Eilandgevoel

Wat is nu eigenlijk dat eilandgevoel? Leg dàt maar eens uit aan iemand die het niet kent…

Het eilandgevoel, dat is: leven in 1e versnelling.
De boot die langzaam loskomt van de wal en dan het vasteland zien wegschuiven. De krant wat later lezen omdat ze “van de overkant” moet komen. En wat er in staat kan je niet raken. “Detached” noemen de Engelsen dat, geloof ik.

Het eilandgevoel, dat is meegaan met het ritme van de getijden want als je de wadvogels wil zien of het strand breed wil hebben, moet je het tij in de gaten houden.
Dat is dat gevoel van overgave aan de grillen van de natuur, zon en zee, maar ook wind, jagende luchten, striemende regen …

Het eilandgevoel, dat is het gevoel van isolatie, al is dat vooral op Texel relatief omdat je in no time op het vasteland kan zijn, maar toch.
Je ziet het ook aan de mensen: er is die rust, dat “wat kunnen ze me nu helemaal maken?”, maar ook “wij samen tegen de rest” want in een kleine gemeenschap ben je op elkaar aangewezen.

Het eilandgevoel? Dat is gewoon puur.

Advertenties

6 gedachten over “Eilandgevoel

  1. Twee jaar geleden voor de eerste keer in Texel geweest. Enorm pech gehad met het weer, regen, regen en nog eens regen. En toch… Het eindgevoel,.. Ja, ik kan er me absoluut iets bij voorstellen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s