Harde noten en knapperige zaadjes …

We zitten alweer in het tweede kwartaal van dit jaar. Als je voortgaat op het weer, zou je zelfs verwachten dat het al herfst is. Niet te doen! Vorige week twee keer storm met windrukken op het randje van orkaankracht. En de eerste aprilse grillen mogen er ook zijn. Veel binnen gezeten dus, maar toch wat buitennieuwtjes.

De zwarte roodstaartjes die twee weken geleden interesse toonden voor een langdurig verblijf in de garage (of in de nestkast die er tegenaan hangt) hebben het opgegeven of ze zijn weggewaaid door de storm. Al met al een geluk, want we moeten dringend herstellingen uitvoeren aan het dak van de garage en dan zou dat jonge gezinnetje dakloos worden. Bij die herstellingen gaan we zeker zorgen voor een leuk optrekje voor een volgende keer.

Vanmorgen weer binnensmonds vloekend mijn korte armpjes verwenst. De camera stond nét buiten handbereik en op en boven de pindafeeder was er een interessant tafereel te zien: mannetje grote bonte specht kwam aan de feeder hangen, maar in plaats van zich onmiddellijk vol te proppen zat hij (geluidloos?) te kwekken. Snaveltje open en toe alsof ook hij binnensmonds aan het vloeken was. Raar. Tot een gaai bovenop de paal kwam zitten. Dat verklaarde veel. Beiden probeerden de ander omver te kijken. Dat lukte niet helemaal en de gaai wilde er korte metten mee maken door naar de specht toe te vliegen. Die week niet en omdat de gaai zich niet kon vastgrijpen aan de bungelende feeder was het pleit hiermee beslecht. Pa Specht kon ontbijten. Dat zal voor de gaai vast een harde noot geweest zijn om te kraken.

De lunch bracht dan weer ander nieuws: op de grond zaten een paar fijne vogeltjes zich tegoed te doen aan de eerste knapperige zaadjes van het gras in de beschutting van de haag. Wij zijn (gelukkig voor al die kleine gasten) verre van pietluttige tuiniers en dus is er altijd wel een of ander (on)kruid dat voor afwisseling in de kost zorgt.
Bij nader toezien waren het trouwens geen alledaagse gasten: twee Europese kanaries, mogelijk mannetje en vrouwtje want één van de twee was veel minder fanatiek gekleurd. Ik stond hen op minder dan 3m afstand te filmen en af en toe keken ze recht in de lens, maar het kon ze blijkbaar niet veel schelen. Met heel veel smaak propten ze zich vol, om zich daarna nog uitgebreid op te doffen ook.

DSC01044

 

 

 

DSC01045

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog een vaststelling die mijn betere helft en ik, los van elkaar, gedaan hebben en waar we ons vragen bij stellen: er zitten regelmatig groepen kauwen in onze buurt. En nagenoeg altijd zit(ten) daar 1 of 2 kraaien tussen. Wachters? Of oportunisten (en in welk opzicht dan?)? Bij mijn weten zijn kraaien nogal eenkennig en niet erg op de drukte van een grote groep van eigen soort gesteld, maar bij hun kleine neefjes voelen ze zich precies beter op hun gemak.

Advertenties

2 gedachten over “Harde noten en knapperige zaadjes …

    • Het is ook heerlijk om naar te zitten kijken. OK, het is maar een beperkt aantal soorten, maar mettertijd leer je die dan ook wel goed kennen. Elk beweginkje, elke houding leer je dan lezen als een stripverhaal. Ik krijg er nooit genoeg van!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s