Vloedgolf …

Onze tuin wordt dezer dagen gewoon overspoeld. Door de regen in eerste instantie, net als die van u waarschijnlijk.

Gisteren voormiddag leek het even redelijk geloofwaardig dat de weerkundige lente begonnen was, dus gingen we nog eens rustig genieten in de Antwerpse Zoo. We hebben al verschillende jaren een abonnement, maar maken daar eigenlijk veel te weinig gebruik van. Als je zoiets vaststelt kan je twee dingen doen: je abonnement niet meer vernieuwen of vermijden dat die kaart stof blijft vergaren, je luie kont iets vaker opheffen en er volop van genieten (de juiste keuze volgens mij). Fototoestel mee, zodat er beeldmateriaal kan verzameld worden voor Manlief, die doodgraag dieren tekent.
Gelukkig waren we op tijd vertrokken zodat we vóór de middag al een flink stuk gezien hadden, want tijdens de lunch verdween de zon en werd het almaar donkerder. Tegen dat we weer buiten kwamen vielen de eerste druppels en op Linkeroever moesten we van de tram naar de auto rennen, wilden we er niet als een stelletje verzopen katten uitzien.

We willen allebei dolgraag weer buiten aan de slag, maar die korte pauzes die er vandaag tussen al die extra lange maartse buien zitten, zijn zelfs te kort om een hak of een snoeischaar op te diepen uit het tuinhuis, laat staan dat je er ook iets zinnigs mee kan aanvangen.

Niet echt uitnodigend om aan het tuinieren te gaan:

Maar het splinternieuwe seizoen laat zich toch ook niet helemaal wegdrukken. Door het betraande raam zie ik de helleborus staan mooiwezen. Gisteren zag ik zelfs al een klein hoefblad in bloei in een vergeten hoekje van de Zoo. De bomen en struiken verliezen de controle over hun knoppen. En de dieren hebben “het zot” in hun lijf.

Tussen winter en lente staat een helleborus:

De kauwenkolonie komt niet meer in één gesloten groep in het gazon zitten, er beginnen zich koppeltjes af te zonderen. Ik vind het altijd zo leuk om ze te zien zitten smoezen. De ene die het kopje een beetje schuin houdt en met gesloten oogjes zit te genieten van de lieve zorgen van de ander. Ze vergeten zelfs de buizerds te pesten als die boven de wei komen baltsvliegen.

Maar sinds vorige week is er nog een andere vloedgolf over onze tuin gekomen: de vinken zijn op de terugtocht naar het noorden! Ze maken veruit de overgrote meerderheid uit van wat er nu aan pluimen in de tuin zit. Zondag logen er zeker een stuk of twintig op toen ik de hond van Zoon2 uitliet.
En ook bij hen zie je scheuren in het gelid komen. De onverdraagzaamheid slaat hard toe als een mogelijke concurrent te dicht bij een vrouwtje gaat zitten. De groepen vallen uiteen in koppeltjes en vrijgezellen. De mannetjes zijn over het algemeen aanzienlijk dieper van kleur in de borstveren dan toen ze vóór de winter naar het zuiden trokken. En pronken dat ze doen!

Spooky!

DSC01042

Advertenties

2 gedachten over “Vloedgolf …

    • Kleindochter3 is er ook lang van overtuigd geweest dat die van ons waren. 🙂
      Ik dacht dat ik me er meer aan zou gestoord hebben, maar het valt reuze mee. Op een gegeven moment horen ze bij het huisraad en let je er niet meer op. En ook de voorspelde geluidshinder bleef uit. En dat wil wat zeggen als ik dat beweer! Ik word wakker als er een paar spitsmuizen ruziën onder ons slaapkamerraam …

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s