Nieuwe kijk op de wereld…

Al een paar jaar loop ik (al dan niet binnensmonds) te sakkeren als ik in de natuur aan het wandelen ben. Gewapend met fototoestel, videocamera, statief en verrekijker kan ik al beter niet te water sukkelen of ik kom niet meer boven. Als het dan voor één keer zonnig is (soms heb ik het geluk dat ik verlof heb die dag dat het zomer is) komt daar nog een zonnebril bij. En als ik scherpe beelden wil maken ook nog een leesbril. Om te vermijden dat die laatste twee instrumenten ergens op een weiland achterblijven of in de berm liggen wachten tot er een voet of een wiel overheen gaat, hangen die dan nog aan een koordje aan mijn nek. Net als voornoemde verrekijker.

Het gevolg daarvan is dat ik mezelf al een paar keer ij zo na gewurgd heb. En dat minstens in 80% van de gevallen het onderwerp van  mijn belangstelling al op de wieken gegaan is of het op een lopen gezet heeft voor ik het vlechtwerk rond mijn nek ontward heb.

Begin dit jaar kocht ik een nieuw fototoestel met een groter scherm maar zag niet eens dat er aanduidingen op het scherm kwamen, laat staan welke kleur ze hadden. Wat baten scherm en bril als …

Ook op het werk en in de keuken kon ik niet meer onder de realiteit uit: een beeldschermbril dient om aan een beeldscherm te werken, niet om hem half van je neus af te laten glijden als  je rondloopt en al helemaal niet als je de trap af komt. Hij dient ook niet om in de keuken de scherpe kantjes van messen en ander gevaar te ontlopen. Trouwens, brildragers zullen het met mij eens zijn: in de keuken is eender welke bril een miserie. Even kijken of de aardappels in de kook zijn: pfffwiet!!! Aangedampte glazen.

En dus heb ik drie weken geleden al mijn schamele moed bijeen geschraapt, goed diep in mijn zakken gestopt zodat ik hem niet kwijt kon geraken onderweg en ben ik gaan informeren naar lenzen. Ik zie er helemaal geen graten in om desnoods zelf te assisteren als ze mijn blindedarm moeten verwijderen, maar  het idee alleen dat ik mijn oogbol moest aanraken (zij het met een flinterdun membraantje er voor) deed mijn maag de gekste sprongen maken. Ja, ik ging eens informeren maar lenzen zouden toch niets voor mij zijn, ik had correcties voor dicht én voor ver nodig dus dat ging al helemaal niet gaan en de laatste tijd voelden mijn ogen toch al droog aan dus ik zou geen lenzen kunnen verdragen. Zo trooste ik mezelf onderweg.

Drie weken later en wat blijkt? Als zelfs kinderen lenzen kunnen in en uit doen waarom zou ik dat dan niet kunnen? Ik heb sinds afgelopen vrijdag mijn definitieve lenzen, nadat ik eerst twee weken met voorlopige rondgelopen had om het gevoel gewoon te worden. Midden vorige week werd de sterkte nog wat bijgesteld en nu heb ik dus een heel nieuwe kijk op de wereld. Een scherpe. Het scheelt een slok op de borrel.

Het insteken en uitnemen gaat elke dag wat vlotter. Tenzij ik gezelschap heb bij eerstgenoemde activiteit. Kleindochter 3 was een week geleden de badkamer ingeglipt terwijl ik bezig was mijn nieuwe aanwinsten op hun plaats te mikken. Rechts was al gelukt (in 1 keer!!!) en nu stond ik dus met dat linkse ding op mijn vingertop.
“Moemoe?”
“Ja lieverd”
“Wa zijde doen?”
“Lenzen insteken, schat”
“Waarom?”
“Omdat ik zonder niet goed meer zie, engeltje”
“Moemoe?”
“Ja scheetje”
“Gaat nie goed?”
“Ik moet het nog wat leren, meiske”
“Ies voorleren?”
“Laat mij maar sukkelen, prinses”

En dat x10 of zo. Tot dat schilfertje vershoudfolie eindelijk op zijn plaats zat.

Gelukkig heb ik in een vorig leven leren aarden en mediteren, want anders had dat verkeerd kunnen aflopen…

Advertenties

4 gedachten over “Nieuwe kijk op de wereld…

  1. Ondertussen draag ik al zestien jaar lenzen. ’t Was wat wennen in de beginweken, maar daarna wil je niks anders meer (of toch, in mijn geval: ik behoef ondertussen een leesbril voor de kleine lettertjes, al zouden er heden reeds bifocale lenzen op de markt zijn).
    Met het insteken en uithalen van die weke rondjes zul je weldra spelen. Ik heb daar al tijden geen spiegel meer voor nodig.
    Eén nadeel: water. Opletten met douchen en al zeker als je gaat zwemmen.

    Like

    • Ik heb die bifocale in. En met elke dag ben ik meer tevreden over het resultaat. Het in- en uitdoen gaat ook steeds beter, dus…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s