Roosjes verwelken, scheepjes vergaan…

… maar lentekriebels blijven altijd bestaan.

Eerst was er:

januari 2014 011

Toen kwam:

januari 2014 019

Bij toeval ontdekte ik:

januari 2014 012

en:

januari 2014 015

Toen kreeg ik de kolder in m’n kop en reed ik naar de dichtst bijzijnde plantenkweker. Tegen alle gezonde verstand in liet ik me eens goed gaan en spendeerde een hemels (en behoorlijk koud) uurtje in de tuin.

Tot het er zó uitzag:

januari 2014 013

januari 2014 017

januari 2014 016

Voorbarig? Mogelijk. Lichtzinnig? Misschien. Jammer? Never! Ik kwam verkleumd, maar herboren uit de tuin.

De natuurlijke voorraadkamer was leeg:

januari 2014 021

dus heb ik de feeders bijgevuld. Net toen ik de pinda’s ophing, hoorde ik achter het tuinhuis “hihihihihi”. De specht liet weten dat hij op komst was…

Advertenties

4 gedachten over “Roosjes verwelken, scheepjes vergaan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s