Tuinsafari …

Na de vergeefse poging van gisteren (omdat alleen ik zo stom was om in de regen in de tuin te gaan zitten, de vogels gaven forfait) heb ik mijn vierkante meter speelruimte – na drogen, uiteraard – voor dit seizoen opgedoekt. De halve en hele vakantieweken hebben we gehad, het is elke ochtend weer vroeg op te staan om te gaan werken en volgend weekend komt het jonge volkje de tuin inpalmen.

Maar dat wil helemaal niet zeggen dat er nu niets meer te beleven valt in de tuin.
Om te beginnen zat Langbeen me vanmorgen vierkant uit te lachen op de garage. Ik heb me niet laten kennen. Ik kan hem later nog altijd doodkijken…
Toen de zon in de late namiddag eindelijk weer voluit ging, heb ik volgende beelden kunnen maken.

Een distelvlinder was zo vriendelijk uitgebreid voor de camera te poseren.

OK, een aangesneden beeld. Het is fotografisch niet helemaal correct. Maar in dit geval wilde ik vooral de bronstinten goed hebben en dan moet je onder de juiste invalshoek van het licht werken.

Ze laten de mensen soms om en om tollen tijdens warme zomernachten, als het slaapkamerraam open staat. Maar geef toe: als je er zo een ziet zitten: fraai plaatje, toch?

Vanavond ging de tuinsafari verder met groot wild.
Wie zich geroepen voelt hier even als natuurgids in te springen, mag zijn/haar gang gaan. Manlief heeft al zijn documentatie uitgevlooid op zoek naar de naam van deze vlinder, maar tevergeefs.
Dit prachtexemplaar kwam zich op het waterdrieblad posteren. Met de zon er nog vol op, leken delen van zijn vleugels van puur bladgoud gemaakt. Toen het licht lager ging zitten en hij in de schaduw zat, kwamen zowel het smaragdgroen als de subtiele inkt-op-perkamenten hiërogliefen tevoorschijn. Ook opvallend: de houding van de vleugels en de merkwaardige vorm van het hoofd. Ook de poten hebben een opvallende morfologie.

NVDR: Met de niet aflatende hulp van de experts van Natuurpunt heeft dit kind intussen een naam: Koperuil – Diachrysia chrysitis

En voor hen die het niet zo op kriebelbeesten voorzien hebben: zeg nooit zomaar “vuile vlieg” tegen een vlieg, want er zijn heel mooie vuile vliegen! En terwijl de ene graag pronkt, is de andere een meester in de camoufflagekunst.

Nog ééntje om het niet af te leren (opgelet voor gevoelige kijkers: wie aan aragnofobie lijdt, kan nu beter even een pilsje gaan halen):

Advertenties

Een gedachte over “Tuinsafari …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s