Iemand blij maken …

… met een dooie mus, zegt het spreekwoord.

Het zou er kunnen van komen en dan vind ik dat erg jammer voor die mus. Maar toch ben ik blij met deze super hero in de tuin. Hij komt dagelijks meerdere keren overgevlogen of gewoon op de haag zitten om te kijken of hij met zijn lange poten geen mus uit diezelfde haag kan plukken. Dat die mussen wéten hoelang die poten precies zijn, bewijst het feit dat we hem al meer dan eens in het ijle hebben zien grijpen.

Deze middag wou ik de tafel dekken en zag “een rare duif” op de haag zitten. Mijn ogen een beetje beter focussend op het beest, kreeg ik direct een adrenalinestoot die me naar mijn camera deed grijpen. Een kort fragmentje, maar ik ben er zo blij mee als met een dooie mus:

 

Meer weten over de sperwer?

 

UPDATE 3/3/2016:
Vandaag was onze super hero er weer. Eerst wat op de haag zitten en heel ostentatief NIET in die haag kijken of er een mus te dichtbij zit. Dan – nogal klunzig – een aanval doen naar een vogel op de grond aan de voet van de haag. En aan de verkeerde kant uitkomen, corrigeren, nog corrigeren, nog een derde keer corrigeren en dan maar wegvliegen. Iets doet ons vermoeden dat dit een nog onervaren mannetje is dat zijn jachttechniek nog wat moet bijstellen voor hij aan een gezinnetje begint …

Advertenties

11 gedachten over “Iemand blij maken …

    • Het is al een paar jaar een vaste passant. Uitzonderlijk hebben we al eens een havik gehad ook (op de plaats delict lag een duivenkadaver waar de kop afgetrokken was en enkel de borstspier opgegeten). Buizerds zitten er ook in de buurt en afgelopen week hoorde ik ’s nachts (was volle maan, dus vrij licht) een steenuiltje roepen. Ogen te kort eigenlijk, hier. Mede dankzij het fort van Kruibeke en de tuin van het kasteel, waar veel bomen staan.

      Like

    • Eentje waar de gemiddelde tuinliefhebber/tuinman van gruwelt, want er zitten overal rommelhoekjes in. De uitgebloeide bloeiwijzen van vorig jaar staan er nog (als het eindelijk ietsje droger weer wordt ga ik die korten) en het is een wirwar van soorten. Mààr! net dat is de top voor het wildlife. Zaadjes, nestmateriaal, beschutting, nestplaats, uitkijkposten, Het is allemaal voorzien. Er is zelfs een vijver (waar de reiger af en toe aan het hapjesbanket komt) met een borrelsteen waar de vogels zich komen douchen en drinken. Alleen je mag niet verslaafd zijn aan Wimbledongazon en strakke perkjes.

      Like

        • Een paar jaar geleden heb ik meegedaan aan een blogserie waarbij iedereen elke maand vanuit dezelfde hoek een paar foto’s nam. Misschien moet ik dat dit jaar nog maar eens herhalen met videobeelden. Er is intussen toch alweer e.e.a. veranderd. Als je in de rechter kolom de juiste tags aanklikt, kan je die oude berichtjes wel uitfilteren.

          Liked by 1 persoon

  1. Een paar jaar geleden zat er in de appelboom bij de vogelvoederplek in de voortuin regelmatig een jonge sperwer. En af en toe sloeg die daar ook zijn slag…
    Geen dooie mussen, want behalve af en toe een enkele heggenmus zie ik die hier zelden, maar wel een dooie vink of mees…
    ‘Secundair vogels voeren’ noemde ik dat, want wellicht dat die jonge, onervaren sperwer dankzij onze voederplek er in zou slagen die eerste moeilijk winter te overleven…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s