Daar is ‘m, daar is ‘m … !

De éne dag waren we uitermate blij met het bijna nazomerse weer van december, de andere kregen we toch wel wat heimwee naar witte kersttaferelen en sneeuwpret, vooral afhankelijk van of we er met de auto door moesten of naar vrije keuze konden genieten.

Maar nu is hij er dan toch: de winter. Met het zonnige vriesweer van gisteren en vandaag kan ik beslist leven. Ik teken zowaar voor dit weer tot eind februari. Maar wat ze er vrijdag van gemaakt hebben …

Na de wekelijkse poetsbeurt in huis reed ik naar het dorp. Aan het eind van de straat begon de miserie al: de weg die ik na de lunch op moest om met mijn moeder de wekelijkse boodschappen te doen, stond onder water en was derhalve afgesloten. Geen doorgang naar de snelweg, dus. Dat betekent in dit geval dus dat je binnenwegen moet kiezen waar de kans niet te groot is dat die ook onder water staan.

Ik moest op het gemeentehuis zijn en hoorde daar en passant dat er crisisberaad bezig was over het al dan niet gebruiken van de potpolder om al dat water op te vangen. Zover is het uiteindelijk niet gekomen.

Op de radio hadden ze al gemeld dat op het grondgebied van ons dorp “een aantal beken” buiten de oevers getreden waren en dat “verschillende wegen” afgesloten waren. Dat geeft nogal wat ruimte voor interpretatie. Van de Zwaluwbeek wist ik het dus al. De Barbierbeek was ook een certitude voor mij. Maar waren dat de enige beken? Ik geraakte bij mijn moeder. Niet zonder moeite, maar soit.

Maar nu kwam een volgend probleem aan de beurt: ’s morgens was de veerdienst naar Hoboken al anderhalf uur onderbroken geweest omdat het ponton bij vloed onder water stond. Twaalf uur en nog wat later zou dat mogelijk ook zo kunnen zijn en Kleindochter3 moest “aan de andere kant van het water” opgehaald worden en naar huis geraken. Papa heeft nog een voorlopig rijbewijs, dus die mocht niet rijden. Mama had andere verplichtingen. Het vooruitzicht dat de oversteek niet haalbaar was, resulteerde in “over naar familie”. Dan maar ineens rechtstreeks van de oudste generatie naar de jongste (hoezo sandwichgeneratie?) via de Kennedytunnel. Die traditioneel al om 14:30 een infarct had, waardoor de kleindochter nog een kwartier in de nabewaking moest blijven.

De file had als enige voordeel dat ik tijd zat kreeg om bij mezelf te overleggen hoe ik het taterwater op de achterbank naar huis en mezelf daarna onder ons eigen dak kon krijgen. Een afrit eerder was geen optie, wegens doodlopend op de wegblokkade van ’s morgens. De afrit verder zou ongetwijfeld stranden ergens in de Barbierbeekvallei (bleek achteraf ook zo te zijn, daar werd zelfs gesurfd ).

Dan maar dicht bij huis een aantal sluipwegen uitproberen. Dat ging vrij vlot tot ik alleen in de auto zat. Blijkbaar had men er bij het uitzetten van de omleiding niet aan gedacht dat niet alleen het doorgaand verkeer, maar ook de mensen van onze wijk naar huis moesten geraken. Alle straten kregen namelijk enkele richting van onze straat wég. Hondsmoe en dolgedraaid zag ik op een gegeven moment mijn kans en kon toch tussen twee filles door glippen. Eens ik de hoek van de straat om was, was ik veilig. In theorie. Een mastodont van een vrachtwagen kwam op zijn beurt in de verkeerde richting en deed dat met veel te veel overtuiging. Op zowat 100m van ons huis scheelde het welgeteld 3cm of hij had mij en de auto zo plat als een sigarettenblaadje gewalst. Ostentatief bleef hij midden op de weg staan (opzij was geen optie wegens te smal) en dus moest ik achteruit en uitwijken, in de hoop dat ik niet in een oververzadigde gracht zou rijden. Op zo’n moment heb ik vreemd genoeg het volste begrip voor mensen die in een opwelling iemand het hoofd onder water houden tot alle weerstand stopt. En water was er genoeg voorhanden!

Advertenties

4 gedachten over “Daar is ‘m, daar is ‘m … !

  1. Dan is het alhier precies nog goed meegevallen, amainognie.
    In de kustregio regeert koning winter blijkbaar toch iets minder streng: het was +1 °C vandaag. Alleen ’s nachts wordt er wat geflirt met de vorst.

    Like

    • Hier kwam de eerste vorst op al die nattigheid, dus zaterdag was het een kunst om overeind te blijven toen ik met de hond op ronde was. Ik kon echt mijn lach wel inhouden! Gisteren was het meeste droog gevroren op de baan. Maar alle grachten, plassen, vijvers, beken, … zijn dichtgevroren.

      Like

  2. Niet leuk… hier vorige donderdag heel Rotterdam tot ver in de omliggende dorpen vast doordat er in Brabant een ongeluk was gebeurd. Ik heb 2,5 uur rondgereden of liever gezegd aangeschoven om kids op te halen en weer thuis te krijgen. Wat je dan ook ziet aan asociaal gedrag van je medeweggebruikers…… maar ook veel sociaal gedrag gelukkig.

    Groetjes,

    Dorothé

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s