk moment) een fikse wandeling met Jeppe. We kregen het gezelschap van basset Bengel en zijn vrouwtje en met z’n vieren genoten we van de zon en de toch wel strakke koude wind in onze gezichten.

Terug thuis had ik helemaal geen zin in een bord snert. In de plaats zette ik een eerste “kouwe pla” op tafel. Die erwtensoep komt heus nog wel eens van pas de eerstvolgende weken, maar vandaag was ik helemaal in lente-modus.

Na de middag hield de zon stand, ondanks de eerder sombere voorspellingen van de weermannen en -vrouwen gisteren. De vaat werd gauw geklasseerd (werk loopt niet weg) en Manlief, Jeppe, ikzelf, onze kijkers en fototoestellen werden in de auto geschikt. Ons vaste ritje vanaf Perkpolderhaven, langs de Zeedijk tot Zeedorp, dan richting Hengstdijk en zo naar huis. De tellertjes moesten hard werken, want er was heel wat te zien: brandganzen, kolganzen, grauwtjes, smienten, wulpen (dit jaar is het jaar van de wulp), scholeksters, bergeenden, … We kwamen ogen tekort.

Het weekend van 16/17 februari worden er voor Sovon weer ganzen en zwanen geteld en, de ervaring van de midwintertelling indachtig, reden we even bij de doe-het-zelf langs om een ramenwissertje aan te schaffen. De ruitenwissers van de auto hebben namelijk de onhebbelijke gewoonte de zijramen over te slaan. Gevolg: als het regent, is het moeilijk om zijdelings te kijken of er ergens groepen vogels zitten. Met dat “aftrekkertje” kunnen we af en toe wat meer zichtbaarheid creëren (hopen we). Terwijl Manlief die aankoop voor zijn rekening nam, stak ik snel de straat over naar het Parkje Hof te Zande om mijn belofte van vorig blogje na te komen.

Een wit-met-groen vasttapijt bedekt “kamerbreed” het bosgedeelte van het parkje.

sneeuwklokjes Parkje Hof te Zande 2019 (1)

Niet verwonderlijk dat ik vorige week vanaf een afstand dacht sneeuw tussen de bomen te zien, toch?

sneeuwklokjes Parkje Hof te Zande 2019 (3)

Tussen de tienduizenden sneeuwklokjes dienen zich reeds andere voorjaarsbloeiers aan. De grote witgeaderde bladeren zijn van de gevlekte aronskelk.  Nog even wachten en zij laat ook haar bloemenpracht zien.

sneeuwklokjes Parkje Hof te Zande 2019 (2)

Wie wordt nu niet vrolijk van zo’n helder ruikertje? Ik anders wél!

sneeuwklokjes Parkje Hof te Zande 2019 (5)

4 gedachtes over “Een uurtje natuur …

    • Affodil 8 februari 2019 / 08:48

      Een mens wordt daar om deze tijd van het jaar wel gevoelig voor, he? Winter heeft ook zijn charmes, maar die zijn vrij snel sleets, vind ik. Een beetje meer licht op een dag en ik ben helemaal vertrokken. Vakantieplannen, tuinplannen, wandel- en fietsplannen, zin om alle ramen en deuren open te gooien en de voorjaarswind door het huis te laten jagen. Alleen is de wind vandaag niet echt wat ik in gedachten heb…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.