Dames en heren …

… U mag aanzitten aan de dis.
Al zijn er wel een paar bij die eerder “aan de dis zitten”, als je hun tafelmanieren bekijkt. Mezen en duiven: grotere smossers kan je niet op de voedertafel of de feeders krijgen.

Kwamen meneer en mevrouw Bonte Specht enkele weken geleden nog samen eten, tegenwoordig is het alleen nog hij die ons gezelschap houdt tijdens onze maaltijden (de vogels hebben blijkbaar ongeveer dezelfde etenstijden als wij, want we zitten nooit alleen “aan tafel”). Zit er een haar in de boter bij het schone koppel? Of heeft zij een risico teveel genomen en is hij nu weduwnaar?

Al jaren komen groene spechten in onze tuin mierenbaden nemen. Mogelijk is deze jongedame een telg uit die familie. Als je de beelden op volledig scherm bekijkt kan je een blauwe kleur vanaf het oog naar de kap zien uitvloeien (als youtube niet teveel kwaliteit weghaalt, that is). Dit staat in weinig vogelgidsen beschreven. Het is het subadulte “jongemeisjeskleed”.

Met stip op één bij de voederplank: de zonnebloemzaden. Deze koolmees haalt snel als de bliksem een zaadje op, gaat in de beschutting van de haag zitten en klemt de pit tussen tak en tenen. En dan maar hameren als bezeten. Je kan alleen maar hopen dat hij zich niet vergist en zijn eigen tenen afpikt …

Advertenties

4 gedachten over “Dames en heren …

    • Ze is in elk geval een stuk minder schuw. OZe komt tot op zo’n 2-3m van het raam waar wij naast zitten te eten. En dat zorgt dan blijkbaar voor inspiratie. Op het moment dat ik het eten op tafel zet, zit dat koddig beest op die pindacilinder. 🙂 De groene komt niet dichter dan 10-12m en zit voortdurend schichtig rond te kijken. We houden binnen dan bijna onze adem in. De bonte weet al dat er glas tussen ons in zit. Die kent de truukjes van de foor al.

      Like

  1. Aandoenlijke filmpjes. De bonte specht spant in mijn ogen de kroon qua schoonheid.
    En kijk eens aan: het meesje op het laatste videootje spreekt een voor mij geheel onverstaanbaar dialect. Een wel zeer uitzonderlijke opname! 😉

    Like

    • Eén van de knopjes aan de camera waar ik nog meer aan moet denken, is die om het geluid van de inwendige microfoon uit te schakelen. Die moet bij elke nieuwe opname opnieuw ingeschakeld worden en dat durf ik nog wel eens vergeten. Ik heb de opnamesterkte nu maar op minimum gezet. Dan moeten we al heel hard roepen. Het taaltje dat je niet begrijpt is Waaslands en gelukkig heb ik bij sommige fragmenten wel aan die knop gedacht. 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s