Weer in het land …

Zo, hier zijn we weer. Twee weekjes neergestreken op een ander nest, je weet wel, dit nest. En dan probeer ik het hier een beetje neutraal te houden en niet teveel te schrijven wat kan verraden dat ons nest leeg staat. Wie weet wie er allemaal mee leest.

Het was weer leuk. Erg leuk. Best veel meeval gehad met het weer ook, al hebben we minder kunnen fietsen dan we gehoopt hadden. De Nederlanders stampen er nog altijd even enthousiast op los bij windkracht 9, maar zo gek zijn wij nu ook weer niet. Vooral als het niet echt hoéft. En op vakantie hoeft niets, maar kan alles. Regen: 1 dag met stevige buien en dan nog één waarop je af en toe dacht:”er valt precies een druppel” en dan was het weer over. Maar ook: lekker in het zonnetje, in de beschutting van het huisje op het terras eten of van een glaasje wijn genieten.

Fietsen. We hebben deze auto al 7 jaar en na 2 jaar besloten we een fietsregaal te kopen om af en toe eens ergens een dagje te gaan fietsen. De enigen die dat regaal tot hier toe gebruikten, was een stelletje merels dat er een nest op gebouwd had en er twee klutsen eieren op had uitgebroed. Dat ding is in geen jaren van de garagemuur af geweest. De fietsen schoten ook bijna wortel. Wij en tijd om eens een dagje uit te rijden? Er kwam altijd wel iets tussen en anders was de fut er uit of zat het weer tegen.

Maar ik wilde een fiets waar ik comfortabel op zit tijdens de vakantie en dat blijkt op Texel net een tikkeltje moeilijker dan op Terschelling. Dus: maanden op voorhand gepland om dat regaal eens op de trekhaak te zetten en de fietsen uit te laten. En je raadt het al: dat moest nog dringend gebeuren twee dagen vóór vertrek. Gelukkig hebben we een buurman die wel héél vertrouwd is met fietsvervoer en die bereid was onze opstelling even te keuren, want naar ons gevoel wiebelde de hele handel wel vervaarlijk. Goedgekeurd en gerustgesteld. We konden vertrekken. Intussen hebben we de truc te pakken, zijn we minder ongerust op de baan, want het zijn niet de fietsen die achterover hellen, het is de achterruit van de auto die nogal naar binnen leunt.

Het was er druk. Naar ons gevoel een beetje te druk, maar zonder dat we daar dan ook weer veel last van hadden. Toch willen we in het vervolg onze timing wel wat aanpassen. Behalve de 600e verjaardag van Texel viel er nog een vogeltelweekend in (dit weekend, maar de tellers kwamen al een paar dagen vroeger vanwege een lang hemelvaartweekend). En ik heb veel Duitse koppels met kinderen gezien, dus ik denk dat het daar lentevakantie was.

We waren nog maar net neergestreken op ons vakantienest en er kwam bericht van het thuisfront: op 4 mei, om 4:12 is onze jongste kleindochter geboren. Flink te vroeg, maar een vechtertje dat zich in de couveuse een eigen weg naar de toekomst gaat boksen. Ze lacht ons nu al uit om onze bezorgdheid, want ze steekt standaard haar middenvingertje op naar de wereld. Vijf kleindochters hebben we nu. Als die eens een dagje samen het giechelen in hebben zullen we het geweten hebben. 🙂

Ik denk dat we het onderste uit de kan gehaald hebben deze vakantie. De tweede maandag ben ik zelfs om 5:15 in de auto gestapt om aan de andere kant van het eiland om stipt 5:45 aan een vroegmorgenwandeling aan de Horsmeertjes te beginnen. Een uitgestrekt gebied met duinmeertjes en begroeide duinen. Zo rond 8:15 kwamen de eerste vogelaars aan, met het idee dat zij vroeg waren. Ik kon hen een illusie armer maken, want mijn toer zat er toen bijna op.

Wegens zoveel goed weer is het er ook nog niet van gekomen om in de reisverslagen op de pagina vakanties dichtbij de natuur de foto’s weer te linken. In de gewone blogjes is dat inmiddels gebeurd en de video’s zijn ook bij de reisverslagen gekoppeld gebleven, maar door de blogfusie vorig jaar moeten de foto’s nog opnieuw gelinkt worden. Komt binnenkort wel in orde. Net als het verslag van deze vakantie.

Bij thuiskomst vonden we onze trouwe tuinbewoners in goede orde terug. In het nestkastje achter het tuinhuis zitten mezenjongen hun ouders tot het uiterste op te jagen om maar voldoende eten aan te brengen. Ik had net niet de tijd om te zien of het een kool- dan wel een pimpelmees was die achter het hoekje verdween. Daar kom ik nog wel achter.
Aan de feeders is het nog elke ochtend gezellig samen tafelen: grote bonte specht, koolmezen, mussen en … een stelletje groenlingen mét bedelend jong! Ze kunnen niet ver van ons huis af wonen, want toen ik gisteren de feeders wat bijvulde, zaten ze binnen een halve minuut te smikkelen.
De blauwe reiger zal weer even moeten wennen aan speurende ogen achter het raam en toen ik vanmorgen het rolluik van de slaapkamer optrok, zag ik een mannetjeseend in de voortuin zitten zonnen in de beschutting van de haag.

Moéten we eigenlijk wel op vakantie om vogels te zien?

PS: de nieuwe header is een foto die ik maakte op zaterdagochtend 2 mei, rond 5:45, vanop de vissteiger aan de Roggesloot in De Cocksdorp. Dat van vroeg opstaan en gouden tanden is dus waar …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s