Op het eerste (bijna laatste) zicht: juni

Het kan nog nét: een paar beelden van juni.

Begin van de maand waren we met vakantie en daarna was het wel zo leuk om de foto’s van Texel in de warmte van ons bureau te sorteren terwijl buiten de regen goot en de wind alles dooreen geselde.

En zo komt het dat ik voor juni maar net op de valreep aanpik bij de serie “op het eerste gezicht”.

Wat er nu te zien is in de tuin hoort eigenlijk al bijna bij de volgende maand. De grote werken zijn daar gestart en in de loop van volgende week komen daar zeker beelden van op dit blogje.

Maar wat ik nog geen uur geleden in ons tuinhuisje fotografeerde mag gerust nog bij de lente gerekend worden. Manlief maakte me attent op een hoopje “rommel” dat tussen een rol geplastificeerd ijzerdraad “gewaaid” was:

25 juni 2012 004

Bij nader toezien bleek dit helemaal niet zo rommelig te zijn:

25 juni 2012 003

Wie de eigenaar is van dit prachtige bouwseltje is nog niet helemaal zeker. Het zou het fitisje kunnen zijn dat waarschijnlijk ook in de bamboe een nestje heeft. Maar ook de heggemus weet dat het raampje van het tuinhuisje altijd op kipstand staat.

Het knusse nestje geeft niet de indruk dat er in gebroed is maar vogels maken ook slaapnesten en als je je kamp kan opslaan in een droge, ruime “villa”, waarom zou je dan buiten in regen en wind gaan hangen bibberen?

Edit:

We zijn er intussen achter wie de kleine architect is. Gisteren zat Manlief even bij het tuinhuis uit te blazen van de noeste tuinarbeid en hij werd bijna pal in het gezicht getroffen door een overhaast winterkoninkje dat naar binnen wou. Het is in zo’n tuinhuis natuurlijk altijd wel een bonanza aan spinnetjes, vliegjes en ander klein gekriebel en als wij niet te dicht in de buurt zijn kan die wipstaart ongestoord z’n gangen gaan.

Advertenties

10 gedachten over “Op het eerste (bijna laatste) zicht: juni

  1. In de garage liggen 3 al dan niet afgewerkte en gebruikte merelnesten op een lichtarmatuur, de merelman loopt zich nog constant een rolberoerte om aas aan te slepen voor zijn zoveelste kroost. In het tuinhuis heeft eerst een stel lijsters gebroed. Toen de tuinmeubelen niet meer om aan te zien waren zijn ze verkast naar de bamboehaag. Daar wonen ze vlakbij een stel fitissen die ook nog volop aas dragen. Ik denk trouwens dat die lijsters ook nog jongen hebben, want ik zag “madam” net ook nog met een volle bek wormen insecten rondvliegen. Onder een oude pruimenboom hebben we een opzettelijk rommelig houtmijtje “gegooid”. Daar wonen winterkoninkjes. Die hebben vrij vroeg op het seizoen een nestje jongen uitgeleid, maar ze zijn nog altijd in de buurt van het nest te vinden. En de heggemus doet nog steeds zo verdacht geheimzinnig als ze naar de hulsthaag sluipt…

    Like

  2. Mijn vader (gepensioneerde boer) heeft overal (in de schuur, tegen een boom, tegen een muur, in een stal enz. enz.) kastjes gehangen voor de vogeltjes, tot een oud keukenkastje toe. Onlangs ging hij kijken of er enkele ‘keukenpieten’ in verscholen zaten, en stuitte hij op een nest uilskuikens. Echt waar! Vier stuks, kerkuilen, nog wel! Hij deed het kastje vlug terug dicht en ging even later samen met mijn dochter opnieuw kijken. Toen hij het deurtje voor de tweede keer opende bleken twee (letterlijke en deze keer ook figuurlijke) uilskuikens tegen de deur te leunen en ze vielen zowaar uit het kastje. Gelukkig niet al te hard, ze fladderden zachtjes naar beneden. Eentje werd onderschept door mijn vader en de andere werd door mijn dochter gevangen. Het leverde mooie foto’s op. Nu nog uitvissen hoe ik de bewijzen hier kan tonen.

    Trouwens, onlangs ook een mooi nestje gezien bij mijn ouders. Ongeveer vergelijkbaar met dat op jouw foto, maar de rand was afgewerkt met een bontkraag van kattenhaar. Waarvoor de vijand al eens goed kan zijn…

    Like

    • Keukenkastjes. Geniaal! Dat verdient een nest kerkuilen en die beesten verdienen het ook. Ik kan me de scène met die twee uilskuikens levendig voorstellen. Onlangs op BBC2 nog zo’n stel onhandige Harry’s gezien. Toen de oudste even zijn vleugels wou testen, bommelde hij ook uit de nestkast. De weg terug naar zijn broertjes/zusjes was verre van elegant. Maar voor je dochter is dit vast een onvergetelijke gebeurtenis.

      Like

  3. Wat een bedrijvigheid en een architectonische constructie dat die vogeltjes kunnen voortbrengen.
    Dat van die slaapnesten wist ik niet.
    Joke’s verhaal is ook erg boeiend.
    We weten waarom we leven, als we zoiets zien.

    Like

    • En stevig dat dat is ondanks het lichtgewicht! We hebben eerder al zo’n verlaten broednesten uiteen gehaald bij het kuisen van de kasten. Dat weegt nog niet genoeg om een briefweger in beweging te brengen maar om het kapot te krijgen: dat is nog niet zo simpel!
      In onze nestkasten (en in de haag) vonden we altijd nesten die helemaal bekleed waren met het haar van onze honden. Dit jaar was de bouwwerf met o.a. haar van Nicky ook erg in trek. Ik heb nog net genoeg voor volgende lente. Dan is het op.
      Vroeger hadden we een koppel koolmezen dat zó happig was op die hondenharen dat ze elke keer vlakbij kwamen zitten als ik de honden op het terras aan het borstelen was. Op de duur hoefde ik de borstel of kam maar op te houden en ze kwamen het haar er uit plukken. Eigenlijk zijn zij het die mij op het idee van de werf gebracht hebben.

      Like

    • We hebben inderdaad in de tuin boktorren. Heb nog een foto in petto om bij het eerste gezicht juli te plaatsen. Vraag me af of we de strijd wel willen aanbinden. Ze zijn er al langer dan wij (en wij zijn er 36 jaar) en we hebben nog niet meer schade gehad dan je in die tijd mag verwachten.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s