Gevlinderd weekend …

Zoals ik hier al aangekondigd had, werd er afgelopen weekend gevlinderd. ’t Is te zeggen, er werd overal in Vlaanderen op vlinders gejaagd in tuinen en parken, op balkons en langs (bebloemde) straten en pleinen. Met een telblad, wel te verstaan!

In onze tuin waren vooral het leverkruid, de vlinderstruiken en de halfrotte vruchten van een bijna ter ziele gegane pruimelaar in trek. Vreemd genoeg werden de -overigens rijkbloeiende – rudbeckia’s overgeslagen. En – toeval of niet – we hadden ook maar welgeteld één (1) koolwitje, dat niet eens de tijd nam om even te gaan zitten en zijn verhaal te doen.

Kwamen wel uitgebreid op visite:

het distelvlindertje (Vanessa cardui)

de atalanta (Vanessa atalanta) (die ook bekend is onder de namen nummervlinder en admiraalsvlinder)

het bont zandoogje (Pararge aegeria)

en de kleine vos (Aglais urticae), die het met vlag en wimpel haalde in de tellingen

 

Maar er was nog ander schoon volk op ’t feest. Met name de (half)rotte pruimen werden erg gewaardeerd. Manlief was deze voormiddag net aan het zeggen dat hij het bont zandoogje nog nooit had zien eten, toen er eentje aan de fruitdis ging. Van timing gesproken! Míjn timing was net ietsje minder, want ik had mijn camera te laat in de aanslag om het vast te leggen. Nu is het niet zo verwonderlijk dat zandoogjes weinig etend te zien zijn. Ze zijn bijzonder territoriaal en onverdraagzaam en verdoen hun tijd nagenoeg volledig met grensconflicten. Het lijkt het journaal wel …

Veel beschaafder gaat het er aan toe als vliegen aanzitten aan tafel:

Een hoornaar zat ook te watertanden (als dat al kan) maar werd door een niet nader te noemen buitenwipper verjaagd. Schoorvoetend zocht hij hogere sferen op…

Ook de schorsvliegen lieten het zich smaken:

De hommels vonden het leverkruid aanlokkelijker:

Iets waarin een beetje grijzige wilde bijtjes hen volmondig gelijk gaven:

 

De volgende weken hoop ik nog meer beeldmateriaal te kunnen tonen. Dit zijn de allereerste opnames (op een paar familieshots na) met mijn allernieuwste speeltje, een Sony FDR-AX100E 4K. Die 4K is voorlopig nog ietsje te hoog gegrepen voor mijn pc en tv om ze weer te geven, maar aangezien de technologie reeds beschikbaar is bij de camera’s, zal de weergave-apparatuur snel volgen, denk ik. Ik wil in elk geval voorbereid zijn.

Er moet nog veel geoefend worden, het merendeel van de knopjes verbergt nog donkere en andere geheimen, er is ook een microfoon bij die voor betere klankopnamen moet zorgen (wat vooral bij vogelopnames leuk is – omdat de fluiters zich minder zullen generen aangezien de pluchen muts van de microfoon naar verluid een “dode kat” genoemd wordt).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s