Op twee wielen…

OK, een super-geroutineerd fietser zal ik niet meer worden als ik nu nog moet beginnen. Maar na een dure miskoop door onervarenheid van mij en gemakzucht van de fietsboer, heb ik sinds gisteren een fiets die aan mijn (gebrek aan) lichaamslengte is aangepast. Ik voel me nu een stuk veiliger omdat ik weet dat ik met de tippen van mijn tenen aan de grond kan. Niet dat ik tussen thuis en werk ga balletdansen op wielen, maar toch… Een goed gedacht is alles.

Fietsboer1 had me destijds een fiets met 28″ wielen en een frame van 52cm aangesmeerd met de pertinente mededeling dat dat verhaaltje over met je voeten aan de grond kunnen onzin was. Ik sputterde lang tegen, maar uiteindelijk liet ik me overhalen. FOUT! Nadat hij me ook nog trachtte te ontmoedigen door er op te wijzen dat ik dan in kindersnoepkleurtjes over de fietspaden zou scheuren (een argument dat me helemaal niets deed) ging ik er maar van uit dat ik aan zo’n groot (voor mij toch) gedrocht vast zat. In de 5 jaar dat ik hem had heb ik er nog geen 300km mee gedaan. Schoondochter2 heeft er een goede zaak aan gedaan.

Nu het pensioen en hopelijk ook wat meer vrije tijd met rasse schreden dichterbij komen wou ik toch nog eens proberen en ik ging naar de man die me vorige keer niet geholpen had. Ik legde de verantwoordelijkheid van de miskoop voor een groot stuk aan zijn kant van de toonbank en vroeg of hij nu eindelijk wou leveren wat Koningin Klant vroeg. Na veel hakkelen en stotteren dat zijn leverancier die maat niet had, gaf hij mij een adres in Goes. In GOES of all places! Ik zou een fiets moeten gaan kopen in Zeeland, begot. Ik heb hem eens heel vuil aangekeken en ben per direct een dorp verder bij de nieuwe concurrentie gaan informeren.

Fietsboer2 wist me bij navraag onmiddellijk te melden dat een 26″ – 47cm steeds meer gevraagd wordt omdat vooral valpartijen bij dames vaak het gevolg zijn van een te grote fiets. Ze worden nu zelfs al in elektrisch aangedreven versie geleverd. Naast 4 catalogi van verschillende merken had hij ook nog 2 modellen in de toonzaal staan. En allemaal te verkrijgen in verschillende “volwassen” kleuren. Ik had eerst mijn zinnen gezet op een alu-kleurig exemplaar, maar die zijn in alle maten zo gewild, dat ik vast uren zou moeten zoeken in de volle fietsrekken op het werk. Ze zijn ook erg in trek bij fietsendieven. Dus heb ik toch voor een wat opvallender- en dus ook nog veiliger!-  kleurtje gekozen: wit met oranje. En om het helemaal zonnig te houden hangen er nu 2 feloranje fietstassen aan. Ter ere van het land waar ik me de afgelopen 2 weken goed geamuseerd heb op prachtige fietspaden.

juni13 007

Zelfs een strakke noordenwind tegen kon mijn enthousiasme niet drukken. Hier zal ik op veel plaatsen zowel de kwaliteit van de fietspaden als de beschutting van windsingels moeten missen. Wie het stuk tussen het veer en het station in Hoboken kent, weet wat ik bedoel.

Nu  ik zo ineens fietsminded ben geworden, zie ik ook overal nuttige nieuwtjes. Zo bijvoorbeeld ook op De Velotariër waarvan ik de link maar ineens opgeslagen heb in mijn blogrol. Je weet maar nooit. Al kan ik enkel jaloers zijn op mensen die zoveel boodschappen ineens meesleuren, ik ben gisteren toch al bij de slager langs geweest. Och en als ik eenmaal definitief thuis ben, kan ik elke dag rijden. Lekker vers. 😉

Advertenties

2 gedachten over “Op twee wielen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s