To everything, turn, turn, turn…

To everything – turn, turn, turn
There is a season – turn, turn, turn
And a time to every purpose under heaven


A time to plant, a time to reap

Dat eerste stukje moestuin in meer dan 30 jaar heeft erg vaak zijn tijd moeten afwachten. Er was altijd eerst tijd voor iets anders. Maar ondanks dat grote tekort aan voldoende zorg heeft het al veelbelovende oogsten opgeleverd.

Die eerste frisse slablaadjes brachten de lente in de keuken. Jammer dat het er niet van gekomen is om naderhand nog eens bij te zaaien. De spinazie was een flop en bracht mislukte oogsten uit langvervlogen tijden in herinnering. Waarschijnlijk deugt de grond hier er niet voor. Net zo min als voor uien, maar dàt wist ik nog van vroeger, dus daar had ik me niet eens aan gewaagd.

Tomaten moeten het hier wel goed doen, maar dan zal ik er volgende keer meer tijd en aandacht aan moeten besteden en ze op tijd opbinden en er de “luizen” uithalen. Een werkje dat er nu bij ingeschoten is door de drukke andere bezigheden. Ik geef het nog niet op. Ik probeer volgend jaar gewoon opnieuw.

De paprika’s, daarentegen, staan nog altijd in volle bloei en er is al een rijke oogst binnen gehaald. Weliswaar heeft het weer van de afgelopen weken ervoor gezorgd dat ze moeilijk rijpen, maar wat ik al heb geplukt kan nog wat narijpen en met het voorspelde mooie nazomerweer kan ik de rest misschien nog laten kleuren aan de plant.

Van de boontjes raakte niet de helft bovengronds, maar –OMG!– wat een opbrengst! Enkel de laatste oogst was, ondanks overvloedig, niet echt meer naar onze goesting. Wij zijn niet zo voor dikgranige princesseboontjes. Schoonmoeder daarentegen is er verzot op, dus die nam ze maar al te graag in ontvangst, vooral daar ze al gekuist en klaargemaakt waren. 😉

De regenboogwarmoes is voor herhaling vatbaar. Die doet het ook goed bij ons.
Dat kan ook gezegd worden van de rode bietjes en de knolvenkel. Allemaal proefzaaisels, om eens iets nieuws uit te proberen. Iets nieuws in de zin van “als ik het op een andere manier klaarmaak, lusten we het misschien wèl”. Dat geldt dan niet direct voor de veelzijdige warmoes, maar wel voor de rode bietjes (waar ik nu nog niet van weet of de nieuwe receptjes OK zijn, want Zoon2 heeft ze mee wegens – alweer – geen tijd).

Venkel lust ík wel, maar Manlief is er niet zo gek op. Ik rasp hem rauw en met een beetje limoensap erop is dat heel lekker bij gebakken vis of kip. Of gegrilld bij de bbq of als tapa.
De knollen die er nu nog staan gaan met hand en tand verdedigd worden tegen rooien, want ik heb tijdens het bloglezen vannacht ontdekt dat zij er heel waarschijnlijk verantwoordelijk voor zijn dat we -alweer een primeur!- in onze tuin een koninginnepage mochten begroeten. De volgende dagen in het licht van de dag eens kijken of er al rupsen te bespeuren zijn. Volgend jaar zeker te herhalen. Ik deel de oogst met plezier met deze prachtige beestjes.

Als ik dan straks toch in de moestuin sta, ga ik ineens ook de selder en de prei oogsten. Vanaf nu wordt er immers verder gewerkt aan de wintervoorraad: ik heb soeptomaten gekocht (bijna gekregen, want ze zijn best goedkoop) en als de ketel en de potten dan toch de hele keuken in beslag nemen, kan dat maar ineens de moeite waard zijn. Er zit nog een flink pak soepasperges in de vrieslade. Die gaan nu in één moeite door hun definitieve bestemming krijgen. Leuk idee dat ik voor een lekkere zelfgemaakte kop aspergesoep mijn hand maar uit te steken heb naar de voorraadkast.

Wat groeide er dit jaar nog in mijnen hof? Uiteraard monstercourgettes, waar kwistig mee gedeeld werd. Tot vorige week zaterdag was het namelijk niet de bedoeling om de diepvriezer vol te proppen, wel integendeel: hij moest dringend leeggemaakt en verhuisd worden. Dat dit later op het jaar gebeurde dan voorzien had zo zijn gevolgen: familie en buren hebben zich kunnen amuseren met courgettesoep en -saus maken.

De plant met minikomkommers leverde tot hier toe 2 vruchten op. Ik bekijk het nog even, maar blijkbaar was dit een minder geslaagd experiment. Misschien volgend jaar de gewone soort eens zetten. Van de meloenplant is al zeer snel na het uitplanten niets meer gehoord of gezien.

De aardbeitjes deden/doen het goed ondanks het gebrek aan zorg. Ze dragen nog volop en het is een erg lekkere soort (al weet ik voor m’n kop niet meer hoe die heet).

Blijft nog een rijtje rode kool. Hoewel die het moeilijk gehad hebben tussen het soms erg woekerende onkruid, zijn die er goed aan het door komen. Er begint zich nu een mooie vaste kool te vormen tussen de waaierende schutbladen. Ze hebben nog ruimschoots de tijd om te groeien, want er zijn nog geen verse reinette-appelen.

 

Advertenties

2 gedachten over “To everything, turn, turn, turn…

  1. [ “Venkel lust ík wel, maar Manlief is er niet zo gek op. Ik rasp hem rauw en met een beetje limoensap erop is dat heel lekker bij gebakken vis of kip.” ]

    Weet je, ik heb echt te doen met die man van je. Hem zomaar rauw raspen, zeg.

    Like

    • Hahahaha, ja, als je het zo leest is het nogal canibalistisch. Je merkt zoiets meestal niet als je het zelf geschreven hebt. 🙂 🙂 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s