Op ’t eerste gezicht: september…

Augustus bracht eindelijk waar we met z’n allen naar zaten te smachten: zon! Soms zelfs wat fanatiek. Zo rond moederdag was het bijna geen weer om buiten te zitten als je niet genoeg schaduw kon vinden.

Het weekend na Moederdag was bij ons gereserveerd voor een bbq met alle generaties (overgrootmoeders, grootouders -wij dus- kids en kleinkids). Aperitief kon nog nét op ons splinternieuwe terras, eten deden we om gezondheidsredenen binnen en pas toen de ijsjes op tafel kwamen werd er opnieuw uitgeweken naar de tuin. Waar het klein grut met minibikini’s in het plonsbad dook. Toen daar ineens een zwaar klotsend geluid uit kwam, bleek Manlief door zijn kleindochters met kleren en al in het water getrokken te zijn. Geloof het of niet, maar hij was de laatste om weer op het droge te komen. De oudjes bekeken het met duidelijke twijfels, maar dat was vast onuitgesproken jaloezie.

En de rest van de tuin? Die is zo stilaan over zijn hoogtepunt aan het gaan. In de bloembakken had ik een paar weken geleden al een deel vervangen door kleine chrysantjes waarvan beloofd wordt dat ze tot november doorgaan met bloeien. Die heb ik deze week in de volle grond gestopt. Er is nog een grote plek die moet bebloemd worden tegen volgend jaar en uit eerdere ervaring weet ik dat die kleintjes het nog jaren kunnen rekken in volle grond.

9sep12 003

Wat komt daar nog bij? Veel bollen! Zowel voorjaars- als zomerbollen. En alles in een gamma van wit tot dieppaars. Tulpen, troshyacintjes, kievietseitjes, de sieruien die we van plaats veranderen, maar later in het seizoen ook dahlia’s. Met daartussen siergrassen en groenblijvende vaste plantjes.

9sep12 002

Bijna alles wat naast de oprit staat en telkens te lijden heeft van ingroeiend gras wordt naar achter verplaatst: lavendel, verschillende soorten ooievaarsbekken, hemelsleutel, guldenroede, … We zullen wel een streep gazon bijzaaien naast de klinkers. Makkelijk zat voor husbie als hij het gazon moet maaien.

De druiven zijn aan het rijpen. ’t Is te zeggen: de twee trosjes aan de WITTE druivelaar waren DONKERBLAUW geworden en nog vóór een van ons zijn hand er kon naar uitsteken om te proeven waren alle druifjes weggehaald door de vogels en de intussen zeer talrijke wespen. De BLAUWE druifjes hingen er tot vóór een week nog erg bleekjes bij. Maar wél overvloedig. We kijken nu elke dag of we er niet al ergens een handvol kunnen uitbietsen met genoeg kleur, want die dieven zijn natuurlijk nog altijd in de buurt.

9sep12 008

Alleen die kleurspeling kunnen we niet goed volgen. Hebben de kabouters ons een poets gebakken en overnacht de ranken van plaats gewisseld?

9sep12 007

De voederplaats achteraan heeft een overdonderend succes gehad, voornamelijk bij de kool- en pimpelmezen, zodat we dag aan dag konden volgen hoe het kroost opgroeide. Nu is het er opvallend minder druk. De meeste jonge vogels zijn nu oud genoeg om een eigen stek te zoeken. De bonte specht is intussen zo gewend aan onze aanwezigheid dat ze tot op een meter of twee durft komen. Je moet natuurlijk niet staan klapwieken als een losgeslagen molen, maar hij is beslist minder mensenschuw geworden.

De palen met de haken worden tegen de winter dichter naar het huis verplaatst zodat we van achter het glas de feeders en voederplanken in de gaten kunnen houden. Gisteren nog iets nieuws gevonden : een soort vetblok maar met insecten en/of bessen in plaats van zaden. Ik heb van elke soort eentje meegebracht, want ik wil eerst zien of ze wel aantrok hebben.

Achter het tuinhuis heeft Zoon2 een paar weken geleden de 2 steunmuurtjes gemetseld waar nu die arduinen plaat van het vroegere terrasje aan de vijver op ligt. Zo heb ik een goede zaai/planttafel.

Of de klinkers nog konden gelegd worden vóór we met vakantie gaan was eerst nog even afwachten. Maar Manlief kon zich niet houden en  begon er al maar aan. Vermits zelfs het zachtste knielkussen geen soelaas biedt aan zijn kapotte knieën, deed hij dat dan maar gebukt. Met als eerste resultaat dat vorige week de huisarts nog laat op de avond kon komen om hem een morfinespuit te geven tegen de helse rugpijn. Een dag of twee die elke beweging vanzelf beperkte, maar vandaag was hij alweer bezig. “Op ’t gemakske, zonder forceren…” Jaja, zo ken ik hem. Alhoewel er toch sporen van een aangepast tempo aanwezig waren:

9sep12 004

Advertenties

9 gedachten over “Op ’t eerste gezicht: september…

    • Niet gebruikt kan ik niet zeggen. We hebben nog altijd een aantal vaste klantjes. Maar het is duidelijk dat de nieuwe generatie nu wel weg is, op zoek naar een eigen stek. Wat ook opvalt: de rui is zo goed als voorbij. De vogels die nu op de voederplank landen of aan de feeders hangen zijn prachtiger dan ooit. Gitgitgitzwarte “plastron” voor de koolmezen, glanzende kopjes voor ringmussen, … Ze zien er helemaal als nieuw uit! En ook die rui heeft krachten gekost, dus een gratis hapje kan er altijd nog bij.

      Like

      • Ik heb in onze tuin de voederplankjes moeten leegmaken: de zaadjes schoten uit. Dat is toch een bewijs dat er heel wat minder vogels … eh … over de vloer komen. Nu staan er bij ons struiken die allerlei bessen geven en er zijn overal insecten te vinden. Ook de zonnebloemen beginnen reeds pitten te geven en daar geven veel vogels nu de voorkeur aan. Inderdaad: de jonge generatie is uitgevlogen.

        Like

  1. Dat is een mooi zomers verslagje. In de winter ga ik ook weer de vetbollen ophangen en zullen heel wat soorten mezen komen eten. Ik ben benieuwd of de kuifmees er weer bij zal zijn.

    Like

    • Mezen zijn altijd dankbare gasten. Grappig, na een tijdje best benaderbaar (sommige soorten toch), maar vergis je niet: ze kunnen héél bazig zijn! Het zou de eerste mees niet zijn die een merel van de voedertafel jaagt!

      Like

  2. Ik herken het gedrag van de dappere metser, perse verder willen doen, en dan de dag erna gekrepeerd van de pijn in een hoekje liggen sterven. Volgens mij hebben ze die generatie zo in elkaar gestoken, en volgens mij zou de nieuwe generatie daar best wel eens een beetje een voorbeeld aan mogen nemen 🙂

    Like

    • En dan te weten dat er zelfs van onze generatie al gezegd werd dat ze niet kon tippen aan “die van vóór den oorlog, want zo maken ze ze niet meer”… 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s