Wisseling van de wacht…

De wisseling van de wacht is in volle gang. Wat zeg ik? Is al over haar hoogtepunt heen. En dat dat ineens heel snel kan gaan hebben we op Terschelling en nadien thuis gemerkt.

Was er de eerste week op het waddeneiland nog niet veel te merken van grote groepen vreemde gasten, de tweede week werden de wolken trekvogels allengs groter. Van honderdtallen ging het in een paar dagen naar duizend- en tienduizendtallen. En wat ons nog het meest frappeerde: het waren vooral de zangvogels en kleinere wadvogels die in grote aantallen arriveerden. De anders zo spectaculaire horden ganzen waren beduidend discreter in omvang. Daar staat dan weer tegenover dat ons begin september in de Saeftinghepolder opviel dat er toen al zoveel ganzen zaten. Is hun trek extra vroeg begonnen?

Ook in onze tuin viel het na terugkomst op dat – na een periode van bescheiden aanwezigheid – het aantal mezen exponentieel toegenomen is. We hebben al vinken op bezoek gehad, hoewel de temperaturen nog lang niet ondergronds gaan.

Gisteren stond in de krant – maar ik heb jammer genoeg de link niet opgeslagen – de verklaring voor deze invasie van kleine pluimballen. In het noorden (Scandinavië, Rusland, …) is de beukenzadenoogst totaal mislukt. Met name deze zaden kennen een sterk fluctuerend succes. Na een eerdere misoogst in 2008 – met een record aan o.a. uitgeweken mezen bij ons tot gevolg – kwamen een paar betere jaren, maar nu het weer mis gegaan is komen nooit geziene aantallen beukenzaadeters afgezakt in de hoop hier voldoende eten te vinden om de winter door te komen.

Het is dus hoog tijd om de voederplanken buiten te halen en een grote voorraad strooivoer in de doen. Ook pinda’s worden op enthousiast gepik onthaald. Zelf koop ik graag voer waar ook gedroogde maden in verwerkt zijn. Ze vullen niet alleen de lichaamsvetten aan, ook het spierverlies bij de uitgeputte trekkers wordt goed aangevuld met dit eiwitrijke voeder.

Sommige vogelliefhebbers zullen dit minder leuk vinden, maar ook het aantal sperwers schijnt dit jaar beduidend hoger te liggen. Niet zo verwonderlijk: de jager volgt de prooi. Het zou me niet verwonderen dat we er al een  in de buurt hebben, want op enkele dagen tijd zijn er niet minder dan 4 kleine vogels tegen onze terrasdeuren gevlogen. Voor ons een teken aan het glas dat de eters af en toe in paniek opvliegen en zonder uitkijken wegstuiven.

Tijd dus om niet alleen voor onze vedergewichtjes te zorgen, maar ook om met camera en verrrekijker in een hinderlaag te gaan liggen.

Advertenties

9 gedachten over “Wisseling van de wacht…

  1. Ik ben ook een vogelliefhebber. Ik woon in het groen dus geen gebrek aan gevleugelde beestjes. Zelf heb ik veel varianten aan mezen hier. Staart, kuif, pimpel en koolmezen. Haal ook altijd voldoende voer maar strooi het pas uit als het echt koud wordt.

    Like

    • Kuifmezen zijn bij ons geen courante bezoekers. Net nog 5 groenlingen in de tuin gezien. En er moet weer even ophef geweest zijn, want op een gegeven moment hoorde ik weer een vogel tegen het raam vliegen. Toen ik opkeek scharrelde de mussenman in kwestie net weer overeind.

      Wij voeren heel het jaar door wat bij, maar buiten de koude periode enkel eiwitrijk in de broedperiode en vetrijk in de rui.

      Like

        • Voeder je op de grond? Je moet dat spaarzaam doen, zodat je geen ratten krijgt, maar na ee tijdje he je wel door hoeveel er per dag op de grond gegeten wordt. Vinken zitten liefst op het gazon om te eten en als je op de koop toe nog een beetje neschutting kan organiseren helpt dat zeker. Groenlingen mogen dan ten op zichte van andere vogels intollerant zijn, het zijn in feite angsthazen en stresskiekes… 🙂

          Like

  2. Dan ben ik wel benieuwd hoeveel van die gevleugelde gasten tot bij ons zullen raken. De enige exoot dit ik vorige winter ontmoete was een brandgans. We hadden ooit een tijdje zwarte mezen in onze tuin maar die heb ik nu toch al jaren niet meer gezien. Ook roodborstjes en winterkoninkjes zijn tegenwoordig zeldzaam. 😦

    Like

    • Ik heb van beide (de roodborstjes en de winterkoninkjes) de indruk dat ze uit een diep dal moeten komen. Bij ons toch. Jarenlang hooguit 1 van elke soort en dit jaar 3 roodborsten die in concurrentie lagen en 2 winterkoningen die het terrein op een rustige manier verdeeld hebben.

      Like

      • Ik heb de indruk dat die soorten vooral de bosrijke plaatsen zoeken waar het rustig is. Er is bij ons een klein bos in de buurt dat vele tientallen jaren privé bezit was en waar zelden een mens kwam. Nu is het al een tijdje eigendom van de provincie en opengesteld voor het publiek. Ik heb sindsdien toch een aantal vogels zien verdwijnen. Ook de vleermuizen zijn bij ons volledig verdwenen. Vroeger kwamen die tot in onze tuin tijdens de zomermaanden maar nu zie ik die niet meer. Ik heb de indruk dat er plaatsjes moeten zijn waar weinig tot geen mensen komen om bepaalde diersoorten kans te geven te overleven.

        Like

    • Heb je de mogelijkheid om ze in de hoogte te voeren? Je zou bijvoorbeeld zaadstokken aan de waslijn kunnen ophangen. Uit de buurt van muren, raamdorpels en bomen. Met die vetbollen in nylon netjes moet je voorzichtig zijn: jaarlijks blijven honderden vogels met hun pootje in het netje hangen en moeten zichzelf amputeren of sterven van honger en dorst. Wat ik doe is een feeder van gaasdraad ophangen en daar de vetbollen zonder netjes in deponeren. En dat kan dus ook aan de waslijn. Of zoals wij gedaan hebben: de paaltjes die her en der in de tuin staan voor kaarslantaarns in de zomer worden nu gebruikt voor feeders.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s