In de tuin is het werk nooit gedaan…

Jammer maar gelukkig!

Afgelopen weekend werd onder de catalpa een poging gedaan om op een kleurrijke manier de grond af te dekken. Uiteraard moeten de klokjesplanten nog groeien en uitbreiden. Even vanzelfsprekend zullen we in afwachting dus nog tussenin moeten wieden. Maar het vooruitzicht van een goed afgedekte bodem en dus minder ongewenste meegroeiers is in elk geval aanlokkelijk. Omdat Manlief een zwak heeft voor lupinen heb ik het hele klokkenspel tegen een decor van deze planten geplaatst. Zelf ben ik niet zo enthousiast over wat wij vroeger “koffiebonen” noemden, maar “ieder zijn meug” zei de boer en hij at het kind zijn pap op, he.

De hagen zijn geschoren en de plantengroei in de vijver flink teruggedrongen, de grachtkant is gesproeid met onkruidverdelger (ik weet het, niet echt ecologisch, maar om en bij de 150m lang bukken tussen schrikdraad, al te nieuwsgierige koeien en nesten met woeste wespen is teveel gevraagd van Manlief, die bij elke wespensteek zijn leven riskeert omwille van een erge allergie). Bovendien is de mogelijke schade beperkt, want het is een gracht waar ik in de 37 jaar dat we er wonen hooguit 1 of 2 keer water heb zien staan. Verre verspreiding is er niet direct. Het feit dat we dat al jaren doen en dat er nog steeds tientallen kikkers op en rond die plaats rondkwaken zegt al iets.

De inhoud van de bloembakken begint goed te groeien. Vooral de petunia’s zijn al een flink eind opgeschoten en dragen veel bloem. Vandaag worden de druivelaars eens onder handen genomen. Een deskundige vriendin (dochter van wijlen een vroegere Sardijnse wijnboer) komt bij ons kersen plukken en in ruil kortwiekt ze onze 2 wijnranken.

De kruidenpotten zijn verhuisd naar het verhoogde bed met bielzen. De plaats waar ze eerst in de grond zaten was niet 100% juist gekozen en bovendien staan ze erg leuk op hun nieuwe stek (en dichter bij de bbq 🙂 ). Er moeten er nog een paar bij komen. Zal ik één dezer eens voor zorgen. Er is nog plaats zat. Nu de hond nog aan het verstand breien dat ze haar zandbak kwijt is en dat de kruiden even goed of nog beter smaken als ze ze niet elke dag “voedsel” geeft.  Het nu verlaten plaatsje van het vroegere kruidentuintje sluit in de toekomst gewoon aan bij het gazon vooraan.

Vooral de voortuin wil ik in de nabije toekomst zo onderhoudsvriendelijk mogelijk  maken. OK, een gazon moet ook gemaaid worden, maar als ik moet kiezen tussen de bloemperken achteraan en het gazon vooraan of omgekeerd, dan weet ik het wel. Die voortuin vraagt – naast het maaien – al werk genoeg met het opruimen van blikjes en papiertjes van passerende wandelaars en fietsers en wij zijn ook geen 3×7 meer. Als we de hele oppervlakte de baas willen blijven moeten er keuzes gemaakt worden. Tenslotte zitten wij in de tuin achteraan als we willen genieten. Dààr moeten die bloemen dus staan. Voor ons, niet voor die smeerpoezen die er toch alleen maar hun afval in gooien. Ik zal weer eens achter de haag moeten gaan zitten wieden om er op tijd bij te zijn als er een aan het sluikstorten is. Dat gaat die zijn beste tochtje niet zijn! 😈

Rest enkel nog de border tegen de voorgevel. Daar ga ik dit weekend nog eens tegenaan. Overdreven veel moet er niet meer gebeuren, dankzij het feit dat ook daar de plaatsjes al goed bezet zijn met struikjes en overblijvende planten. Maar af en toe moet ook de (bedoelde) chaos eens geordend worden. Trop is teveel, zei de beenhouwer.

En dan zal het hoog tijd worden om eens te gaan zitten en ons werk te overschouwen en te zien dat het goed is, zeker? Vóór het weer omslaat…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s