Stilte na de storm …

Zou het kunnen dat het herfst is en we eigenlijk een beetje heimwee hebben naar een echte, onvervalste storm? Ik had deze titel al gekozen en de tekst geschreven, toen ik ook elders dezelfde kop boven een blogje vond. Geen plagiaat, maar gelijkgestemde zielen, denk ik dan.

De afgelopen maanden (zeg maar: het afgelopen jaar, op een paar weken na) waren hectisch. Op sommige momenten leek het wel of ons hele leven ons afgepakt was. Of ons verhaal door anderen geregiseerd werd. Nauwelijks tijd voor onszelf. Soms gewoon te moe om onszelf in bad te slepen uit schrik er niet meer uit te geraken van vermoeidheid. Dan is een douche een goed gerief.

(Te) vaak afhaalmaaltijden omdat de fut ontbrak om nog zelf een pan op het vuur te zetten. Zonder enige vorm van schuldgevoel, dat wel, maar erg WW was het ook niet en dat laat zich voelen en zien. Tel daarbij nog een aantal frustratievreetbuien en ik hoef er geen tekeningske bij te maken zeker?

In slechts 2 weken is de storm gaan liggen. Alles lijkt in zijn vertrouwde of nieuwe plooi te vallen. Oude routines kunnen weer gedachtenloos opgepakt worden. Nieuwe routines laten zich vrij moeiteloos boetseren. Er komt weer wat tijd vrij voor ons. Ook voor “ons”. En dat doet deugd. Misschien is – na 42 weken – het moment gekomen om te ontdekken hoe het is om samen van ons pensioen te genieten. Die dingen te gaan doen die we altijd tot nu hebben uitgesteld en waar we intussen nog niet te gammel voor geworden zijn.

Het eerste gevoel dat nu opduikt is een ongelofelijke behoefte om lui te zijn. “Geen zin vandaag” ook toelaten. Het is wennen, maar dat gaat wel lukken volgens mij. En na die decompressie in actie komen om die dingen te doen waar we wél zin in hebben, die we leuk vinden.

Weer eens een keertje vaker bloggen ook. En blogjes bijlezen. Vandaag alleen al een achterstand van 23 blogjes weggewerkt. En mee genoten. Of meegeleefd.
Straks “op ’t gemakske” boodschappen doen in plaats van op een drafje.

En nu: patatten schillen en een lekker potje koken. Zonder aanbranden of overkoken en zonder teveel pakskes en potjes. Moet lukken.

 

Advertenties

6 gedachten over “Stilte na de storm …

  1. [ Die dingen te gaan doen die we altijd tot nu hebben uitgesteld en waar we intussen nog niet te gammel voor geworden zijn. ]

    Met bovenstaand citaat maak je me benieuwd, zie.
    ‘Geen zin vandaag’ toelaten, moet zeker kunnen. De boog heeft duidelijk lang genoeg gespannen gestaan. Genieten is heden jullie codewoord. 😉

    Like

  2. Ik hoop dat er niets ernstigs was dat de boog zo gespannen maakte. Wel fijn dat er nu rust komt. Je moet dat ook weer leren is mijn ervaring. Leven volgens de waan van de dag is best verslavend immers. Ik zie uit naar de blog waarin ongetwijfeld mooie weerspiegelingen zullen staan van de nieuwe stilte.

    Groetjes,

    Dorothé

    Like

    • Een samenloop van heel veel ongelukkige omstandigheden met onze oudjes zorgde voor een meer dan overladen agenda. Tegen dat het éne logistieke probleem opgelost was, kwam er een ander op de proppen. Toen ook het weer nog roet (of superhagelballen) in het eten kwam gooien op 2de pinksterdag, waren de rapen helemaal gaar. Intussen zijn de gemoederen bedaard (hoop ik dan maar) en beginnen we te ontdekken hoeveel tijd we ter beschikking kunnen hebben als we onze eigen routine kunnen afwerken. Komt wel goed hoor. Alleen nog even door de eindejaarsdrukte heen beuken. 😉

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s