Een havik in duivenpluimen …

Het zou een alternatief kunnen zijn voor de klassieke “wolf in schapenvacht”. Het valt mij -vooral in deze tijd van het jaar- steeds weer op hoe misleidend sommige vergelijkingen met de natuur soms kunnen zijn.

Wie ooit op het idee van de “vredesduif” kwam, heeft die naam vast uitgebroed in zijn slaap of achter een schrijftafel zonder uitzicht op het buitengebeuren. In mijn ervaring zijn duiven toonbeelden van onverdraagzaamheid. En ik sta daar niet alleen in. Imponeren doen alle dieren weleens. Wij zijn daar trouwens ook niet altijd schuw van. Maar regelrechte intimidatie van andere tuinbezoekers gaat al een stapje verder. En al vertederen ze ons heel bedrieglijk met hun tortelend gedrag, ze vechten op tijd en stond op leven en dood. Als je bebloede duivenveren vindt in de tuin, denk dan niet direct dat het de schuld van een roofdier is. Voor hetzelfde geld hebben er hier twee duiven een grensgeschil uitgevochten en is er minstens één met haverij vertrokken.

Wie voelt zijn/haar hart niet smelten bij het zien van kerstkaartbewoner roodborst? Het lieflijke contrast van het pittige vogeltje tegen een romantisch sneeuwtapijt wordt al decenialang commercieel uitgemolken en met glitter besprenkeld.
Dat dollar-(of euro-)tekens in de ogen de waarheid aan het zicht onttrekken werd deze voormiddag maar weer eens ten overvloede gedemonstreerd onder één van onze voedertafels. Niet alleen tegenover soortgenoten komt dit vertederende bolletje pluimen agressief uit de hoek. Zijn kolerieke inborst jaagt hem ook tegen veel grotere buren in het harnas. Wat te denken van een roodborst die het -simultaan en met succes- opneemt tegen twee vinken en een merel?

Niet in onze tuin, maar op ruim water zijn er nog andere demons-in-disguise: de symbolen van eeuwige liefde en trouw, de zwanen. Moordzuchtige, bezitterige schuinsmarcheerders zijn het! Ze leveren hevige gevechten, die pas eindigen als er eentje het loodje legt of bij wonder kan ontsnappen. Deze grote beesten schuwen zelfs geen aanvallen op mensen als ze wat te dicht in de buurt komen. En berg je als je zelf onderwerp van hun agressie bent! Ze breken zonder veel moeite je scheenbeen met een klap van hun forse vleugels.

Niets menselijks is de natuur vreemd …

 

PS: Een heel andere vaststelling.
Wij geven een zo divers mogelijk voederaanbod, waaronder ook gedroogde meelwormen. Wat me al een paar dagen opvalt is dat de merelmannen nog altijd heel fanatiek op de appels af gaan. De dames zijn sinds kort echter bijna exclusief meelwormen aan het bunkeren. Ik kan dat zien omdat ik die een apart hoekje van de voederplank geef, een eindje van het gemengd zaad weg. Ik weet niet of dat ook voor andere soorten geldt, maar mijn vermoeden is dat Ma Merel zich al volop voorbereid op het legseizoen. Ik vraag het na bij de specialisten en als ik antwoord krijg, zet ik het op mijn blog.

Advertenties

8 gedachten over “Een havik in duivenpluimen …

    • Ik kan nog wel meer van die misvattingen over de dierenwereld opnoemen. Uitdrukkingen als “zo dom als het achtereind van een varken” en “een stom kieken” raken kant noch wal. Ik heb ruim 15 jaar met die dieren gewerkt en ik kan je met de hand op het hart verzekeren dat de meeste van onze studenten het tegen hen moesten afleggen. 🙂

      Like

  1. Thank you Chris!
    All of us animals fight for our place. It’s just how we’re made. I must say, the predators around our place are kinder than our pet cats are to each other. They know their place.

    Like

    • Since our dogs died, we have one regular feline visitor: a red-haired tiger. It’s our neighbours cat. To tell you the truth, I can’t get angry with her, taking a chance. I tend to take on a intimidating posture at the terrace door and that makes her turn around (at least for now 🙂 ). The neighbours promissed to give her a necklace with a small bell, so the birds hear her coming. I haven’t found any remains of killed birds yet.

      Like

  2. Ik dacht dat meelwormen nu wat te droog was wegens de kou. Mis dus. Tegenwoordig voeder ik de vogels in onze tuin minder wegens ongewenst bezoek: zowat de helft van de katten uit de buurt claimt onze tuin als hun territorium. We hebben zelf geen huisdieren meer maar het aantal ‘vreemde’ katten die onze tuin proberen in te palmen, is haast niet meer te tellen. Nu de tuin kaler is, vallen ze wel gemakkelijker op.

    Like

    • Ik kan alleen maar vaststellen dat de ladies er dol op zijn. De mezen (maar dat is vaak moeilijk om mannetjes en vrouwtjes uit elkaar te houden) zijn er trouwens ook gek op en het is zowat het enige wat de roodborst kan overhalen om op de voederplank te gaan zitten. Voor de rest scharrelt ie liever op de grond rond. Er is natuurlijk ook een drinkplaats van ca. 1300l beschikbaar … 😉

      Like

  3. Ik wist niet dat de roodborst zo’n vechtersbaas was. Deze winter hebben we ze in onze tuin en ik ben er weg van, maar wie weet hoeveel anderen ze dus verjaagd hebben.

    Like

    • Roodborsten zijn van de meest territoriale vogels in de tuin. Je kan ze hooguit een grote dosis moed toeschrijven, maar lieflijk zijn ze alleen op de kerstkaarten. Kijk – als je de kans krijgt – maart eens goed naar de felle blik en de houding: alles wijst in de richting van een dominant karakter. 🙂 Wat niet wegneemt dat ik er ook een week plekje voor heb hoor!

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s