’t Is weer voorbij…

… die mooie zomer.

Het was al langer duidelijk dat de zomer op z’n laatste wankele benen liep. Als ik ’s morgens om 6u opsta moet het licht aan, anders komt het niet goed met koffiezetten. En de krant uit de brievenbus halen lukt niet zo goed zonder verlichting want dat minisleutelgat vinden… ’t Is al erg genoeg dat mijn ogen nog niet goed wakker zijn en ik mijn lenzen nog niet in heb.

Zelfs als de zon nog haar best doet overdag is het ook al goed te zien hoe laag ze zit als ik naar huis rij. Anders dan tot een paar weken geleden helpt de zonneklep in de auto niet echt meer om al dat geweld te temperen. Laura zit al onder de rand te piepen en dat is lang niet altijd praktisch in het verkeer.

Overnacht is het weer ook gekeerd. Gisterennamiddag zaten we nog in de tuin, vandaag is de verwarming ook overdag opgebleven want anders was het echt niet gezellig in huis. Net op tijd de tuinstoelen gesopt en naar binnen gehaald. De twee vouwzetels hebben we toch nog even buiten gelaten. Wie weet, krijgen we nog een nazomertje. Ik wil nog geen afscheid nemen van dat plekje achteraan in de tuin. De voederplanken zijn wat meer verdeeld over de hele tuin, zodat we de bezoekers ook van in huis gade kunnen slaan.

Vanmorgen al wat zomertopjes opgeborgen, een paar langemouwentruien tevoorschijn gehaald, mijn enkellaarsjes eens extra opgeblonken. Vestimentair ben ik er wel klaar voor, denk ik. Maar in mijn hoofd nog niet.

Op het werk begint de drukte van het nieuwe academiejaar, morgen introductie en een hal vol schallende jonge stemmen vol vakantieverhalen. De laatste veiligheidsweek in de oude vorm. Het recept begint te vervelen. Tijd voor nieuwe kost.

Zelf heb ik dan eindelijk tijd om ook een paar weken vakantie te nemen. De tickets liggen klaar, de bagagelijst is afgeprint, de boeken liggen klaar voor de avonden, de luie dagen of de dagen dat het te hard regent om uren buiten te zijn. Hopelijk zijn het er niet te veel. Eigenlijk liggen de ongelezen boeken niet in de weg. En eigenlijk ben ik ook niet echt aan lezen toe. Mijn hoofd zit te vol. Ik reken op een fikse storm. Zo eentje die je de zeeschuimvlokken rond je oren jaagt. Niets beter dan dat om je hoofd leeg te maken. Eén storm, bij het begin van de vakantie. En dan dat nazomertje. Liefst met weinig wind, zodat fietsen voor zo’n amateurtje als ik geen vakantieWERK wordt.

Als we terug thuis zijn is het bijna tijd voor het winteruur. Voor de wintertijd. Maar nu nog even niet…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s