Kl**t cuisine …

Er is een steeds zeldzamer wordend vogeltje, de ortolaan, dat dezer dagen op meer belangstelling kan rekenen dan het hem/haar zelf lief is. Een forse gors, zoals ik hem vandaag nog beschreven zag. Hij staat op de rode lijst, vernam ik ook (al wist ik dat al eerder, maar zo zwart op wit ziet het er altijd serieuzer uit).
Wie er ietsje meer over wil weten, kan bijvoorbeeld terecht op de site van vogelvisie voor een plaatje, een riffeltje en wat informatie.

Uiteraard kan je ook gewoon “ortolaan” googlen. Dan kom je meteen ook de reden van alle consternatie en ellende tegen. Want hoewel we in onze streken (en die reken ik dus ruim bemeten, zodat Frankrijk er ook nog in valt) nu niet bepaald in oorlogstijd en -nood verkeren willen een stuk of 4 kompleet doorgedraaide, mediageile (en waarschijnlijk zeer om enige belangstelling verlegen zittende) Franse sterrenchefs zich van de rest onderscheiden door de ortolaan weer tot de menukaart te veroordelen, al was het maar voor één week per jaar.

Nu is het op zich al godslasterlijk genoeg dat in tijden van weelde, overvloed en van-alles-veel-te-veel (en volgens mij ook ten gevolge van creatieve armoede en ziekelijke sensatiezucht) een chef-kok zijn toevlucht zoekt tot zulke laag-bij-de-grondse praktijken. Maar dan heeft u het “recept” nog niet gelezen! Zit u klaar? Ik bedoel: goed stevig in een stoel en met een grote plastieken kotszak bij de hand?
Welnu, de ortolaantjes worden gevangen, gedurende een week in een kartonnen doos gestopt bovenop een voorraad voedsel en met slechts een paar luchtgaatjes om hen niet bij gebrek aan zuurstof vroegtijdig uit hun lijden te verlossen. Ortolanen eten namelijk enkel ’s nachts, dus wordt hun biologische klok nog even flink geforceerd zodat ze zichzelf in no time vetmesten. En daarna WORDEN ZE VERDRONKEN IN ARMAGNAC zodat ze meteen flink gemarineerd zijn. Ze worden geserveerd met beenderen, stront en darmen en onder een servet om toch maar niets van de “veredelde” lijklucht verloren te laten gaan.

Voor wie zich hierover even zeer verontwaardigt als ik geef ik hierna de informatie die u nodig heeft om zeker NIET per abuis bij deze “heren” binnen te sukkelen:
Michel Guérard, Alain Dutournier, Jean Coussau en Alain Decasse. Laat nu deze laatste al eerder gestunt hebben met een andere krantenkop. Van een JUDASkop gesproken!

Moge de vlam tijdens het flamberen uit de pan en in hun dampkappen slaan zodat ze afkoeling moeten zoeken in een vat verzuurde wijn. Ik wil eigenhandig het deksel er op komen spijkeren!

Advertenties

2 gedachten over “Kl**t cuisine …

  1. Weinig kans dat ik bij die heren binnensukkel. Voor hun prijzen ben ik immers een sukkel. Maar het is wel vreemd, want Alain Ducasse had onlangs aangegeven dat hij vlees volledig van zijn kaart ging verwijderen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s