Goed nieuws …

Menck is terug en hij is er deze zomer niet minder nieuwsgierig op geworden. Maar om ambetante vragen vóór te zijn, heeft hij ze zelf al gesteld en ze meteen ook beantwoord. En nu zit hij af te wachten wie hetzelfde gaat doen. Mijn hond weigert pertinent te apporteren (het 4de beest op rij al, het zal aan mij liggen) dus pak ik het stokje op en lever het braaf in.

Wat is uw vroegste herinnering?
Teddy, de hond van mijn grootouders. Ik mocht met hem de gekste spelletjes spelen: zo’n plastic regenkapje of een papieren hoedje opzetten, hij hield zijn kopke doodstil opdat het zou blijven zitten. Gelukkig voor hem zat er geen snede op het plastic schaartje waarmee ik het “floshke” van zijn staart wou knippen, want of ik goed gemikt had…?

Welke levende persoon bewondert u het meest, en waarom?
Een héél moeilijke! Ik waag me nog maar zelden aan bewondering van personen omdat ze op een gegeven moment toch altijd van hun voetstuk vallen. Vraag dus maar geen namen. Maar ik heb wel veel respect voor mensen die zich met ziel en leven inzetten voor anderen.

Wat is uw grootste angst?
Zo lang leven dat ik het zelf niet meer besef.

Wat is uw meest onhebbelijke karaktertrek?
Vergeven, maar niet vergeten. Bedonder mij één keer, en er blijft altijd een dosis wantrouwen in een donker hoekje achter.

Welke eigenschap stoort u het meest bij anderen?
Oneerlijkheid.

Wat was uw meest beschamende moment?
Ik was net 18 en een klasgenootje, die in dezelfde straat woonde, was ook jarig. Ik was uitgenodigd voor haar verjaardagsfuif, maar mijn ouders stonden er op dat ik tegen 22:00 thuis zou zijn. Tegen dat de andere genodigden begonnen te komen, kon ik me dus een weg banen naar de voordeur want anders kon ik een pak rammel verwachten. Ik ben nooit zo blij geweest als toen met het eind van het schooljaar, want toen was het pesten eindelijk voorbij.

Wat is uw dierbaarste bezit?
Mijn vrijheid van denken.

Wat maakt u ongelukkig?
Het feit dat ik sinds mijn burnout niet meer kan genieten van een goed boek. Ik kan niet meer in een verhaal verdwijnen zoals vroeger. Lezen kost me heel veel moeite en vaak is die nog vergeefs ook, want als ik de volgende dag het boek vast pak om verder te lezen, moet ik weer een stuk terug in de tekst omdat ik de draad kwijt ben.

Over welk deel van uw uiterlijk bent u het minst tevreden?
Mijn (gebrek aan) lengte. Met 1m52 (als ik dat nog haal) kom je wel vaak tekort. Letterlijk. Stoelen en zetels voor mensen van minder dan 1m60 worden alleen gemaakt in kleutermaten, maar die ben ik in de breedte ontgroeid. Een aanrecht in een keuken is altijd nét te hoog om als een volleerde chef snel groenten te hakken en in de supermarkt moet ik altijd op zoek naar een opstapje of een hulpvaardige medemens om aan mijn gerief te komen.

Wat is uw favoriete boek?
Moeilijk. Onlangs heb ik de boekenkast eens grondig uitgemest en alles weggegeven waarvan ik zeker wist dat ik het niet meer opnieuw zou lezen. Ik noem dan maar de boeken die ik het eerst in veiligheid heb gebracht: “Water en steen” en “Dodenmantra” van Eliot Pattison. En ook wel “De gedichten” van Herman de Coninck.

Wie of wat is de liefde van uw leven?
Mijn ventje, met wie ik nu 40 jaar en 35 dagen getrouwd ben.

Wat was de beste kus van uw leven?
Die die volgde op “u mag nu de bruid kussen”

Wat is uw foutste guilty pleasure?
Ik haat strijken zo erg, dat ik het nooit doe. Daar zijn de dienstencheques voor uitgevonden.

Wat bent u verschuldigd aan uw ouders?
Niks.

Wie mag er aanschuiven aan uw droomdiner?
Sir David Attenborough. Ooit had ik hem bíjna ontmoet, toen hij aan het toenmalige RUCA een eredoctoraat kreeg en een lezing hield. Maar ik had die avond eindexamen Spaans. Zoiets overkomt mij weer …

Welke stopwoorden en –zinnetjes gebruikt u te veel?
Sh*t. Sh*t,sh*t, sh*t!

Wat is de ergste job die u ooit hebt gedaan?
Mijn eerste werk als kwaliteitscontroleur in een tapijtfabriek. Het werk op zich was niet zo erg maar door de winterperiode, de werkuren en het feit dat ons labo volledig ingebouwd was, zag ik alleen daglicht in het weekend.

Wat was uw grootste teleurstelling?
Het feit dat mijn ouders blindelings achter het PMS aanliepen en niet eens in de gaten hadden dat die onder één hoedje speelden met de school. Daar was een afdeling scheikunde geopend en opeens waren wij allemaal toekomstige Nobelprijswinnaars. Terwijl mijn rapporten steevast bewezen dat mijn toekomst in de taal moest liggen. Mijn laatste jaar van de A2 heb ik mogen overdoen en toen heb ik het voor bekeken gehouden. Het enige goede dat er uit voortgekomen is, is het feit dat ik via die labojob mijn man leerde kennen.

Als u terug in de tijd kon reizen, waarheen zou u gaan?
De vakanties bij mijn grootouders. Daar heb ik de mooiste tijd van mijn jonge leven gehad.

Noem één ding dat de kwaliteit van uw leven zou verbeteren.
Een rustige woonomgeving (wordt aan gewerkt).

Wat beschouwt u als uw grootste prestatie?
Dat ik al ruim 62 jaar de relatie met mijn moeder enigszins leefbaar heb kunnen houden, ondanks het feit dat zij daar geen moeite voor doet, wel integendeel. Dat ik nog altijd klaar sta voor haar, is eerder te wijten aan mijn koppigheid dan aan enige vorm van (ziels)verwantschap.

Waar zou u nu het liefst willen zijn?
Op de Wadden (maar ook daar wordt aan gewerkt).

Wie moet u spelen in de film van uw leven?
Emma Thompson, maar dat heeft ze al min of meer gedaan in “The winterguest”, samen met hààr moeder. Zo dichtbij kan een verhaal niet komen. Ik heb de eerste keer de film niet kunnen uitkijken, de tweede keer heb ik hem wel 4-5 keer moeten onderbreken. Nu zou ik hem wel eens terug willen kijken want de fotografie is adembenemend mooi en ook het acteerwerk is fenomenaal, maar ik huiver bij de gedachte.

Wat is uw favoriete geur?
Lach niet: de geur van de pootjes van onze honden. Ik ruik bijna niets meer door mijn jarenlang verblijf in labo’s, maar de geur van onze hondjes is mijn dierbaarste souvenir van hen. Ik kan die op eender welk moment oproepen in mijn herinnering. Ik kon met de handen op de rug en geblinddoekt Nicky en Floor uiteen houden aan de geur van hun voetkussentjes.

Hoe komt u tot rust?
Op een verlaten strand, tijdens een storm waarbij de vlokken zeeschuim me rond de oren vliegen. Hoofd leeg, wég gedachten!

Van welke gewoonte zou u graag af willen?
Elke nacht een paar uur wakker liggen/zitten.

Wanneer hebt u voor het laatst gehuild?
Vorig jaar, bij het afscheid van onze jongste kleindochter. Vijf maand was te kort, maar ook te lang.

Wat houdt u wakker ’s nachts?
Als ik dàt wist, zou ik twee vragen hiervóór iets anders staan hebben.

Welke song mogen ze spelen op uw begrafenis?
“Le chant des balleines”. Het is een geluidsopname van ruim 52 minuten van het gezang van de blauwe vinvis, vermengd met het geluid van de golven en hier en daar een dolfijn. En iedereen blijven zitten en luisteren!

Hoe wilt u herinnerd worden?
Als iemand die (te vaak) klaar stond voor anderen, ondanks dat zich dat op dit moment weinigen wensen te herinneren. Ooit zou het toch moeten lukken …

Advertenties

15 gedachten over “Goed nieuws …

    • Ik krijg steevast zo’n blik terug van: “Waarom gooi je dat weg, als je het nog moet hebben?” We hebben altijd al slimme honden gehad …

      Like

  1. Sir Richard Attenborough, verdorie. Ja, die had ik ook nog kunnen toevoegen aan de cast van mijn droomdiner.
    Bedankt voor je deelname, Affodil. Altijd fijn om de mens achter de blog wat beter te leren kennen.

    Like

  2. “Le chant des balleines”? Ik zal dat eens zoeken (op het internet) maar ik kan je niet beloven dat ik het volledig zal beluisteren. Ik raap je stokje (of dat van Menck) toch liever niet op. Er zijn te veel vragen bij die ik moeilijk kan beantwoorden. Te veel schaamte. 😦

    Like

    • Je gaat dat waarschijnlijk niet vinden, Stef. Het is een cd die we ooit (lang geleden, toen cd’s nog zeldzaam waren) gekocht hebben in het Instituut voor Natuurwetenschappen, t.g.v. een tentoonstelling over de Zuidpool.

      Like

  3. Hi Affodil,

    Wat een drama’s zitten er onder veel van die hit-en runlijsten valt me op. Heel veel respect voor die grootste prestatie. Ik heb op dergelijk gebied ook mijn best gedaan – streep moeder door en vervang door vader – dus ik weet wat het inhoud. Ik hoop dat er iets gevonden worden voor het verbeteren van je nachtrust.

    Groetjes,

    Dorothé

    Like

    • Allicht. Aan de andere kant: we zullen nooit weten of “anders” ook “beter” zou zijn geweest (en dat is misschien maar goed). Ik heb het geluk gehad om die niet gewenste job dan toch tenminste in een interessante omgeving (research) te kunnen uitoefenen. En tot het einde van mijn carrière kwam ik dagelijks in contact met jonge mensen, dat is ook een prikkel. Ik heb vaak op die gasten gesakkerd als ze weer eens de beest hadden uitgehangen, maar ik voel nu wel dat er een prikkel is weggevallen die een mens jong houdt.

      Like

      • Ik doelde dan vooral op je man die je dan hoogstwaarschijnlijk niet ontmoet zou hebben… Als het goed is, is het goed. Niet? Er zullen nog wel goede mannen bestaan, misschien zelfs betere. Maar inderdaad, maar goed dat we zulke dingen nooit zullen weten. Btw, mijn vorige reactie is één van mijn eerste op een smartphone en hiermee heb je meteen de verklaring voor mijn foutieve ‘hadden’ ipv had.

        Like

        • Dat ken ik: in het begin wist ik niet hoe ik dat moest uitzetten. Ik heb soms dingen getikt die ik achteraf zelf niet begreep … 🙂

          Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s