Op het eerste gezicht: augustus…

We hebben intussen toch al een aantal dagen van ons nieuwe terras kunnen genieten. Het scheelt een pak als je niet eerst heel omzichtig moet achterom kijken voor je je stoel achteruit schuift. We zitten nu ruim, ik moet dringend de hele bende rond die tafel krijgen maar er zijn er nog met vakantie.

25 juli 010

De lavendel en de pachysandra voelen zich in hun nopjes op hun nieuwe plaats. Er wordt volop geïnvesteerd in nieuw blad. De vlinder/bijentuin is zo goed als volledig beplant, dat is goed gevorderd dit jaar.

Het perkje er tegenover (waar onze hondjes hun gedenkplekje hebben) moet een paar nieuwe plantjes krijgen en wordt uitgebreid tot aan het haagje rond het terras. Dat  brengt het uitzicht meer in evenwicht. Anders gaat dat met het verlengde gazon rare proporties geven.

Raar maar waar: sinds de klimoprand aan de vijver vervangen is door de lavendelbak en de pachysandra zijn de vissen meer geneigd aan de oppervlakte te komen. Vóór de werken stond er regelmatig een reiger aan de rand. Ik vermoed dat die nu nog komt, maar misschien valt hij nu beter op zodat ze het ook gemakkelijker kunnen zien als hij er niet is. Omdat ik intussen ook al een gedeelte van de vijverplanten ingetoomd heb valt het bij het voeren op hoeveel vissen er wel zitten. Die hebben gekweekt als… nee, dat klinkt niet. En bij elke stap die we doen en elke plant die we even opzij duwen springen de jonge kikkers in alle richtingen weg. Ook daar is een baby boom geweest.

Overigens: bij die activiteiten in en om de vijver een onvermoede gast aangetroffen. De kleine lisdodde. Vrij algemeen aan de kust en in de Kempen maar elders in ons land eerder zeldzaam tot zeer zeldzaam:

25 juli 022

De kogeldistels zijn zéér goed gelukt en zorgen voor erg strakke vormen waar zespotige bezoekers zich heel zoet bezig houden.

25 juli 004

Maar ook achtpotige monstertjes vinden er hun gading. Een krabspin had al een paar dagen haar vaste stek op deze distel. Ze begon als een dooiergeel kleinood, maar na een paar dagen was ze minstens 3 keer zo groot en wit van kleur. En behoorlijk aanvalslustig als ik de stengel van de bloem vastnam om beter te kunnen fotograferen.

25 juli 029

Gaan we nu eindelijk rustig zitten en genieten van gedane arbeid? Ah nee, want de arbeid is nog niet gedaan.

Vóór we in juni met vakantie gingen had ik buur architect aangesproken en gevraagd of hij eens langs kon komen als we terug waren. We speelden nog altijd met het idee om een nieuwe garage aan het huis te zetten (als dat mocht, dat was juist onze vraag aan hem). We kwamen uit vakantie, tasten de koffers weg, gingen weer aan de dagelijkse routine en wie we niet zagen was onze vriend architect. Eén week Texel op het juiste moment  had intussen ook juistere inzichten gebracht en we hakten eindelijk de knoop door: deze garage gaat onze tijd wel meegaan. We gaan een aannemer eens een goede check up laten doen want Schoonvader heeft met de beste bedoelingen ruim 30 jaar geleden de garage gezet, maar is nogal zuinig met cement omgesprongen. Bovendien ligt de fundering lichtjes onder het niveau van de oprit, dus als het regent…

Als alles nog goed genoeg is om het nog eens pakweg even lang overeind te blijven, is het de moeite om nieuwe ramen en een nieuwe poort te steken. En dan weten we ook al hoe de toekomstige tuin aan gene zijde er gaat uit zien. De vijver moet dan uitgebreid worden en verder komen er vooral gazon en een paar stevige boom/struikpartijen met streekeigen soorten. Allemaal voor het gerief van de vogels die het blijkbaar nogal naar hun zin hebben bij ons.

Eén groot gemak moet er dan wél komen: zo’n ferm grasmachien waar je op kan rondrijden…

Advertenties

8 gedachten over “Op het eerste gezicht: augustus…

  1. Nu weet ik niet hoe de vorm van het gazon er gaat uitzien, maar ipv zo’n ferm (vervuilend wegens verbrandingsmotor) grasmachien kan ik jullie absoluut de automatische zelfrijdende grasmachine aanraden. Een echt gemak. (de onze is van het merk Robomow)

    Like

    • Die vorm gaat er nogal grillig uitzien en ik weet niet – met een vijver er in – of dat beest een lang leven beschoren gaat zijn. Overigens: enig idee hoeveel autonomiee zoiets heeft? Het idee interesseert me wel, maar het wordt wel een grote oppervlakte…

      Like

      • Tja, inderdaad, als de vijver geen boordsteentje rondom heeft dan is dat een risico. Wel, de onze heeft een autonomie van drie uur. In die tijd rijdt hij ongeveer gans ons “gazonneke” van 1100m² af.

        Like

        • Da’s al iets! Dan is het wel het overwegen waard. Dat boordsteentje moet geen onoverkomelijk probleem zijn (of juist wel???)

          Like

  2. Nee hoor, dat boordsteentje dient helemaal de vijver rond te gaan en gewoon voldoende vast te zitten. De maaier botst er dan tegen, stelt vast dat het om een vastzittend obstakel gaat en draait dan terug.

    Like

  3. ’t ziet er op het eerste zicht goed uit. En op het tweede zicht ook.
    Btw: uw reactie op mijn blogje zat bij de spam en in plaats van het eruit te halen, wat mijn bedoeling was, heb ik het per ongeluk gewist.

    Like

    • Blijkbaar is mijn reactie op die van jou ook de mist in gegaan, want die vond ik hier zelfs niet terug. Zo’n dingen gebeuren nu eenmaal. Cyber space is zó groot! 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s