In remembrance of …

… alle mensen die om het leven kwamen door zinloos geweld (alsof er ander bestaat…).

“The war that would end wars” was gewoon een doorstart voor wapenhandel en -geweld, overal ter wereld. Ook op plaatsen waar nog dagelijks “vergeten oorlogen” duizenden doden, gewonden en daklozen eisen en waar niemand belangstelling voor heeft omdat ze ver van ons bed woeden.

De slachtoffers zijn van alle rangen en leeftijden, van alle rassen, van alle religies, van elk gender. Maar zoals altijd lijden de zwaksten het meest. Vrouwen, kinderen, ouderen … Zij gaan niet naar het slagveld, zij leven en sterven er alleen maar. Zij zíjn het slagveld.

“No more, nie wieder, jamais plus, nooit meer”, enkel dicht bij huis …

 

Advertenties

4 gedachten over “In remembrance of …

    • Na ruim 20 jaar waarin ik dit lied talloze keren gehoord heb – op plaat, cassette, cd, live, … – wordt het me nog altijd teveel en lopen de rillingen me over de rug.
      Hier thuis hebben we deze versie van the Furey Brothers met het rauwe stemgeluid van Finbar. Ze speelde door mijn hoofd toen we enkele oorlogskerkhoven in Flander’s Feilds bezochten in het gezelschap van onze jongste zoon. Hij was toen even jong als sommigen die daar aan onze voeten lagen. En dan wil je maar al te graag geloven dat het geen utopie is.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s