Intussen in de tuin…

– zijn deze klaprozen bijna uitgebloeid en vraag ik me elke keer als ik aan de brievenbus sta af, wat er nu weer ligt dood te gaan in de voortuin. Om dan evenveel keren met een weggewaaid bloemblaadje in mijn handen te staan…

DSCN1485

– staan de sieruien volop te schitteren. Op de oude plaats in de vlindertuin, that is. Blijkbaar zijn er wat knollen blijven zitten toen we ze vorig jaar wilden verplaatsen. Op hun nieuwe stek hebben ze een beetje vertraging. Dat kan op zich helemaal geen kwaad, want dan wordt de tijd om er van te genieten alleen maar verlengd, ook voor de insecten die er hun gerief in vinden.

DSCN1491

– hebben de kruisbessenstruiken zich goed gesetteld. Het zal wel nog wat weinig zijn om de confituurketel weer boven te halen, maar we kunnen toch al eens proeven of we de juiste soort gekozen hebben:

DSCN1535

– is de bramenoogst van vorig jaar van de diepvriezer verhuisd naar de voorraadkast, afdeling broodbeleg. Er staan alleen nog geen etiketten op, want wat ik nog liggen had, kleefde allang niet meer. Maar de kans dat ik ze verwar met andere lekkernijen is nihil, wegens (voorlopig) de enige van eigen maak.

DSCN1523

– is er  werk van enkele jaren geleden ongedaan gemaakt. Door de veranderingen naast ons en de aanschaf van Het Beest stond het verhoogde kruidenbed danig in de weg. Weg ermee dus en (na een deftige opkuis die hier nog niet te zien is) gazonzaad erover zodat het rijden een beetje meer rechttoe-rechtaan kan gebeuren en de kans kleiner is dat ik met Beest en al in de vijver beland.

DSCN1528

– staan de kruiden nu even in wacht naast de plaats waar ze morgen een nieuwe thuis krijgen, nl. het verhoogde bed vóór het raam van de woonkamer. Schoon kruiden zijn ook nie mis, he? En ze staan wel wat verder van de bbq, maar dichter bij de keuken.

DSCN1524

– we moesten érgens met de oude bilzen naartoe en de nieuwe moestuin vroeg om wat afwerking hier en daar. Tegen volgend jaar zullen ze nog wel wat beter geschikt worden, maar ik wilde mijn tomaten en paprika’s niet in gevaar brengen. Met zo’n “stokske” doe je niet zomaar wat je wil.

DSCN1529

– de eerste oogst van dit jaar is trouwens ook al binnen. Ssssst! Hier rijpt de nieuwe rabarbercello!

DSCN1537

– en zo krijgen jullie ook eens een zicht op mijn “werkpost” waar ik mijn bloembakken vul. Met een overschot van stenen en het tafelblad van een gewezen tuintafel construeerden Manlief en Zoon2 een werkblad “op niveau”.  De vuilbakken zijn eveneens gerecycleerd en bevatten resp. plastic bloempotjes die ik gerecupereerd heb en de potgrond die ik meteen uit de zakken haal omdat dat makkelijker werkt. Terwijl ik de plantjes instructies en aanmoedigingen voor het groeien toefluister, gebruiken Pa en Ma Koolmees de oude klimopstronk als aanvliegroute voor de nestkast vol kroost.

DSCN1536

Nog over dat tafelblad. Heb ik al verteld dat ik in een ver verleden, bij de aanleg van het terrasje aan de vijver, bij een arduinkapper “een achthoekig arduinen tafelblad” bestelde? En dat hij enkele weken later met een zerk afkwam waar hij de hoeken had afgezaagd? Want dat het dan ook een achthoek was? Mijn ogen deden pijn van hem ermee te proberen doodschieten, maar Manlief liet zich overhalen. Kijk, ik ben fervent voorstander van hergebruik, maar om nu mijn glas wijn of mijn dame blanche’ke op de navel van een dode te zetten …

Van plantenbakken gesproken: de keuze viel dit jaar op een unicolore vulling. Vanwege de moeiteloze allure waarmee surfinia’s de hele zomer doorbloeien, heb ik ervoor gekozen geen plantencombinatie’s meer te gebruiken. Ik heb er nu eenmaal geen zin in om halfweg het seizoen de helft er uit te moeten halen en te vervangen door laatbloeiers. Bovendien hoeft het niet altijd een veelkleurige bedoening te zijn. Een egale bloemenweelde is ook mooi.

DSCN1527

Nu maar hopen dat ze zich snel thuis voelen en in de groei schieten. Vooral in de ruif, want de merels blijven de cocosmat maar plunderen om hun nest nummer elf-en-dertig mee te stofferen.

DSCN1526

En wie kwam er – op zondag nog wel! – helpen met de opkuis onder de voedertafels? Ienemienebosmuis!

Advertenties

5 gedachten over “Intussen in de tuin…

    • En we zijn er nog lang niet! Bovendien is een tuin een dynamisch gegeven, om met dure woorden aan te geven dat je aan het eind weer opnieuw kan beginnen. Maar als je eindelijk weer een beetje je eigen tempo kan volgen, is het leuk en therapeutisch. Er moet alleen niet telkens iemand dat empo komen verstoren, want voor je het weet staat het onkruid zo hoog dat je verloren loopt op een stukje grond ter grootte van een zakdoek.

      Like

      • Herkenbaar dat dynamische. De onze is niet zo groot, maar geeft genoeg werk. Als je het een beetje bij kunt houden is het heel therapeutisch maar als het je boven het hoofd groeit niet meer. De weergoden moeten wel een beetje mee werken natuurlijk. Gisteren mijn nieuwe zaaigoed gelukkig kunnen redden van het noodweer omdat ik ze in bakken had gezet.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s