Uitgesteld, maar niet verloren …

Vrijdagavond viel de langverwachte plantenlijst met bijbehorende offerte in de bus. Tegen die tijd was de bus zelf bijna versleten van het voortdurende kijken of er al iets in zat. Geduld siert de mens. Ik zal dus maar uit de buurt van de spiegel blijven.

Zaterdagochtend hing ik aan de telefoon om via een ingesproken berichtje te laten weten dat we het helemaal zagen zitten.

Zondag was ik zo enthousiast, dat ik al bijna de koffie ging klaarzetten voor als “mijn tuinkabouters” de volgende dag zouden komen. Enthousiast, en vooral heel naïef en onlogisch. Want eerst moest dat berichtje nog beluisterd worden, dan moest de planning van de tuinkabouters bekeken worden om een (plant)gat te vinden en dan moesten de planten nog besteld worden.

Bovendien bleek uit een telefoontje maandag, dat het berichtje nog niet eens beluisterd was. Toemetoch, he. Het had er maandag trouwens volop de schijn van dat we misschien beter voor vijverplanten konden gaan. Met al dat water dat al gevallen was en nog gaat vallen …

Zo te zien op de plantenlijst komen er vooral koele bloeivariaties van roze en paars/lila, gaande van bijna wit tot diepe tinten. De warmere gele en oranje toetsen komen van bladeren, naalden en – later in het seizoen – vruchten.
Sommige planten zullen niet enkel de insecten vervoeren met hun zoete geuren, maar ook ons. Boerenjasmijn ‘Dame Blanche’, salie ‘Ost Friesland’, lavendel en steentijm heb ik al op de lijst zien staan.
Anderen zullen het vooral van hun vorm moeten hebben: het ijle van de Fuchsia magellanica ‘Riccartonii’ , de robuste witte vuisten van de sneeuwbal ‘Roseum’, het strakke van de kogeldistels en de pruiken van dwergbergden en schijncipres. In totaal 24 soorten, de kruidachtigen in grote groepen, zodat kleuren en vormen duidelijk tegen elkaar afsteken.

I can hardly wait, maar ik zal wel moeten. Nog bijna 2 weken. Tegen die tijd is er hopelijk terug wat zon, zodat het er allemaal heel geslaagd uitziet in plaats van verpieterd.

Intussen hou ik mezelf onledig met het tempeesten van de keukenfirma. Desnoods bel ik ze vier keer per dag, tot ze van puur miserie zo rap mogelijk hun stommiteiten herstellen om van mij vanaf te zijn. Het systeem van de krassende plaat, noemen ze dat. En krassen kàn ik. Als geen (andere) kraai …

 

4 gedachtes over “Uitgesteld, maar niet verloren …

  1. Matroos Beek 1 mei 2018 / 07:26

    Het is toch geen weer nu om te planten.
    Vervelende zaak met dat keukenblad. Blijven krassen…

    Like

    • Affodil 1 mei 2018 / 09:58

      Nou, als ze een beetje uitkijken wat ze doen moet het perfect mogelijk zijn een wandje bij te plaatsen, te stucken en achteraf te schilderen. Daarna moeten de installateurs terug komen om de spatplinten en het steckblad te monteren. Tegen die tijd ben ik stapelgek.

      Geliked door 1 persoon

  2. djaktief 1 mei 2018 / 11:56

    Moet zo lachen om je verwoording van ongeduld en frustratie maar ik hoop toch voor je dat het gauw opschiet met alle werkzaamheden

    Like

    • Affodil 1 mei 2018 / 13:04

      Uiteindelijk moet je er vooral voor zorgen dat je het kan relativeren en ermee kunt lachen, of het komt niet goed. 😉

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.