De koffers …

… zijn weer opgeborgen, de bagage gesorteerd en naar de zolder of desgevallend naar de wasmachine verwezen. De mondvoorraad is al grotendeels aangevuld en er ligt alweer een overladen agenda voor minstens twee weken te wachten.

Bovendien zijn mijn collega-bloggers heel ijverig geweest, zodat ik nog voor minstens een paar dagen lectuur in te halen heb. Er ligt een manuscript voor het reisverslag te wachten en ik moet nog kiezen uit de gemaakte video- en fotobeelden om te bewijzen dat we echt 2 weken schoon weer gehad hebben (’s nachts een mals regentje, ’s morgens droog weer met af en toe wat wolken en in de namiddag onvervalst terraskesweer). Slechts één keer konden we niet buiten eten en slechts één keer zijn we een paar uur in huis blijven zitten … omdat het op dat moment (zaterdag ll.) 26°C was en dus een beetje overdreven om daar in te gaan zitten. Om een uur of drie zijn we dan uit ons stenen holletje gekropen om uitgebreid op ons terraske te beginnen afscheid nemen van de vogelkes en de vlinderkes en de zomer (snif), de vliegen (dat ging zonder tranen), het leven als God-in-Frankrijk in Frankrijk en van de paardjes en de schaapkes vanachter op de wei. Ze kregen een dubbel rantsoen groenten en brood en -voor de paardjes- de laatste suikerklontjes.

En nu ga ik nog wat blogskes lezen. Maar nu weet ge tenminste waarom ik me niet heb laten lezen. Geen tv, geen gazetten, geen internet: ’t is efkes wennen, maar het zou nog vol te houden zijn, tiens.  Ik heb me zelfs nog altijd niet afgevraagd of we nu al een regering hebben.

Advertenties

4 gedachten over “De koffers …

    • Ik zou niet weten waarom ik hier ineens wakker zou moeten liggen van al die vragen, die ik me in de Brenne niet eens stelde. De eerste paragrafen zijn ingetypt, er is al wat beeldmateriaal gekozen en er ligt nog wat naslagwerk klaar om één en ander te checken vóór ik het op jullie los laat. Maar verwacht het niet de eerste dagen, want op het moment is het hier een klein beetje een groot zottekot.

      Like

  1. Het is wel duidelijk dat jullie genoten hebben. En ik kijk er al naar uit om straks wat te kunnen meegenieten.
    Vooralsnog leef ik als God in België, met de wetenschap dat wij hier helaas ‘children of a lesser god’ zijn. 😉

    Like

    • De eerste dagen was het wat zoeken in een voor ons nog onbekend gebeid, met ongekende mogelijkheden en moeilijkheden (Frankrijk, herfst en jacht, nietwaar? We wilden ook nog heelhuids terug naar huis kunnen komen). Maar het begin is gemaakt, net als de plannen om er nog eens terug te gaan, maar dan in het voorjaar. Dat is altijd een goed teken, he?

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s