Na de muizenissen: kattenkwaad …

“Moe, ziet ge dat zitten om ons Nelleke 2 keer per week eten te komen geven als we in vakantie zijn?”

Zoon2 wist uit ervaring van vorige jaren goed genoeg wat het antwoord zou zijn, en gezien de vorige posts overwoog ik heel even (héél even!) om Nelleke in dienst te nemen als huistijger als alternatief voor de life traps die vakkundig leeggeroofd werden door de huismuis.

De opdracht bestond er in om de droge voeding aan te vullen, het drinkwater te verversen en een bakje natte voeding neer te zetten. In gedachten voegde ik daar spelletjes en borstelen bij, maar daar ben ik van bij mijn eerste entree op teruggekomen. Kon ik haar de vorige vakanties nog overhalen om even poeslief te zijn terwijl ik haar menu prepareerde, dit jaar ging die vlieger niet op. Zwarte panter Nelle zat me al op te wachten en nog vóór ik mijn handtas en autosleutels op tafel kon deponeren, kwam de eerste aanval. Ze lanceerde zich richting mijn blote benen en pitste mijn linker scheen open. Omdat er geen kinderoren in de buurt waren liet ik me eens goed gaan. Maakte dat indruk? Bah neen gij! Tegen dat ik het schaaltje lekkers op zijn plaats op de grond wou zetten was poes al klaar voor de tweede uitval. Omdat ik die verwachtte, grabbelde ze vol naast mijn hand. Nu was het mijn beurt om te lachen!

Een paar dagen later herhaalde zich het scenario in grote lijnen, alleen had ik deze keer een jeans aan. En gesloten schoenen. 🙂 Poes wederom poes!

Afgelopen woensdag bleef het kattenbeest merkwaardig rustig toen ik haar blikje open deed. Ik was al lichtelijk ongerust. Zou ze ziek zijn? Maar toen ik het kommetje wilde neerzetten begon het monstertje te grommen. Een geluid dat diep uit haar buik kwam en dat niet veel goeds voorspelde. Bij elke centimeter die ik dieper bukte werd het geluid onheilspellender en werd de kattenrug opgespannen om als een boog af te gaan zodra ik laag genoeg was. Ik heb dus veiligheidshalve maar de vloerswiffer tussen haar en haar etensbak gehouden tot ik weer overeind was.

Vandaag de laatste traiteursbeurt en ja: ze zat weer klaar toen ik binnen kwam. Eerst de brievenbus geleegd, dan de planten gegoten. Poes ontspande zich. Ze liep spinnend achter me aan de keuken in waar ik het laatste blikje opende. Intussen vertelde ik haar dat de baasjes op de thuisweg waren en dat haar moeder vermoedelijk morgen al voor haar zou zorgen. (Kleindochter2 beschouwt Nelleke als “haar dochter’, moet je weten). Tevreden spon Nelle verder aan haar bol wol. Ze liep gedwee mee naar haar eetplekje, maar toen had ze me weer liggen. Een aanval langs achter. Met haar klauwen trachtte ze mijn voet weg te trekken. Tedju! en ik had natuurlijk mijn jeans niet aangetrokken, was rechtstreeks van een begrafenis naar het kattenbeest gereden.

Met een gemelijk trekje tussen haar snorharen wachtte ze de volgende gelegenheid af. Maar toen ze mijn hand opzij richting flokker zag gaan, schoot ze de trap af, de kelder in. Pas toen haar schaaltje op de grond stond en ik alweer de berging uit was, riep ik haar om te komen eten. Tegen de trappen gedrukt sloop ze naar haar bord.

Tot volgende vakantie, Nelleke! Intussen leer ik wel een maliënkolder breien en kan je “moeder” je aan je verstand proberen brengen dat “wiens wiskas men eet, diens lijf en leden men eert”…

 

Advertenties

3 gedachten over “Na de muizenissen: kattenkwaad …

    • Ze ziet me waarschijnlijk te weinig om een band te kunnen maken en beschouwt me als een indringer. Wie heeft er een waakhond nodig met zo’n tijger in huis? Als we bij de kinderen zijn en Nelle is toevallig ook van de partij is het ook vaak zo dat haar “moeder” haar bij ons weghoudt uit schrik dat ze gaat klauwen. Maar Nelle leest dat als “pas op! gevaarlijk volk!”. Ach, uiteen rijten zal ze me wel niet. Ik ben alleen een beetje voorzichtig als mijn gezicht binnen schotswijdte komt. 🙂
      Naar het schijnt klauwt ze wel vaker naar bezoekers. En de laatste tijd wel eens naar de huisgenoten ook. Misschien toch Jackson Galaxy (de cat whisperer) bellen? 😉

      Like

      • Ik antwoord hier eigenlijk op iets wat ik hier net neerschreef. Op Jackson’s site, wat was het eerste wat ik daar tegenkwam? Cat Mojo, die zich keer op keer op de enkels van haar/zijn baasje stort! Ja, Nelleke blijft thuis, maar heeft vrije in- en uitloop. Ze zit dus niet echt opgesloten. Maar er is niemand die met haar speelt. Nu heb ik dat bij vorige gelegenheden wel geprobeerd, maar ik heb het een beetje opgegeven. My mistake!!! Volgende keer neem ik geheid een speeltje mee!

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s