De vrouw in de kooi / Jussi Adler-Olsen

Flaptekst:

Op een prachtige winterdag verdwijnt de jonge linkse politica Merete Lynggaard zonder een spoort achter te laten. De media duiken op het verhaal en suggeren van alles: van moord en zelfmoord tot een geplande vrijwillige verdwijning. De politie wordt gesommeerd de verdwijning grootscheeps aan te pakken, maar Merete is van de aardbodem verdwenen. Brigadier Carl Mørk, hoofd van de Afdeling ‘onopgeloste zaken’ Q, forceert na enkele jaren een grote doorbraak in het onderzoek. Samen met zijn assistent Assad is hij een roekeloze crimineel op het spoor die wordt gedreven door haat. Wraak blijkt een cruciale factor in de krankzinnige plot.

Recensie:

De Deen Jussi Adler-Olsen is blijkbaar al wel een paar jaartjes bezig met zijn “serie Q“, want nog deze maand verschijnt deel 5 (op 19 april om precies te zijn). Toch duurde het tot vóór een paar weken eer ik hem ontdekte via Ezzulia. De lof was zo algemeen dat ik een beetje achterdochtig werd. Bovendien werd de vergelijking met de Millenium-trillogie er nog bovenop gegooid. Hypes hebben bij mij nogal eens de neiging dood te bloeden met een afknapper. Tel daarbij het feit dat ik net een desastreuze leeservaring rijker geworden ben (óók al een vermeende opvolger voor de boeken van Stieg Larsson, maar daarover later, want het gaat ook om een boek dat nog moet uitkomen deze maand) en je begrijpt dat ik zéér op mijn hoede was.

Ik begin alvast met te melden dat -vooral in het begin-  het hoofdpersonage Carl Mørk een hoogst onsympathiek karakter is. De lezer leert hem in eerste instantie dan ook kennen door de ogen van zijn collega’s en niet via zijn eigen acties en uitspraken.
De manier waarop zijn terugkeer naar het politiewerk (na een aanslag op hem en 2 collega’s) zich ontrolt en zijn counter daarop zijn elementen die al stof genoeg geven voor een stevige fundering onder het verhaal. Als hij dan ook nog de hulp van Assad toebedeeld krijgt en deze duidelijk meer in zijn mars heeft dan het talent om met een zwabber en groene plastic handschoenen om te gaan, is een nieuw speurdersduo geboren.

Naarmate het verhaal vordert wordt het makkelijker voor de lezer om zich met Mørk te vereenzelvigen of toch op zijn minst hem met andere ogen te gaan zien. De bij momenten gortdroge humor van de auteur is hier zeker niet vreemd aan. Met een haast perfecte timing worden tongue-in-cheeck situaties doorheen de spanning gevlochten zodat het boek heel genietbaar blijft. Naast de vastgelopen onderzoeken van de laatste jaren zal Carl ook nog wel een paar mysteries rond het verleden van zijn compagnon moeten ontrafelen. Dat deze alle schakeringen tussen ontwapenend, zuiders ontroerd, verontwaardigd tot kwaad, en daarenboven intelligent, tot in het extreme kan variëren zal het team vaak van pas komen maar ook soms in verlegenheid brengen.

De plot zelf – de verdwijning van een mooie, talentvolle jonge parlementariër- zorgt voor een spannend en bij tijden bloedstollend verhaal. Er wordt heen en weer gezapt tussen het moment van haar verdwijning en de dagen waarin aan de oplossing van het mysterie wordt gewerkt. Met deze techniek en naarmate de tijd verstrijkt wordt naar het einde toe de spanning opgedreven. Zelfs als je door krijgt wie er achter de verdwijning zit, blijf je doorlezen aan een hoog tempo want de tijd dringt. Kijk dus een beetje uit wanneer je er aan begint, want anders verlies je kostbare nachtrust.

Gisteren uitgelezen, net delen 2, 3 en 4 besteld. Hopelijk haal ik daarmee de verschijndatum van deel 5.

Een vette vijfpunter *****

Auteur Jussi Adler-Olsen
Taal Nederlands
Oorspronkelijke titel  Kvinden I Buret
Vertaald uit het Deens door Kor Vries
ISBN 109044621815

Advertenties

2 gedachten over “De vrouw in de kooi / Jussi Adler-Olsen

  1. Tot mijn scha en schande moet ik bekennen dat ik er al jaren niet meer aan toekom om te lezen. Andere prioriteiten, al zijn het niet altijd de juiste. Maar als ik jouw recensies lees krijg ik wel altijd terug goesting om te lezen. Tegen dat ik verlof heb, kom ik hier nog eens rondneuzen om te kijken welk boek ik me het beste meeneem om te lezen.

    Like

    • Tegen dan zullen er nog wel een paar recensies bij zijn. Lezen heeft bij mij ook gedurende ruim 2 jaar volledig stil gelegen. Een mega-leesdip, zoals dat op het Ezzulia-forum dan heet. Maar sinds ik thuis gezeten heb met een beginnende burnout, heb ik me afgeleerd om nog tot laat aan de pc te zitten. Om 20u stipt komt hond Chino me aanmanen om bril en boek te nemen en in bed te lezen. Kan ze bij me komen liggen. 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s